Η αναγκαιότητα της Ανταλλαγής Ισχύος: Γιατί «το BDSM είναι για όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς"»

Δεν είναι πυρήνας του BDSM.
Αποτελεί μια προϋπόθεση του D/s και κατ΄επέκταση του M/s.
Το «ορίζουμε» φαντάζει αυθαίρετο και προκαλεί το ερώτημα «ποιοί;».

 

Αυτή είναι μια δική σας ερμηνεία ή μάλλον το πώς το αντιλαμβάνεστε εσείς.

 

Ένας ορισμός είναι ορισμός. Δεν τον επέβαλε καμία αγορά.
Αν δεν βολεύει στο αφήγημα κάποιου μπορεί να φτιάξει όσους άλλους ορισμούς θέλει, αλλά για τον εαυτό του. Δεν μπορεί να τους επιβάλει στο σύνολο.

 

Θυμάμαι μια συζήτηση με τον MasterJp στην οποία υποστήριζε πώς κάποια που απλά δένεται μόνη και βγάζει φωτογραφίες κάνει BDSM.

 

Προσωπικά πρεσβεύω πως κύριο στοιχείο του BDSM είναι το D/s. Αυτό όμως δεν μου δίνει το δικαίωμα να αποκλείω αυτούς που δεν αντιλαμβάνονται τα πράγματα όπως εγώ. Μου δίνει το δικαίωμα να μην δέχομαι σαν γενικούς κανόνες αυτά που βολεύουν στον καθ΄ένα.

 

Διαβάζοντας την απάντησή σας, διαπιστώνω σημεία ισχυρής σύγκλισης, αλλά και ορισμένες ενστάσεις, καθώς ίσως και την απόδοση θέσεων τις οποίες ουδέποτε διατύπωσα. Και θα ήθελα να τονίσω για άλλη μια φορά ότι αφ' ενός μου αρέσει ο διάλογος που γίνεται και με τον τρόπο που γίνεται και αφ' ετέρου όπως έγραψα και σε προηγούμενη απάντηση, κάποια πράγματα που σας αποδίδω στην απάντηση μου απορρέουν είτε ως συμπεράσματα, είτε στο πως αντιλαμβάνομαι εγώ αυτό που έχετε γράψει και όχι κάτι που ισχυρίζομαι πως είναι αυτό που γράψατε.

Συμφωνώ απόλυτα με την ανάλυσή σας περί της αγοράς και του διαδικτύου. Είναι απολύτως ακριβές ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός των social media έχει μετατρέψει το BDSM σε ένα αποστειρωμένο θέαμα, εστιάζοντας αποκλειστικά στα αντικείμενα και την αισθητική της βιτρίνας, αδειαζοντας το από το υπαρξιακό του βάρος. Η αντίστασή σας απέναντι σε αυτή την επέλαση της επιφανειακότητας είναι απολύτως σεβαστή και αναγκαία. Ωστόσο, στην προσπάθειά σας να θωρακίσετε το σύστημα μέσω της καθολικής επιβολής της έννοιας της Ανταλλαγής Ισχύος, κάνετε κάποια λάθη, πιστεύω:

Μου αποδίδετε ίσως την τάση να θέλω να κάνω το BDSM ευχάριστο, αποδεκτό ή να το μετατρέψω σε θεραπεία μέσω της έντασης και μεταφέροντας ίσως επάνω μου την έννοια της μικροαστικής νοοτροπίας, με τον τρόπο που την έχετε δομήσει. Δεν διατύπωσα ποτέ κάτι τέτοιο. Η Υπέρβαση και η Ελευθερία για τις οποίες μίλησα, επειδή ακριβώς ‘’δεν μπορούν να έρθουν με κανέναν άλλο τρόπο’’, δεν έχουν καμία σχέση με τη θεραπεία, τη βολή ή την ευχαρίστηση. Η Υπέρβαση είναι ρήξη, είναι πόνος, σου ταράζει τα ύπατα. Το γεγονός ότι αρνούμαι να ταυτίσω αυτή τη ρήξη με την οντολογική παραχώρηση της αυτονομίας, δεν σημαίνει ότι την υποβιβάζω σε θεραπευτική συνεδρία. Αντιθέτως, αρνούμαι να την εγκλωβίσω σε ένα δογματικό πρωτόκολλο που συχνά λειτουργεί ως δεκανίκι.

