Το Σεξ στην Κοινωνία

 

᾿Αντικείμενο καί σκοπός μιᾶς κοινωνιολογίας τῆς σεξουαλικότητας
«᾿Ακοινωνικές» μορφές τῆς κοινωνίας
«Ἡ στάση τῶν ἀκοινωνικῶν κοινωνιῶν ἀπέναντι στή σεξουαλικότητα
Σεξουαλικοί τρόποι συμπεριφορᾶς καί τό ἰδανικό τῆς μονογαμίας
Ὁ περιορισμός τῆς συνουσίας
Ὑποκατάστατο τῆς συνουσίας
Πρώιμη ὡριμότητα
᾿Εξωγαμιαῖες σχέσεις
᾿Αγνότητα καί κοινωνία
Ὁ νόμος καί ἡ σεξουαλικότητα
Ἡ ψυχιατρική καί ὁ νόμος

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

«Το Σεξ στην Κοινωνία» (Sex in Society, αρχικός τίτλος Sexual Behaviour in Society, 1950/1963) του Βρετανού γιατρού, γηρίατρου και αναρχικού στοχαστή Άλεξ Κόμφορτ (Alex Comfort) —ο οποίος αργότερα έγινε παγκοσμίως γνωστός από το εγχειρίδιο The Joy of Sex— αποτελεί μια πρώιμη, ιατροκοινωνιολογική και ανθρωπιστική μελέτη γύρω από τον ρόλο της σεξουαλικότητας στον σύγχρονο πολιτισμό.Ο Κόμφορτ προσεγγίζει τη σεξουαλικότητα όχι ως «πρόβλημα» προς καταστολή, αλλά ως φυσιολογική βιολογική και κοινωνική λειτουργία που απαιτεί ορθολογική κατανόηση και αποδαιμονοποίηση. Η ανάλυση του βιβλίου διαρθρώνεται γύρω από τους εξής κεντρικούς άξονες: Η Αποϊεροποίηση και η Έννοια του «Παιχνιδιού» (Sex as Play): Ο συγγραφέας αμφισβητεί τη στενή αντίληψη ότι ο μόνος ή πρωτεύων σκοπός της σεξουαλικής επαφής είναι η αναπαραγωγή. Υποστηρίζει ότι το σεξ λειτουργεί ως μορφή δημιουργικού «παιχνιδιού» και επικοινωνίας μεταξύ των ενηλίκων, η οποία είναι απαραίτητη για τη ψυχική υγεία και την ισορροπία του ατόμου. Η Κοινωνική Καταστολή και οι Συνέπειές της: Ο Κόμφορτ εξετάζει πώς οι κοινωνικές απαγορεύσεις, η ενοχοποίηση και οι θεσμικές υποκρισίες δημιουργούν νευρώσεις, ενοχές και ψυχολογικά τραύματα. Επισημαίνει ότι η πραγματική κοινωνική παθογένεια δεν προέρχεται από την ίδια τη σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά από την καταστολή και την άγνοια που την περιβάλλουν. Η Ορθολογική Διαπαιδαγώγηση: Προτείνει την αντικατάσταση των προκαταλήψεων και των ηθικιστικών στερεοτύπων από την επιστημονική γνώση και τη συναισθηματική απο-δραματοποίηση (emotional deflation). Υποστηρίζει την ανάγκη για μια ανοιχτή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που θα προετοιμάζει τα άτομα για υγιείς, συναισθηματικά ώριμες και συναινετικές σχέσεις. Κριτική στην Κοινωνική Υποκρισία και τη Βία: Ο συγγραφέας στηλιτεύει το παράδοξο των δυτικών κοινωνιών να αποδέχονται ή να ανέχονται τη βία και τις επιθετικές συμπεριφορές στον δημόσιο λόγο και την τέχνη, ενώ παράλληλα λογοκρίνουν και δαιμονοποιούν την αμοιβαία ερωτική απόλαυση. Ορθολογισμός και Ελευθερία: Ως αναρχικός και ουμανιστής γιατρός, ο Κόμφορτ βλέπει τη σεξουαλική απελευθέρωση ως συστατικό μέρος της συνολικής ατομικής ελευθερίας. Τονίζει ότι η κοινωνία οφείλει να παρεμβαίνει μόνο όταν υπάρχει εκμετάλλευση ή εξαναγκασμός, αφήνοντας τις συναινετικές σχέσεις των ενηλίκων εκτός κρατικού ή θεσμικού ελέγχου. Πρόκειται για ένα κείμενο που προανήγγειλε σε μεγάλο βαθμό τη σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του '60, προτάσσοντας την επιστημονική λογική, την ειλικρίνεια και τον ανθρωπισμό απέναντι στον κοινωνικό συντηρητισμό.

