Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες

Χωρίς σχόλιο

 
https://www.euronews.com/video/2026/07/30/thousands-of-migrants-storm-ceuta-border-from-morocco

 

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος είναι ακτιβιστής υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έντονη κινηματική δράση. Συμμετέχει σε διάφορα εγχειρήματα διάσωσης στη Μεσόγειο ενώ παλαιότερα ήταν σε παρόμοιες δράσεις στο Αίγαιο Πέλαγο.

Πρόσφατα, ήταν μέρος της αποστολής Global Sumud Flotilla του Παγκόσμιου Στολίσκου για την Ελευθερία που προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας. Με αφορμή την επίσκεψή τους στην Κύπρο, μιλά στο Podcast του «Πολίτη» για τις εμπειρίες του στη θάλασσα και τις δεκάδες διασώσεις, για το μεταναστευτικό και προσφυγικό σήμερα αλλά και πώς βίωσε την εμπειρία της αποστολής στη Γάζα, περνώντας μεταξύ άλλων τέσσερις μέρες σε φυλακές του Ισραήλ μετά την σύλληψη τους σε διεθνή ύδατα από το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό.

 

Με σχόλιο:

https://www.in.gr/2026/08/01/world/...as-to-skoteino-think-tank-kai-oi-kerdismenoi/

Ετσι που το πάτε ρε σεις, θα ακριβύνει το σανό και τί θα τρώτε μετά;

 

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος απάντησε στον Νότη Μηταράκη γράφοντάς του: «Κύριε υπουργέ των pushback, δεν αφήνετε το Twitter να πάτε να σώσετε το 9χρονο παιδάκι που χαροπαλεύει στον Έβρο μετά από δική σας επαναπροώθηση; Ήδη πέθανε η 5χρονη Μαρία από τσίμπημα σκορπιού, πόσα νεκρά παιδάκια θέλετε ακόμα για να το παίξετε μάγκες στην ακροδεξιά σας πελατεία;».

Πηγή: thepressproject.gr

 

Θυμικό και αλάτι.

Είναι superfood

Με την άδεια Του

de7

 

Οι ισπανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι οι σοροί εντοπίστηκαν στην ισπανική πλευρά των συνόρων, με αρκετά θύματα να έχουν πνιγεί ή να έχουν ποδοπατηθεί στην προσπάθειά τους να υπερβούν τον κυματοθραύστη και τον συνοριακό φράχτη. Δεν αποκλείεται να υπάρχουν και επιπλέον θύματα στη μαροκινή πλευρά.

Το υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας εκτίμησε ότι περίπου 50.000 άνθρωποι διέσχισαν τα σύνορα από το πρωί της Πέμπτης, ενώ μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής περισσότεροι από 48.000 είχαν επιστρέψει οικειοθελώς στο Μαρόκο. Ο επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης της Θέουτα, Χουάν Χεσούς Βίβας, έκανε λόγο ακόμη και για 60.000 διελεύσεις μέσα σε δύο ημέρες.

Στη μεθοριακή ζώνη επικράτησε ένταση, καθώς οι μαροκινές δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και γκλομπ για να αποτρέψουν νέες εισόδους, ενώ στις συγκρούσεις πυρπολήθηκαν οχήματα. Στην ισπανική πλευρά αναπτύχθηκαν στρατιωτικές δυνάμεις, την ώρα που εκατοντάδες μετανάστες επέστρεφαν μέσω των συνοριακών σταθμών ή από ανοίγματα στον φράχτη, δηλώνοντας ότι δεν μπορούσαν να βρουν τροφή ή κατάλυμα στη Θέουτα.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ επισκέφθηκε τη Θέουτα, χαρακτηρίζοντας τη μαζική είσοδο «παραβίαση της εδαφικής κυριαρχίας της Ισπανίας» και ανακοίνωσε την επιτάχυνση των διαδικασιών επαναπατρισμού όσων εισήλθαν παράνομα, σε συνεργασία με τις μαροκινές αρχές.