Στο ζήτημα του 24/7, ορίζετε τη δυναμική ως την πλήρη και ολοκληρωτική κατάργηση της αυτονομίας. Αυτή είναι μια απολύτως σεβαστή, αλλά αυστηρά δική σας, προσωπική ερμηνεία. Κατά τον ίδιο τρόπο, τονίζοντας όμως ότι αυτή είναι η δική μου προσωπική ερμηνεία και στάση και όχι ο κανόνας για άλλους, για εμένα και θα μου επιτρέψετε να αναφέρω συμπληρωματικά και το βιβλίο του Raven Kaldera, ‘’Real service’’, που εκτιμώ ιδιαίτερα, το 24/7 δεν βασίζεται στην παθητική εξάλειψη της βούλησης, αλλά απαιτεί τον υψηλότερο δυνατό βαθμό λειτουργικότητας, αντίληψης και προσωπικής ικανότητας. Η ολοκληρωτικά καταργημένη αυτονομία είναι αδρανές βάρος, ανίκανο να προβλέψει ανάγκες και να προσφέρει ουσιαστική Υπηρεσία. Η παράδοση στο 24/7 δεν είναι ο ακρωτηριασμός της αυτονομίας, αλλά η εξαιρετικά δύσκολη, συνειδητή και διαρκής μετατροπή αυτής της ενεργητικής αυτονομίας σε εργαλείο για τον Κυρίαρχο. Η ύπαρξη ενός sub/slave δεν ορίζεται από την παθητική συντριβή κάτω από το βάρος της εντολής, αλλά από την αδιάκοπη, απόφασή του να υπηρετεί και να το πάω λίγο παραπέρα από την Ανάγκη να Υπηρετεί. Ταυτίζοντας το 24/7 με την ακύρωση της λειτουργικότητας, ακυρώνεται η πραγματική Υπηρεσία και υποβιβάζεται σε ρομποτική πράξη.

Επίσης, παραθέτετε τον ορισμό του ίντερνετ για να δείξετε ότι η αγορά αφαίρεσε την Ανταλλαγή Ισχύος. Όμως το μεγαλύτερο σφάλμα αυτού του ορισμού δεν είναι η απουσία της Ισχύος, αλλά η αρχική του παραδοχή: ότι το BDSM εκφράζει ‘’σεξουαλικές συνθήκες’’.Βλέπετε τη μεγάλη αδικία που γίνεται στην Ανταλλαγή Ισχύος, εγώ όμως βλέπω μια πολύ μεγαλύτερη, την οποία έμμεσα υποστηρίζετε και εσείς, την ισοπέδωση του Σαδισμού και του Μαζοχισμού και το κλείδωμα τους μέσα σε ένα σύστημα στο οποίο μπορεί να ανήκουν, μπορεί και όχι και αυτό δε μπορεί να οριστεί ούτε από κανόνες, ούτε από ακρωνύμια. Και θα γίνω ακόμη πιο ξεκάθαρος: ο Σαδισμός και ο Μαζοχισμός δεν είναι ερωτικές πράξεις. Η σύνδεσή τους με τη σεξουαλικότητα με τον τρόπο που το περιγράφει ο "copy-paste" ορισμός της αγοράς, είναι ίσως η μεγαλύτερη διαστρέβλωση. Ο Σαδισμός και ο Μαζοχισμός είναι αυτόνομες δυνάμεις.. Ναι οκ στο κατάλληλο πλαίσιο μπορούν να αντικαταστήσουν εξ ολοκλήρου την ερωτική πράξη, καλύπτοντας τον χώρο με μια ασύγκριτα πιο βαθιά ένταση, με μια άλλη χώρα αν θέλετε, όμως σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να υποκατασταθούν από αυτήν. Δεν είναι μπαχαρικό ούτε για το σεξ, ούτε για τις ασύμμετρες σχέσεις, είναι ένα εντελώς διαφορετικό οντολογικό πεδίο.

Συνοψίζοντας, κατανοώ την ανάγκη σας να περιφρουρήσετε το χώρο από την επέλαση της ασχήμιας. Όμως, το να βαφτίζετε Ανταλλαγή Ισχύος κάθε μορφή δομημένης BDSM αλληλεπίδρασης για να την προστατέψετε από τον εκφυλισμό της αγοράς, αποτελεί ένα μεθοδολογικό σφάλμα. Νομίζω πως προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε ένα πραγματικό πρόβλημα με λάθος εργαλείο, τεντώνοντας τον ορισμό της Ισχύος σε σημείο που τελικά χάνει το βάρος του.

 

Το γνωρίζω προσωπικά ότι ο στόχος Σ/σας δεν είναι ο ελιτισμός.
Με την διατύπωση υπάρχει η ένσταση.
Σας ευχαριστώ.  

 

@espimain Λαμβάνοντας υπόψην ότι τα νήματα βδσμ θεματολογίας είναι ένα σπάνιο φαινόμενο εδώ, η όποια θέση σεβαστή αλλά παρακαλώ προστατέψτε το φόρουμ από αυτήν την συμπεριφορά σας που δεν σας τιμά ούτε εσάς ούτε τα μέλη που σας ενθαρρύνουν και εγκρίνουν την ευδιάκριτη για όλους μας προσπάθεια σας να σαμποτάρετε την όμορφη ροή του νήματος.
Παρακαλώ θερμά αφήστε τις προσωπικές βεντέτες κατα μέρους για χάρη του φόρουμ μας που χρειάζεται αυτές τις αναζωογονητικές ποιότητες βδσμ διαλόγου.