Μικρή παρουσίαση του έργου που συντάχτηκε με AI

 

Αφού μας κουοτάρετε βιβλίο που εκδόθηκε στην Ελλάδα το 1971, γραμμένο πριν το 1948, να σας εκθέσω τον προβληματισμό του δικού μου (από μένα εκπαιδευμένο όμως) μοντέλου ΤΝ επ'αυτού, και ας βάλουμε τις τεχνητές νοημοσύνες μας να κάνουν διάλογο (ενώ οι κανονικές νοημοσύνες μας πάνε για ύπνο). Ας κάνουμε δηλαδή πρόβα των διαλόγων του μέλλοντος - μα τι καινοτομία indeed!

[Η «φαλλοκρατική» ή ανδροκεντρική οπτική του Άλεξ Κόμφορτ στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα πιο έντονα σημεία κριτικής των σύγχρονων μελετητών. Για να καταλάβουμε πώς εκφράζεται αυτή η οπτική, πρέπει να δούμε πού ακριβώς εντοπίζεται στη δομή της σκέψης του:
1. Ο άνδρας ως το «μέτρο σύγκρισης»

• Ανδροκεντρική ορολογία: Σε μεγάλο μέρος του βιβλίου, όταν ο Κόμφορτ αναφέρεται στην «ανθρώπινη σεξουαλικότητα», χρησιμοποιεί ως βάση και σημείο εκκίνησης την ανδρική εμπειρία, την ανδρική επιθυμία και τον ανδρικό ψυχισμό.
• Η γυναίκα ως «ο άλλος»: Η γυναικεία σεξουαλικότητα συχνά δεν εξετάζεται αυτόνομα, αλλά σε συνάρτηση με τον άνδρα, ως κάτι που πρέπει να «απαντήσει» ή να «προσαρμοστεί» στην ανδρική ορμή.

2. Η θεωρία της «εκτόνωσης» της επιθετικότητας

• Ανδρική βιολογία: Ο Κόμφορτ, επηρεασμένος από την ψυχανάλυση της εποχής του, έβλεπε το σεξ ως έναν μηχανισμό εκτόνωσης της ανθρώπινης (και κυρίως της ανδρικής) επιθετικότητας.
• Κοινωνικός ρόλος: Πίστευε ότι αν η κοινωνία άφηνε τους άνδρες ελεύθερους να εκτονώσουν τη σεξουαλική τους ενέργεια, θα μειώνονταν οι πόλεμοι και η κοινωνική βία. Αυτή η θεωρία βάζει σε πρώτο πλάνο την ανδρική ανάγκη, αντιμετωπίζοντας τη σεξουαλική πράξη σχεδόν ως «βιολογική βαλβίδα αποσυμπίεσης» του άνδρα.

3. Η παραγνώριση της έμφυλης ανισότητας ισχύος

• Η ουτοπία της ισότητας: Ο Κόμφορτ υπέθετε ότι αν αφαιρεθούν οι νόμοι και τα ταμπού, άνδρες και γυναίκες θα βρεθούν αυτόματα σε μια κατάσταση ισότητας.
• Η τυφλή γωνία: Αγνοούσε ότι μέσα στην πατριαρχική κοινωνία, η «σεξουαλική ελευθερία» χωρίς κοινωνική και οικονομική ισότητα των γυναικών μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε ένα ακόμα εργαλείο εκμετάλλευσης των γυναικών από τους άνδρες.

4. Η εστίαση στη διείσδυση

• Μηχανιστική αντίληψη: Η ανάλυσή του για την ερωτική πράξη παραμένει σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένη στο ετεροφυλόφιλο μοντέλο της διείσδυσης (φαλλοκεντρισμός), υποτιμώντας άλλες μορφές σεξουαλικής έκφρασης, ηδονής ή τη σημασία της γυναικείας ανατομίας (όπως η κλειτορίδα), η οποία αποκαταστάθηκε επιστημονικά πολύ αργότερα από το φεμινιστικό κίνημα.

Στην ουσία, ο Κόμφορτ προσπάθησε να απελευθερώσει το σεξ, αλλά το έκανε μέσα από τα μάτια ενός προοδευτικού άνδρα των μέσων του 20ού αιώνα. Δεν είχε τα θεωρητικά εργαλεία για να καταλάβει ότι η σεξουαλικότητα είναι και αυτή πεδίο πολιτικής και έμφυλης κυριαρχίας.]












































Το βιβλίο «Το σεξ στην κοινωνία» εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1971.

Στοιχεία της Πρώτης Έκδοσης

• Έτος: 1971
• Εκδοτικός Οίκος: Εκδόσεις Μπουκουμάνη (orizontesbooks.gr)
• Μετάφραση: Γιώργος Βαμβαλής

Μεταγενέστερες Εκδόσεις

• 1973: Κυκλοφόρησε η 3η έκδοση (opac-government.libraries.gov.cy) από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.
• Μετέπειτα έτη: Το βιβλίο συμπεριλήφθηκε επίσης σε συλλογικές εκδόσεις (όπως η σειρά «Ζωή και οικογένεια» από τις Εκδόσεις Η. Μανιατέα (library.upatras.gr)).

Θέλετε να βρείτε αντίτυπο σε παλαιοβιβλιοπωλείο ή ψάχνετε πληροφορίες για κάποιο άλλο έργο του συγγραφέα;


Οι απαντήσεις AI μπορεί να περιλαμβάνουν λάθη. Μάθετε περισσότερα













































Ναι, σε πολλά σημεία θεωρείται πλέον ξεπερασμένο, καθώς γράφτηκε πριν από δεκαετίες (αρχικά ως Barbarism and Sexual Freedom το 1948 και αναθεωρήθηκε ως Sex in Society το 1963), πολύ πριν από τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα.
Ωστόσο, διατηρεί την ιστορική και φιλοσοφική του αξία.

Πού θεωρείται ξεπερασμένο

• Φαλοκεντρική προσέγγιση: Η ανάλυσή του επικεντρώνεται υπερβολικά στην ανδρική εμπειρία και σε παλαιότερες αντιλήψεις για τους έμφυλους ρόλους.
• Περιορισμένη οπτική: Εστιάζει κυρίως στο ετεροφυλόφιλο μοντέλο (manchesterhive.com) σχέσεων, αφήνοντας απέξω τη σύγχρονη κατανόηση της ΛΟΑΤΚΙ+ σεξουαλικότητας και της ρευστότητας των φύλων.
• Ιατρικά δεδομένα: Ορισμένες επιστημονικές ή ψυχολογικές αναφορές της εποχής έχουν ξεπεραστεί από τη σύγχρονη σεξολογία και τη νευροβιολογία.

Πού παραμένει επίκαιρο

• Το σεξ ως «παιχνίδι»: Η βασική του θέση ότι το σεξ είναι μια υγιής, παιχνιδιάρικη μορφή επικοινωνίας (triumphofthenow.com) (και όχι μόνο μέσο αναπαραγωγής ή πηγή ενοχών) αποτελεί θεμέλιο της σύγχρονης σεξουαλικής αγωγής.
• Κοινωνική κριτική: Η ανάλυσή του για το πώς το κράτος, η θρησκεία και η εξουσία χρησιμοποιούν τον σεξουαλικό έλεγχο (triumphofthenow.com) ως εργαλείο κοινωνικής καταπίεσης παραμένει επίκαιρη.
• Συναίνεση και σεβασμός: Ήταν από τους πρώτους που τόνισαν ότι τα μόνα όρια στο σεξ πρέπει να είναι ο αμοιβαίος σεβασμός (freedomnews.org.uk) και η προστασία του άλλου, χωρίς χειραγώγηση.

Το βιβλίο λειτουργεί πλέον περισσότερο ως ένα ιστορικό ντοκουμέντο της σεξουαλικής επανάστασης. Άνοιξε τον δρόμο για να μιλάμε ανοιχτά, χαλαρά και χωρίς ντροπή για τη σεξουαλική μας ζωή.
Σας ενδιαφέρει να το διαβάσετε για ιστορικούς λόγους ή αναζητάτε κάποιο σύγχρονο βιβλίο σεξολογίας με πιο επίκαιρες επιστημονικές κοινωνικές αναλύσεις;


Οι απαντήσεις AI μπορεί να περιλαμβάνουν λάθη. Μάθετε περισσότερα



















































Η χρησιμότητα του βιβλίου στο σήμερα δεν βρίσκεται πλέον στις επιστημονικές του λεπτομέρειες, αλλά στην πολιτική και φιλοσοφική του βάση. Αν το διαβάσει κανείς σήμερα, προσφέρει τρία πολύ συγκεκριμένα οφέλη:

1. Κατανόηση της «Σεξουαλικής Απελευθέρωσης»

• Ιστορική ρίζα: Σας βοηθά να καταλάβετε πώς φτάσαμε στο σήμερα. Δείχνει με τι είδους βαθιές προκαταλήψεις, ενοχές και νομικούς περιορισμούς έπρεπε να συγκρουστούν οι άνθρωποι των περασμένων δεκαετιών για να έχουμε τις σημερινές ελευθερίες.

2. Το σεξ ως εργαλείο Κοινωνικού Ελέγχου

• Κριτική της εξουσίας: Η βασική θέση του Κόμφορτ παραμένει σοκαριστικά επίκαιρη. Αναλύει πώς το κράτος, η θρησκεία και οι συντηρητικοί θεσμοί χρησιμοποιούν τον έλεγχο της σεξουαλικότητας (π.χ. απαγορεύσεις, ενοχοποίηση) για να ελέγξουν γενικότερα τη συμπεριφορά των πολιτών.

3. Η αποδέσμευση από τις ενοχές

• Ψυχική ελευθερία: Αν και οι δομές έχουν αλλάξει, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να κουβαλούν εσωτερικευμένες ενοχές για τις επιθυμίες τους. Η ματιά του Κόμφορτ —που βλέπει το σεξ σαν μια φυσική, υγιή και «παιχνιδιάρικη» δραστηριότητα ανακούφισης από το στρες— λειτουργεί ακόμα και σήμερα θεραπευτικά και απελευθερωτικά.

Στην ουσία, το βιβλίο χρησιμεύει ως ένας καθρέφτης του παρελθόντος που μας υπενθυμίζει ότι η σεξουαλική ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά ένα δικαίωμα που κερδήθηκε με μάχες απέναντι στον κοινωνικό κομφορμισμό.
Θέλετε να εστιάσουμε σε κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι της θεωρίας του, όπως η σχέση κράτους και σεξουαλικότητας, ή μήπως σας ενδιαφέρει να δούμε πώς εξελίχθηκαν αυτές οι ιδέες στο μεταγενέστερο (και πιο διάσημο) βιβλίο του, «The Joy of Sex»;


Οι απαντήσεις AI μπορεί να περιλαμβάνουν λάθη. Για χρηματοοικονομικές συμβουλές, απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία του χώρου. Μάθετε περισσότερα












































Η «φαλλοκρατική» ή ανδροκεντρική οπτική του Άλεξ Κόμφορτ στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα πιο έντονα σημεία κριτικής των σύγχρονων μελετητών. Για να καταλάβουμε πώς εκφράζεται αυτή η οπτική, πρέπει να δούμε πού ακριβώς εντοπίζεται στη δομή της σκέψης του:

1. Ο άνδρας ως το «μέτρο σύγκρισης»

• Ανδροκεντρική ορολογία: Σε μεγάλο μέρος του βιβλίου, όταν ο Κόμφορτ αναφέρεται στην «ανθρώπινη σεξουαλικότητα», χρησιμοποιεί ως βάση και σημείο εκκίνησης την ανδρική εμπειρία, την ανδρική επιθυμία και τον ανδρικό ψυχισμό.
• Η γυναίκα ως «ο άλλος»: Η γυναικεία σεξουαλικότητα συχνά δεν εξετάζεται αυτόνομα, αλλά σε συνάρτηση με τον άνδρα, ως κάτι που πρέπει να «απαντήσει» ή να «προσαρμοστεί» στην ανδρική ορμή.

2. Η θεωρία της «εκτόνωσης» της επιθετικότητας

• Ανδρική βιολογία: Ο Κόμφορτ, επηρεασμένος από την ψυχανάλυση της εποχής του, έβλεπε το σεξ ως έναν μηχανισμό εκτόνωσης της ανθρώπινης (και κυρίως της ανδρικής) επιθετικότητας.
• Κοινωνικός ρόλος: Πίστευε ότι αν η κοινωνία άφηνε τους άνδρες ελεύθερους να εκτονώσουν τη σεξουαλική τους ενέργεια, θα μειώνονταν οι πόλεμοι και η κοινωνική βία. Αυτή η θεωρία βάζει σε πρώτο πλάνο την ανδρική ανάγκη, αντιμετωπίζοντας τη σεξουαλική πράξη σχεδόν ως «βιολογική βαλβίδα αποσυμπίεσης» του άνδρα.

3. Η παραγνώριση της έμφυλης ανισότητας ισχύος

• Η ουτοπία της ισότητας: Ο Κόμφορτ υπέθετε ότι αν αφαιρεθούν οι νόμοι και τα ταμπού, άνδρες και γυναίκες θα βρεθούν αυτόματα σε μια κατάσταση ισότητας.
• Η τυφλή γωνία: Αγνοούσε ότι μέσα στην πατριαρχική κοινωνία, η «σεξουαλική ελευθερία» χωρίς κοινωνική και οικονομική ισότητα των γυναικών μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε ένα ακόμα εργαλείο εκμετάλλευσης των γυναικών από τους άνδρες.

4. Η εστίαση στη διείσδυση

• Μηχανιστική αντίληψη: Η ανάλυσή του για την ερωτική πράξη παραμένει σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένη στο ετεροφυλόφιλο μοντέλο της διείσδυσης (φαλλοκεντρισμός), υποτιμώντας άλλες μορφές σεξουαλικής έκφρασης, ηδονής ή τη σημασία της γυναικείας ανατομίας (όπως η κλειτορίδα), η οποία αποκαταστάθηκε επιστημονικά πολύ αργότερα από το φεμινιστικό κίνημα.

Στην ουσία, ο Κόμφορτ προσπάθησε να απελευθερώσει το σεξ, αλλά το έκανε μέσα από τα μάτια ενός προοδευτικού άνδρα των μέσων του 20ού αιώνα. Δεν είχε τα θεωρητικά εργαλεία για να καταλάβει ότι η σεξουαλικότητα είναι και αυτή πεδίο πολιτικής και έμφυλης κυριαρχίας.

 

Τελικά έχω την πρώτη έκδοση του βιβλίου.
Προφανώς το διάβασα πριν πάτε στο δημοτικό.  

 

 

Μάλλον δεν το εκπαιδεύσατε καλά και λέει σαχλαμάρες.

 

Εγώ τουλάχιστον το εκπαίδευσα. Διαβάστε και λίγο προσεκτικότερα, δεν βλάπτει. Μιλάει για "την σημασία της γυναικείας ανατομίας" κι όχι αν οι γυναίκες ήταν ή όχι απαθείς ή ασυγκίνητες.
Αυτές τις υπεραπλουστεύσεις για να εξυπνακίσετε εγώ τις λέω νοηματικά shortcuts.
Η ΤΝ αντιπαραβάλλει την οπτική του βιβλίου με την πραγματικότητα. Και λέει πως αγνοεί την γυναικεία οπτική. Μια παλιά μορφή mansplaining που ήθελε να μιλήσει για την γυναικεία σεξουαλικότητα ένας άνδρας και να την εξηγήσει κιόλας στις γυναίκες. Κάτι σαν αυτό που κάνετε κι εσείς δηλαδή. Εμείς όλες το 2026 εσάς και τον Κόμφορτ περιμέναμε να μας πείτε για την σεξουαλικότητα μας και το τι σημαίνει το σεξ για μας.
Μεγάλη ιδέα έχετε για τις γνώσεις σας μάλλον.

 

Τουλάχιστον έχω κάποιες γνώσεις. Εσείς όμως δεν!
Καβγά θέλετε αλλά ατυχήσατε.
Ειδικά αν επιμένετε ότι η ύπαρξη της κλειτορίδας έγινε γνωστή στις γυναίκες από τις φεμινίστριες. Θαρρείς και πιο παλιά οι γυναίκες δεν καταλάβαιναν τι έχουν στο κορμί τους.
Άντε αλλού τις εξυπνάδες σας.
Αφού δεν το’χεται, τι βασανίζεστε;
Την εμφανή μισανδρία σας να την αντιμετωπίσετε με κάποιον ειδικό.
Δεν λύνεται το πρόβλημα σας με εξυπνάδες στο φόρουμ, πυροβολώντας βιβλία.
Ούτε με δηλώσεις, πως εκπαιδεύσατε ένα AI γλωσσικό μοντέλο, ενώ δεν είστε σε θέση να κάνετε ένα σωστό copy paste από αυτό.

 

@espimain Η κριτική του βιβλίου «Το Σεξ στην Κοινωνία» του Άλεξ Κόμφορτ από τη σκοπιά της σύγχρονης σεξολογίας και των σπουδών φύλου είναι όχι μόνο θεμιτή, αλλά και επιστημονικά αναγκαία. Ωστόσο, η απόρριψή της μέσω του χαρακτηρισμού της ως «μισανδρίας» και η επίκληση του επιχειρήματος περί «ανακάλυψης της κλειτορίδας» για να ακυρωθεί το σύνολο της επιχειρηματολογίας, συνιστά μια σοβαρή λογική πλάνη και μια μάλλον άκομψη ανάγνωση της ιστορίας της σεξολογίας.

Η επισήμανση της @Shrewd ότι το έργο του Κόμφορτ φέρει μια ανδροκεντρική οπτική δεν είναι μια σύγχρονη, ακτιβιστική υπερβολή, αλλά ένα βασικό εύρημα της ιστορίας της επιστήμης. Όπως τεκμηριώνει η Τόμας Λάκουρ στο βιβλίο της «Κατασκευάζοντας το Φύλο» (1990), έως και τα μέσα του 20ού αιώνα, το ανδρικό σώμα και η ανδρική σεξουαλική απόκριση χρησιμοποιούνταν ως το κανονιστικό πρότυπο στην ιατρική και την ψυχολογία. Ο Κόμφορτ, αν και προοδευτικός για την εποχή του, δεν αποτέλεσε εξαίρεση – άλλωστε, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν τότε ότι μιλούσαν εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας, ξεχνώντας πως η ανθρωπότητα έχει και θηλυκό γένος.

Η παρατήρηση ότι η σεξουαλική πράξη αναλύεται μέσω του μοντέλου της διείσδυσης και της ανδρικής εκτόνωσης είναι επιστημονικά ακριβής. Το γεγονός ότι αυτή η κριτική εκφράζεται σήμερα από πολλούς σύγχρονους μελετητές δεν την καθιστά «εξυπνακισμό» – την καθιστά απλώς σύγχρονη επιστημονική πρακτική, μια πρακτική που ο ίδιος ο Κόμφορτ, ως ορθολογιστής, μάλλον θα ενέκρινε.

Ο ισχυρισμός σας ότι η κριτική υπονοεί πως «οι γυναίκες ανακάλυψαν την κλειτορίδα από τις φεμινίστριες» είναι μια σκόπιμη παραποίηση του επιχειρήματος. Το ζήτημα δεν είναι η βιωματική γνώση (την οποία οι γυναίκες είχαν πάντα), αλλά η επιστημονική αναγνώριση και η ενσωμάτωσή της στην ιατρική γνώση.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, η σεξολογική βιβλιογραφία (συμπεριλαμβανομένων των πρώιμων εργασιών του Κόμφορτ) υποβαθμίζει συστηματικά τον ρόλο της κλειτορίδας στην επίτευξη οργασμού, υιοθετώντας το φροϋδικό δόγμα του «κολπικού οργασμού» ως τον «ώριμο» γυναικείο οργασμό. Ήταν η έρευνα των Μάστερς και Τζόνσον (1966) και η φεμινιστική κριτική που κατέρριψαν επιστημονικά αυτόν τον μύθο, αλλάζοντας τα ιατρικά εγχειρίδια. Επομένως, η σύνδεση της επιστημονικής αναγνώρισης της κλειτορίδας με το φεμινιστικό κίνημα δεν είναι ιδεοληψία, αλλά ιστορικό γεγονός.

@espimain Η κριτική στο έργο του Κόμφορτ είναι έγκυρη και τεκμηριωμένη. Το να την απορρίπτετε επικαλούμενος την ηλικία σας («το διάβασα πριν πάτε δημοτικό») ή την εμπειρία σας, δεν την ακυρώνει – την τοποθετεί απλώς εκτός σύγχρονου επιστημονικού διαλόγου.

Σας προσκαλώ να δείτε την κριτική αυτή όχι ως «καβγά» ή «εξυπνάδα», αλλά ως την ίδια τη διαδικασία της σκέψης που το ίδιο το βιβλίο υποστήριζε: την απελευθέρωση από την προκατάληψη και την απαίτηση για μια πιο σύνθετη και δίκαιη κατανόηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας.

Με την άδεια Του

de7

 

Αν δεν αντιλαμβάνεστε ότι το σύνολο της ανάρτησης ήταν χιουμοριστικό, ως προς την συζήτηση δύο ΤΝ, τότε δεν σας φταίω εγώ, που προσπαθείτε μετ'επιτάσεως να με μειώσετε. Ούτε είπα ότι υιοθετώ την απάντηση της ΤΝ. Αντιθέτως σχολίασα πως ενώ συζητάνε οι ΤΝ μεταξύ τους οι κανονικές μας νοημοσύνες πάνε για ύπνο. Δεν θα ήθελα πραγματικά να κάνω συζήτηση με έναν άνθρωπο που αδυνατεί να αντιληφθεί τα παραπάνω και επιτίθεται με ανυπόστατους χαρακτηρισμούς περί προσωπικών προβλημάτων, μισανδρίας και άλλων φαιδροτήτων. Θα σας αφήσω να παραληρείτε μοναχός.

 

Ο Havelock Ellis (1859-1939) ήταν ο πρώτος που μίλησε για τον γυναικείο οργασμό και την σημασία της κλειτορίδας σε αυτόν, με την ιδιότητα του σεξολόγου.

Ο Comfort ήταν για λαϊκή κατανάλωση, τον ήξερα για το "The Joy of Sex" και το "More Joy of Sex". Θυμίζω πάλι ότι στις δεκαετίες '70 και '80 δεν υπήρχαν πολλοί τρόποι να ενημερώνεται κανείς για μη mainstream σεξουαλικές απορίες. Για να μην πω ότι δεν υπήρχε κανένας έγκυρος τρόπος. Είναι γεγονός, ότι τότε η γνώση γύρω από τη σεξουαλικότητα ήταν ισχυρά διαμεσολαβημένη ιδίως από πεποιθήσεις και στάσεις ζωής των γραφόντων.

Εξάλλου το "mansplaining" είναι μια προβληματική συμπεριφορά με στοιχεία αναίδειας και προσπάθεια απαξίωσης, είναι για παράδειγμα να πιάσει κάποιος μια γυναίκα να της πει με τον έναν τρόπο ή τον άλλο "δεν ξέρεις εσύ το σώμα σου και τις ανάγκες σου κάτσε να σου πω εγώ που τα ξέρω καλύτερα επειδή είμαι άντρας". Είναι τελείως άλλο πράγμα να ενημερώνει ένας συγγραφέας το κοινό για θέματα και γυναικείας σεξουαλικότητας - διότι τα δύο "Joy of Sex" που είχα βρει σε τιμή ευκαιρίας λόγω του ότι ήταν παμπάλαια μάλλον στο βιβλιοπωλείο Παντελίδη, είχα αγοράσει και είχα διαβάσει όταν ήμουν 16 χρονών αφορούσαν τα δύο φύλα - όπως είναι τελείως άλλο πράγμα ένας σεξολόγος ή ερευνητής να ερευνά τη γυναικεία σεξουαλικότητα και να γράφει για αυτήν, δε σημαίνει και καλά ότι δεν έχει σεβασμό για τις γυναίκες ή ότι τις υποτιμά.

 

Η επισήμανση ότι ο Havelock Ellis ήταν σημαντική μορφή στη σεξολογία είναι απολύτως ορθή. Ωστόσο, ο ισχυρισμός ότι υπήρξε ο πρώτος που μίλησε για τον γυναικείο οργασμό και τη σημασία της κλειτορίδας είναι μια ευρέως διαδεδομένη, αλλά ιστορικά ανακριβής, παραδοχή.

Στον 19ο αιώνα, προτού ο Ellis γράψει τις σπουδές του, ο Γερμανός σεξολόγος Magnus Hirschfeld (1868-1935) είχε ήδη δημοσιεύσει σημαντικά έργα για τη σεξουαλική απόκριση, συμπεριλαμβανομένης της γυναικείας, ενώ ο Richard von Krafft-Ebing (1840-1902) στο έργο του Psychopathia Sexualis (1886) είχε επίσης θίξει το θέμα.

Επομένως, η ακρίβεια θα ήταν: "Ο Havelock Ellis υπήρξε ένας από τους πρώτους σύγχρονους σεξολόγους που ανέδειξαν τη σημασία της κλειτορίδας και του γυναικείου οργασμού."

Με την άδεια Του

de7

 

Πολύ καλά θα κάνετε.
Με τας υγείας σας.

Υ.Γ.
Το χειρότερο που μπορούσατε να πάθετε είναι η υποστήριξη που λάβατε από ένα άλλο AI.
Με τας υγείας σας και πάλι.