Η κρίση προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις στην Ευρώπη. Η Ιταλία ανακοίνωσε την προσωρινή αναστολή της εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν με την Ισπανία για τις αεροπορικές και θαλάσσιες μετακινήσεις, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Μαδρίτης, η οποία έκανε λόγο για παραβίαση των ευρωπαϊκών συνθηκών. Παράλληλα, η Γαλλία ανακοίνωσε σημαντική ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων στα σύνορά της με την Ισπανία.

Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρέθηκε και η μεταναστευτική πολιτική της ισπανικής κυβέρνησης. Δεξιά κόμματα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες απέδωσαν το κύμα διελεύσεων στη νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων παράτυπων μεταναστών που αποφάσισε η Μαδρίτη μέσα στο έτος, ενώ η ισπανική κυβέρνηση απέρριψε τις επικρίσεις.

Παρέμβαση έκανε και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαρακτήρισε τις εικόνες από τη Θέουτα «εισβολή», υποστηρίζοντας ότι αντίστοιχα φαινόμενα θα μπορούσαν να εμφανιστούν και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

https://vm.tiktok.com/ZN8evcHCV/

 

Οι μετακινήσεις πληθυσμών είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει από τότε που υπάρχει η ανθρωπότητα. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, ομάδες ανθρώπων μετακινούνται και εγκαθίστανται από το ένα μέρος στο άλλο, για λόγους κλιματικούς, αναζήτησης τροφής ή αναζήτησης.

Οι μετακινήσεις αυτές συνεισέφεραν σταδιακά στην μίξη των πληθυσμών και στη δημιουργία μπάσταρδων και άρα ισχυρότερων και πιο υγειών φυλών, αλλά κυρίως στη συγχώνευση και την εξέλιξη των εφευρέσεων, των θρησκειών, των εθίμων και των τρόπων οργάνωσης της κοινωνίας.

Ολόκληρος ο ανθρώπινος πολιτισμός υπάρχει εξαιτίας αυτών των μετακινήσεων πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων των εθνών, των κρατών και του χωριού του Τάκη, που ο Τάκης θέλει να το κρατήσει καθαρό από το σχέδιο της Μεγάλης Αντικατάστασης.

Προσπάθειες για να εμποδιστεί η μετακίνηση πληθυσμών υπήρξαν βέβαια επίσης στην Ιστορία. Η σημαντικότερη από αυτές είναι του 5ου αιώνα μ.Χ., όταν οι γεοκτήμονες απαίτησαν και πήραν από τον αυτοκράτορα της Ρώμης τη γενική απαγόρευση μετακινήσεων για να μη χάνουν εργατικό δυναμικό, με αντάλλαγμα την υποστήριξη του αυτοκράτορα με στρατό. Αυτή η απαγόρευση μετακινήσεων υπήρξε η απαρχή μιας ιστορικής περιόδου που ονομάστηκε Μεσαίωνας και χαρακτηρίστηκε από μηδαμινή πρόοδο της τεχνολογίας και των γραμμάτων, υψηλή θνησιμότητα, πολλές επιδημίες και εκτεταμένη δεισιδαιμονία. Η ανθρωπότητα εξήλθε από αυτή την περίοδο στασιμότητας όταν οι μετακινήσεις πληθυσμών ξεκίνησαν ξανά.

Αυτή η συνθήκη δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Η ιστορία της ανθρωπότητας θα είναι πάντα η ιστορία πληθυσμών που μετακινούνται, αναμειγνύονται και έτσι αλλάζουν και εξελίσσονται. Θα είναι πάντα τρομακτικό για κάποιους, αλλά δεν θα σταματήσει ποτέ, εκτός αν εξαφανιστεί η ανθρωπότητα.

Έχει μεγαλη σημασία για την πρόοδο του πολιτισμού αυτές οι μετακινήσεις να γίνονται ειρηνικά και με οργάνωση, αντί με πόλεμο και δημιουργία στρατιών απελπισμένων ανθρώπων, όπως το κάνει η Ευρώπη σήμερα.

Πατριώτες, μην προσπαθείτε να σταματήσετε τις μετακινήσεις πληθυσμών. Ματαιπονείτε. Κάντε κάτι πιο δημιουργικό. Βγάλτε τη στάχτη από τα ρουθούνια σας και παλέψτε να δίνονται τα χρήματα σας για την πολιτική προστασία και όχι για Patriot που κυνηγάνε τους Χούθι στη Σαουδική Αραβία.