 

Είναι πραγματικά όμορφο, αναγκαίο και αναζωογονητικό, όπως αναφέρει η @rea.. πιο πάνω να υπάρχουν θέματα που ευνοούν το διάλογο για την ουσία του BDSM. Δυστυχώς ο διάλογος αυτός έχει μειωθεί δραματικά και θεωρώ ότι Ε/είμαστε αρκετοί που νιώθουμε ότι Μ/μας λείπει αυτή η (επι)κοινωνία.

Με κίνδυνο να απλοποιήσω υπερβολικά τα λόγια της @de7 (και αν το κάνω ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη γιατί δεν είναι η πρόθεσή μου αυτή) θα πω ότι αυτό που διαβάζω εγώ στα λόγια της είναι το εξής: Για να μιλάμε για BDSM, για οποιοδήποτε «πυλώνα» από αυτούς που εμπεριέχονται στο αρκτικόλεξο, θα πρέπει να εντοπίσουμε το διαφοροποιό εκείνο στοιχείο που εντάσσει μια όποια αλληλεπίδραση από άλλες αλληλεπιδράσεις ερωτικού ή σεξουαλικού χαρακτήρα και έκφρασης. Και αυτό που διαβάζω εγώ είναι το: Άσχετα από το αν μια αλληλεπίδραση περιορίζεται στην «κρεβατοκάμαρα», αν είναι one night ή multiple nights, αν είναι απλά σωματική ή σεξουαλική ή εκτείνεται και σε ψυχική και νοητική σύνδεση κ.ό.κ. έχει ως αφετηρία ή πυρήνα (ας κρατήσουμε το αφετηρία αν το πυρήνας είναι βαρύ) την ανταλλαγή Ισχύος. Όταν κάποιος δένει κάποιον άλλο για εκείνη και μόνο τη στιγμή έστω, έχει εξουσία αυτός που δένει επί αυτού που δένεται, όταν κάποιος δέρνει κάποιον εκείνη και μόνο τη στιγμή έστω έχει εξουσία πάνω του. Δεν αναιρεί την εξουσία ή – καλύτερα- την Ισχύ το ότι αυτό περιορίζεται μόνον στο σώμα, μόνον στη χρονική διάρκεια του session, μόνον στο span μιας αποκλειστικής συνεύρεσης. Σαφώς για Κ/κάποιους η διάρκεια, το να είναι αυτή μια συμπόρευση, ένα μοίρασμα στη ζωή που ξεπερνά τις λίγες ώρες ή τη μια νύχτα είναι σημαντικό και ζητούμενο. Σαφώς και για Κ/κάποιους η «επέκταση» (ή και όχι εισαγωγικά) της Ισχύος του Ενός επί του άλλου στη συναισθηματική, διανοητική και καθημερινή ζωή είναι σημαντικό και ζητούμενο. Αυτό, όμως, δεν καθιστά το στιγμιαίο ή το άπαξ μη ανταλλαγή Ισχύος. Απλά βάζει χρονικά και «χωροταξικά» όρια στην έκτασή της.

Στην εξαιρετική επιμέρους στιχομυθία @Arioch και @rea.. είχα σκεφτεί να γράψω ένα σχόλιο αλλά το απέφυγα γιατί ήταν πραγματικά εξαιρετική και δεν είχε ανάγκη παρεμβολών. Θα ήθελα όμως, σαν σκέψη που έκανα διαβάζοντας και σε συνδυασμό με την επίσης ουσιαστική συζήτηση σε άλλο νήμα με τον @DeSade , να καταθέσω το εξής: Όταν κάνουμε κάποια σύγκριση δεν μπορούν να μπαίνουν όλα στη μαρμίτα -αυτό είναι μέρος της μετανεωτερικής σούπας που τόσο «αγαπώ» να αναφέρω και επαναφέρω- πρέπει να συγκρίνουμε ανά δυο. Με βάση αυτό και σαν προσωπική απάντηση του «τι κάνει τελικά κάποιον bdsmer», θα έλεγα ότι είναι το όταν έχει να συγκρίνει δυο πολύ καλές σχέσεις προτιμά και τον (εκ)πληρώνει ο BDSM τροπισμός έναντι του vanilla τροπισμού. Αυτό που συχνά «τραυματίζει» όπως είχε αναφέρει η @rea.. σε προηγούμενη ανάρτησή της (δεν είμαι βέβαιη ότι είναι σε αυτό το νήμα η συγκεκριμένη) είναι ότι εις το όνομα του να έχει κάτι bdsm τροπισμό έστω και κατ’ επίφαση συμβιβάζεται σε μια μέτρια (ή και πιο κάτω από το μέτριο) σχέση με κάποιον άλλο άνθρωπο/ους. Όλοι οι άνθρωποι, βανίλα ή μη, μπορούν να κάνουν καλές σχέσεις και – για μένα- αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο για να ευημερεί και να ευτυχεί ένα άτομο. Το βασικό είναι να ξέρεις σε τι είδους σχέση και με τι ποιότητες, επιλέγεις να είσαι. Και φυσικά με βάση τις προσωπικές σου ανάγκες/προτιμήσεις/ψυχικές ανάγκες/ροπές/τάσεις/επιλογές/αξίες/ζητούμενα/όνειρα κ.ό.κ. να κινείσαι στις επιλογές του με ποιους μοιράζεσαι τη ζωή και τις μέρες σου. Αλλά σκοπός είναι η ευημερία, η ευψυχία, η ευδαιμονία όχι μια ζωή μιζέριας, μαρασμού και καταδίκης. Να μην κόβεις ρετάλια την ψυχή και τη ζωή σου στο όνομα μιας έξωθεν ορισμένης προτεραιότητας ή όρου.

Και τότε, σε αυτό το επίπεδο αυτογνωσίας και πληρότητας, είναι πολύ πιο εύκολο να ανοίγεις και να ανοίγεσαι, να αγκαλιάζεις και να αποδέχεσαι τον άλλο άνθρωπο, τους άλλους ανθρώπους, σαν ανθρώπους, σαν μοναδικότητες και όχι σαν -ισμούς.

Και για να επανέλθω τόσο στο θέμα όσο και στη δική μου ανάγνωση των όσων καταθέτει η @de7 , με την οποία και ξεκίνησα αυτό το ποστ, θεωρώ ότι με τη λέξη «αναγκαιότητα» αναφέρεται στην χρεία των στοιχείων και των χαρακτηριστικών εκείνων που ορίζουν τι είναι BDSM και τι όχι. Δεν βλέπω τη χρήση της λέξης «αναγκαιότητα» με την έννοια της «προσωπικής ανάγκης/δίψας/hunger/αναζήτησης», δεν βλέπω, δηλαδή, να λέγεται (και πάλι με κίνδυνο να απλουστεύω υπερβολικά) ότι Όποιος έχει προσωπικά και υπαρξιακά ανάγκη να ορίζει τη ζωή κάποιου ή όποιος έχει προσωπικά και υπαρξιακά ανάγκη να ορίζει Κάποιος τη ζωή του είναι οι αποκλειστικοί «κάτοχοι του δικαιώματος» στο να κατοικοεδρεύουν στην «επικράτεια» των bdsmικών (συ)σχετισμών. Και με αυτό κατά νου, μήπως η ανάγνωση όλων των προηγούμενων κάπως διευκολύνεται και καθαρίζει;

Υ.Γ. Να ευχαριστήσω για τη φιλοξενία αυτών των προσωπικών σκέψεων στο νήμα καθώς και Ό/όσους με τα λόγια τους μου έδωσαν την τροφή για αυτές.

 

Θα συμφωνήσω με τον αγαπητό @-Volt- σε αυτό. Αναιρείται η εξουσία αυτού/ης που δένει και δέρνει κατα πως επιθυμεί το δεμένο, δαρμένο άτομο. Η συνεργασία- συμφωνία μοιράζει την εξουσία και στα 2 μέρη, η προσωρινή παραχώρηση δεν είναι παράδοση. Το δαρμένο εποπτεύει, κρίνει, διορθώνει αν χρειαστεί και γενικότερα έχει λόγο και αποφασίζει για τον εαυτό του/της.

Θα στο θέσω με έναν τρόπο να με καταλάβεις. Δεν είναι το "είσαι δικό μου και σε κάνω ό,τι θέλω" ούτε σαν ατμόσφαιρα. Φαίνεται σαν εξουσία, ούτε είναι και ούτε βιώνεται όμως σαν εξουσία. Είναι διαφορετικό για διαφορετικά γούστα.

Στην πράξη είναι τελείως άλλη η σύσταση, υπάρχουν υ που δεν απολαμβάνουν να παίζουν ακριβώς γιατί δεν υπάρχει η αίσθηση της ιδιοκτησίας και της επιβολής πάνω τους και αυτό τα αλλάζει όλα... τι να λέμε τώρα.. έχει και καύσωνα.

Προσωπικά δεν μπορώ να διαχωρίσω την Εξουσία από την Ιδιοκτησία. Σεβαστή η όποια διαφωνία σε αυτό, απλά δεν το πιάνουν οι συχνότητές μου.

Σε όλα τα υπόλοιπα συμφωνώ.