Γιάννης Ανδρουλιδάκης
Δημοσιογράφος

 

Ας μιλήσουμε για τη μετανάστευση. Όχι όμως έτσι όπως μιλάνε όλοι. Όχι για να σας διδάξω κάτι.

Ούτε για να σας νουθετήσω, να κοροϊδέψω τους φόβους σας ή να ζητιανέψω την αλληλεγγύη σας.

Θέλω απλώς να μοιραστώ όσα είδα και έμαθα εγώ.

Γιατί φεύγουν οι άνθρωποι;

Γιατί είναι έτοιμοι να διασχίσουν ερήμους, να πνιγούν στη θάλασσα, να σκαρφαλώσουν φράχτες και να ζήσουν στοιβαγμένοι σε γκρίζα κέντρα υποδοχής ή σε άθλια διαμερίσματα;

Είναι πάντα οι φτωχότεροι; Οι πεινασμένοι; Οι κατατρεγμένοι;

Κλείνω τα μάτια μου και μεταφέρομαι στη Ντζαμένα, στο Τσαντ.

Περπατάω στον δρόμο όταν ακούω ουρλιαχτά.

Η πρώτη μου σκέψη είναι ότι σφάζουν κάποιο ζώο.

Τα ουρλιαχτά όμως έρχονταν από τα σωθικά ενός παιδιού που, κουλουριασμένο στο έδαφος, δεχόταν απανωτά χτυπήματα με μαστίγιο.

Δεν κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Άνθρωποι γύρω μου φώναζαν, έσπρωχναν ο ένας τον άλλον.

Κάτι άκουσα πως ήταν ένα από τα παιδιά του δρόμου και πως είχε κλέψει κάτι.

Και ο φτωχός τιμωρούσε τον φτωχότερο.

Το παιδί, το μαστίγιο, η απέραντη στρατιά ανθρώπων που γεννήθηκαν με μαύρο αστέρι.

Αυτοί δεν φεύγουν. Αυτοί δεν πάνε πουθενά.

Μετά ήταν εκείνοι που γνώρισα στα σύνορα με το Σουδάν.

Εκείνοι που είχαν φύγει κυνηγημένοι, φορτωμένοι παιδιά και φόβο.

Κατέληγαν σε πρόχειρες σκηνές από κλαδιά, με σκισμένα κουρέλια να τους προστατεύουν από τον καυτό ήλιο των 45 βαθμών.

Ποιοι ήταν όλοι αυτοί; Ήταν τα πάντα. Γυναίκες με μωρά. Άντρες με ανοιχτές πληγές από σφαίρες. Παιδιά χαμένα.
Νέοι με σκοτεινό παρελθόν και άδειο βλέμμα.
Θύτες και θύματα ταυτόχρονα.

Τους κοιτούσα και μου θύμιζαν το βλέμμα των νέων που είχα γνωρίσει στους καταυλισμούς της βόρειας Νιγηρίας.

Νέοι που, είτε από απελπισία είτε από φόβο, είχαν στρατολογηθεί από τη Μπόκο Χαράμ και προσπαθούσαν τώρα να γλιτώσουν από το παρελθόν τους.

Πίστευαν ότι, αν έφευγαν κάπου μακριά, αν τους δινόταν μια ευκαιρία, θα μπορούσαν να σβήσουν το σκοτάδι που τους ακολουθούσε παντού.

Θυμάμαι τα κέντρα υποδοχής στον Νίγηρα.

Ανθρώπους που είχαν διασχίσει την έρημο για να φτάσουν στην Αλγερία, με την ελπίδα άλλοι να δουλέψουν στις οικοδομές και άλλοι να φτάσουν στην Ευρώπη.

Η αλγερινή αστυνομία έκανε εφόδους στις οικοδομές και στα αυτοσχέδια καταλύματα.

Τους στοίβαζαν σε φορτηγά —τι ειρωνεία, τα ίδια είχα δει να κάνει και το Καμερούν στους πρόσφυγες από τη Νιγηρία— και τους οδηγούσαν στη λωρίδα της Σαχάρας όπου αρχίζει ο Νίγηρας.

Τους έβγαζαν τα παπούτσια, έσπαγαν τα κινητά τους και τους άφηναν στην άλλη πλευρά της ερήμου.

Κάποιοι έζησαν για να μας διηγηθούν αργότερα, στον σταθμό του Ερυθρού Σταυρού, τις τελευταίες ώρες των υπολοίπων.

Τι είναι λοιπόν η μετανάστευση;

Είναι μια ατέλειωτη ιστορία πόνου και φρίκης;

Πώς μπορεί κανείς να συνδέσει το άμοιρο παιδί που δεν γνώρισε τίποτε άλλο από το μαστίγιο, τους πρόσφυγες των πολέμων και εκείνους που πουλάνε τα πάντα για να χωρέσουν σε ένα φορτηγό ή σε μια βάρκα και να φύγουν;

Άλλοι άνθρωποι. Άλλες ιστορίες. Κι όμως, όλους τους συνδέει κάτι κοινό.
Η ελπίδα.

Η ελπίδα ότι κάπου αλλού μπορεί να είναι καλύτερα. Η πίστη ότι «εγώ θα τα καταφέρω», ότι «εγώ θα είμαι ο τυχερός».

Γιατί πίσω από κάθε «τυχερό» κρύβεται ένα παιδί που θα πάει σχολείο.

Ένας πατέρας που θα μπορέσει να αγοράσει τα φάρμακά του.

Μια αδερφή που θα σπουδάσει αντί να παντρευτεί επειδή δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Είναι η πεποίθηση ότι η ζωή σου αξίζει κάτι. Ότι δεν ήρθες σε αυτόν τον κόσμο μόνο για να επιβιώνεις, αλλά για να ζήσεις.
Ότι κι εσύ έχεις δικαίωμα να ονειρεύεσαι μια καλύτερη ζωή.

Είναι, λοιπόν, η μετανάστευση επιλογή;

Ή καταλήγει να γίνει επιλογή όταν σου έχουν κλέψει όλες τις υπόλοιπες;

Και ποιος είναι τελικά ο ξένος; Ο «μετανάστης»;

Ένας άνθρωπος που ζητά την αλληλεγγύη μας; Που μας ξυπνά τον φόβο; Που ήρθε να πάρει ή να δώσει; Εχθρός ή φίλος;

Δεχόμαστε τον «μετανάστη» για να καθαρίσει τα σπίτια μας, να φροντίσει τους γονείς ή τα παιδιά μας, να χτίσει τις οικοδομές μας, να σερβίρει στα τραπέζια μας, να μαζέψει τα φρούτα και τα λαχανικά που τρώμε.

Και την ίδια στιγμή τον βλέπουμε σαν εισβολέα που μας απειλεί.

Έχουμε τόση ανάγκη, ως κοινωνία, να κατηγοριοποιούμε και να βρίσκουμε μια απάντηση για όλα.

Να χωράμε ζωές και ιστορίες ανθρώπων πίσω από μία λέξη.

Υπάρχουν εκείνοι που τα καταφέρνουν. Εκείνοι που χάνονται.

Εκείνοι που παλεύουν. Και εκείνοι που παραδίδονται στους δαίμονές τους.

Εκείνοι. Εμείς. Όλοι μας.

Άμοιρα πιόνια ενός συστήματος που τρέφεται από το αίμα μας, γελάει με τα όνειρά μας και θεριεύει από τους φόβους μας.

Φραγκίσκα Μεγαλούδη

Η Ελληνίδα ρεπόρτερ με καταγραφές σε όλο τον κόσμο της ανθρωπιστικής κρίσης Φραγκίσκα Μεγαλούδη, ο φωτορεπόρτερ Στέλιος Παπαρδέλας καταθέτουν τις εμπειρίες τους στις ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ. Στη εκπομπή παρεμβαίνουν μέλη της ομάδας Διάσωσης από το Ηράκλειο που βρίσκονται στη Χίο και ο Γεωπολιτικός Αναλυτής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος