Ειδήσεις

Πριν διαβάσετε το άρθρο του Pål Steigan, που εξετάζει την κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή του Ιράν, εστιάζοντας στον ρόλο του ιερατείου, των επαναστατικών ιδρυμάτων (bonyads) και των Φρουρών της Επανάστασης, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα δίκτυα ελέγχουν την οικονομία και τη διακυβέρνηση, θίγοντσας κ την επίδραση των κυρώσεων και των διεθνών σχέσεων στη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας,

θέλω να βάλω συνοπτικα μερικές κατευθυντήριες της (όποιας) πολιτικής Μου σκέψης γραμμές, γιατί έχω την άποψη ότι βάζουμε κριτήρια, μελετάμε, κι ας μη συμφωνούμε με καθετί που διαβάζουμε,και δρούμε ....

Δράση χωρίς σκέψη κ σκέψη χωρίς δράση εξίσου ελλειπή...


Οι αγώνες για δικαιοσύνη, ισότητα και απελευθέρωση δεν μπορούν να θεωρηθούν απομονωμένοι μεταξύ τους, αποτελούν μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος ενάντια στον ρατσισμό, τον ιμπεριαλισμό, την καταπίεση....


Ο φεμινισμός που επιστρατεύεται για να νομιμοποιεί την κρατική βία δεν είναι φεμινισμός αλλά ιδεολογία της εξουσίας.
ενίοτε, έως συχνά, ο 'ροζ φεμινισμός' καταντά μηχανισμός ξεπλύματος του ιμπεριαλισμού, που μιλά στο όνομα των γυναικών και των LGBTQ+ υποκειμένων ενώ σιωπά, ή χειροκροτεί, τη σφαγή, την κατοχή και την αποικιοκρατία.

Ο φεμινισμός, ο ανθρωπισμός, δεν αποκόβεται από τον αντιρατσιστικό, αντικαπιταλιστικό και αντιιμπεριαλιστικό αγώνα, αλλιώς μετατρέπεται σε εργαλείο καταστολής.

Καμία χειραφέτηση δεν είναι αληθινή όταν συνυπάρχει με την κατοχή, τον αποκλεισμό και τη γενοκτονία.


Ο ιμπεριαλισμός δεν φέρνει μήτε ελευθερία, μήτε δικαιώματα, φέρνει διαμελισμό, αίμα λεηλασία.

ΗΠΑ,ΕΕ και κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ δεν έχουν καμία δουλειά στο Ιράν.

Οι απειλές πολέμου, οι κυρώσεις, οιδιπλωματικές πιέσεις,η προπαγανδα , δεν στοχεύουν στην ειρήνη ούτε θα κατοχυρώσουν λαϊκά δικαιώματα δικαιώματα στοχευουν στην υποταγή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της Μέσης Ανατολής.

Καμία νομιμοποίηση, λοιπόν, σε επεμβάσεις και πολεμικά σχέδια.
οι λαοί δεν χρειάζονται προστάτες, χρειάζονται ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση.

Το ιρανικό καθεστώς των μουλάδων είναι αντιλαϊκό και καταπιεστικό, εχθρικό προς την εργατική τάξη, τη νεολαία τις λαϊκές μάζες. οι αγώνες του λαού ενάντια στη φτώχεια, την καταστολή και την ανελευθερία είναι δίκαιοι και αναγκαίοι.

ΟΥΔΕΠΟΤΕ , όμως, η χειραφέτηση μπορεί να έρθει με ιμπεριαλισκές δήθεν δημοκρατικές συνταγές ή με "αλλαγές" επιβεβλημένες απ’ έξω.

ΜΟΝΟ ο ίδιος ο λαός του Ιράν, με τον δικό του ανεξάρτητο, αντιιμπεριαλιστικό και ταξικό αγώνα, μπορεί να καθορίσει το μέλλον

Το Ιράν εντάσσεται στον γενικό ιμπεριαλιστικό ανασχεδιασμό της Μέσης Ανατολής, μαζί με Παλαιστίνη, Συρία, Λίβανο, Υεμένη κ.λπ.
αδιαπραγματευτο.

Όχι στον στις επεμβάσεις και στην ελληνική εμπλοκή.

Ο λαός του Ιράν δεν έχει ανάγκη ούτε τους ιμπεριαλιστές “σωτήρες” ούτε το καταπιεστικό καθεστώς, έχει ανάγκη τον δικό του ανεξάρτητο, αντιιμπεριαλιστικό και ταξικό δρόμο.

Εν ολίγοις, μήτε με τους μουλάδες, μήτε με τους δολοφόνους των λαών που απειλούν με επέμβαση, αδιαπραγματευτα με

Το άρθρο

"Το Ιράν
διαθέτει έναν από τους αρχαιότερους συνεχείς πολιτισμούς παγκοσμίως και ως χώρα δεν υπήρξε ποτέ αποικία.

Ο ιρανικός/περσικός πολιτισμός είναι εξαιρετικά σύνθετος και πλούσιος, ενώ το επίπεδο εκπαίδευσης στο Ιράν είναι το υψηλότερο στην ευρύτερη περιοχή.

Η εικόνα που προβάλλεται για το Ιράν στα μέσα ενημέρωσης είναι τόσο χονδροειδώς παραμορφωμένη και στερείται σε τέτοιο βαθμό γνώσης και βάθους, ώστε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καρικατούρα.

…...
Έχω επισκεφθεί το Ιράν τρεις φορές με σκοπό τη μελέτη της κοινωνίας και έχω συντάξει τρεις εκθέσεις βασισμένες σε αυτά τα ταξίδια.

Δεν γνωρίζω φαρσί[1], γεγονός που περιορίζει το βάθος στο οποίο μπορούν να φτάσουν οι έρευνές μου, αλλά ωστόσο επιχείρησα να κατανοήσω την κοινωνική, πολιτική και οικονομική δομή της χώρας.[2]

Από την εποχή της επανάστασης και έπειτα, η πολιτική ζωή στο Ιράν έχει διαιρεθεί ανάμεσα σε μια αριστερά που επιδιώκει εκτενέστερες κρατικές παρεμβάσεις, μεγαλύτερο βαθμό εθνικοποίησης και την ενίσχυση ενός κράτους πρόνοιας,
και σε μια δεξιά με ισχυρή στήριξη στο κλήρο και στους παραδοσιακούς εμπόρους[3] —τους εμπόρους των παζαριών— η οποία υπερασπίζεται την ιδιωτική ιδιοκτησία και επιμένει στην ιδιωτικοποίηση.

Και οι δύο αυτές τάσεις υπήρξαν αντίθετες στις δυτικές τραπεζικές πρακτικές.

Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί δεν έλαβε σαφή θέση σε αυτή τη σύγκρουση·
ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράκ[4],
η ανάγκη για ισχυρότερη κρατική παρέμβαση κατέστη επιτακτική,
γεγονός που στην πράξη οδήγησε στη δημιουργία κρατικών μονοπωλίων στους τομείς της τραπεζικής, των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και του εξωτερικού εμπορίου.

Σήμερα το Ιράν εφαρμόζει ένα σύστημα πενταετών σχεδίων, τα οποία καθορίζουν το γενικό πλαίσιο της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.

Υπό αυτή την έννοια, το Ιράν διαθέτει μια μορφή σχεδιασμένης οικονομίας, με προφανή ιστορική έμπνευση από τη Σοβιετική Ένωση.

Αντίστοιχα, αντιμετωπίζει και ορισμένα από τα προβλήματα που χαρακτήριζαν τη σοβιετική σχεδιασμένη οικονομία: έλλειψη δυναμισμού, ελλείψεις σε επιμέρους τομείς, περιορισμένη καινοτομία κ.ά.

Η χώρα ισχυρίζεται επίσης ότι διαθέτει ισλαμική οικονομία, όρος του οποίου το ακριβές περιεχόμενο παραμένει ασαφές.

Το βασικότερο χαρακτηριστικό που υποτίθεται ότι προσδίδει στην οικονομία αυτόν τον χαρακτήρα είναι η απαγόρευση του τόκου/επιτοκίου.

Ωστόσο, στην πράξη αυτό έχει οδηγήσει στο φαινόμενο οι πιστωτές, αντί να εισπράττουν τόκο, να εξασφαλίζουν μερίδιο ιδιοκτησίας στις επιχειρήσεις των δανειοληπτών. Ως αποτέλεσμα, το ιρανικό τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα κατέχει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία σε μορφή κεφαλαίου, και το χρηματοπιστωτικό σύστημα ελέγχεται από τους μουλάδες[5] και τους συμμάχους τους.

Το Ιράν διαθέτει εκτεταμένη υποδομή για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το δίκτυο αγωγών εκτείνεται σε όλη τη χώρα και συνδέει τα πετρελαϊκά κοιτάσματα τόσο με τα μεγαλύτερα πληθυσμιακά κέντρα όσο και με το λιμάνι εξαγωγών στο Χαρκ (Kharq), στον Περσικό Κόλπο, καθώς και με σημεία διακίνησης προς την Τουρκία και την Αρμενία.

Το Ιράν διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα γνωστά αποθέματα φυσικού αερίου[6] στον κόσμο, μετά τη Ρωσία. Τα αποθέματα αυτά αντιστοιχούν στο 16–18% των παγκοσμίως γνωστών αποθεμάτων.

Ο έλεγχος του πλούτου που παράγεται από αυτή την εκμετάλλευση βρίσκεται εξ ολοκλήρου στα χέρια του Ανώτατου Ηγέτη, ο οποίος, με τον τρόπο αυτό, ελέγχει τα οικονομικά θεμέλια της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ο Ανώτατος Ηγέτης εγκρίνει τον κρατικό προϋπολογισμό και είναι ο ανώτατος διοικητής όλων των ενόπλων δυνάμεων.

Τα επαναστατικά ιδρύματα

Αμέσως μετά τον Ανώτατο Ηγέτη, τα σημαντικότερα κέντρα εξουσίας στο Ιράν είναι τα δίκτυα που συγκροτούνται γύρω από τα παζάρια και τα τεμένη, καθώς και ολόκληρο το πλέγμα ιδρυμάτων, εταιρειών, οργανώσεων και ιερατικών σχολών που τα περιβάλλει.

Τα «επαναστατικά ιδρύματα» έχουν εξελιχθεί σε επιχειρηματικές αυτοκρατορίες με πανεθνική —και σε ορισμένες περιπτώσεις διεθνή— εμβέλεια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Ίδρυμα για τους Φτωχούς, Bonyad-e Mostazafan, το οποίο, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές, ελέγχει περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω των 400 δισ. δολαρίων (το ποσό αυτό είναι εξαιρετικά αβέβαιο).

Στην πράξη, πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία του Ιράν, μετά τη NIOC (National Iranian Oil Company).
Το ίδρυμα κατέχει τράπεζες, εργοστάσια, ξενοδοχεία και σειρά ακινήτων, μεταξύ άλλων στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2025 αναφέρεται ότι το ίδρυμα διαθέτει συμμετοχές σε εταιρείες σε αρκετές δεκάδες χώρες.

Το ιερατείο ως τάξη

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, τα επαναστατικά ιδρύματα και οι θυγατρικές τους ελέγχουν περίπου το 70% της ιρανικής οικονομίας, εξαιρουμένων της γεωργίας και των κρατικών βιομηχανικών επιχειρήσεων.

Δεδομένου ότι σπάνια δημοσιοποιούν οικονομικά στοιχεία και ότι πολλές από τις μεταξύ τους διασυνδέσεις λειτουργούν στο παρασκήνιο, είναι προφανώς δύσκολο να διατυπωθεί απολύτως ακριβής αποτίμηση.

Ωστόσο, το ποσοστό αυτό θεωρείται ενδεικτικό της πραγματικής κλίμακας της επιρροής τους και υπογραμμίζει το γεγονός ότι το ιερατείο και οι σύμμαχοί του συγκροτούν μια οικονομικά κυρίαρχη τάξη, και όχι απλώς ένα ιδεολογικά κυρίαρχο στρώμα.

Τα ιδρύματα αυτά συνδέονται με τους παραδοσιακούς εμπόρους μέσω του Ισλαμικού Συμβούλιου[7], στο οποίο ο επικεφαλής διατηρεί επιχειρηματική συνεργασία με τον Ανώτατο Ηγέτη.

Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC – Islamic Revolutionary Guard Corps) περιγράφονται συχνά ως ένα «κράτος εν κράτει» —μια παράλληλη δομή εξουσίας που λειτουργεί ανεξάρτητα από την κυβέρνηση, υπάγεται απευθείας στον Αγιατολάχ Χαμενεΐ και ασκεί τεράστια οικονομική, στρατιωτική και πολιτική επιρροή.

Έχουν οικοδομήσει μια τεράστια οικονομική αυτοκρατορία μέσω θυγατρικών εταιρειών, μονοπωλιακών θέσεων και παράκαμψης των κυρώσεων, ιδίως μέσω του βασικού κατασκευαστικού τους βραχίονα, του Khatam al-Anbiya Construction Headquarters (γνωστού και ως Khatam al-Anbia ή GHORB).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις δυτικών αναλυτών, οι Φρουροί της Επανάστασης ελέγχουν μεταξύ 20% και 50% της οικονομίας.

Το Khatam al-Anbiya αποτελεί την «οικονομική καρδιά» των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC — Islamic Revolutionary Guard Corps), μια γιγαντιαία κρατική εταιρεία συμμετοχών (holding) με περισσότερες από 800 καταγεγραμμένες εταιρείες. Οι δραστηριότητές της κυριαρχούν σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων:

· Πετρέλαιο και φυσικό αέριο (π.χ. το πεδίο South Pars, αγωγοί).

· Υποδομές (οδικά έργα, φράγματα, σήραγγες, λιμάνια).

· Τηλεπικοινωνίες.

· Μεταλλεία, αυτοκινητοβιομηχανία, ναυτιλία, τράπεζες και άλλους τομείς.

Η διαρκής κυριαρχία του καπιταλισμού του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου[8]

Αυτός ο «καπιταλισμός του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου» συνεχίζει να κυριαρχεί έως σήμερα.

Το ιερατείο και οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) λειτουργούν ως ένα είδος μεταπρατικής αστικής τάξης με θρησκευτική νομιμοποίηση —εκμεταλλεύονται τα έσοδα από το πετρέλαιο, τα μονοπώλια στις εισαγωγές και τις επιδοτήσεις για να πλουτίζουν οι ίδιοι και οι σύμμαχοί τους, ενώ ταυτόχρονα καταστέλλουν την ανεξάρτητη δράση των σωματείων και τους εργατικούς αγώνες.

Δημιουργείται έτσι ένα υβριδικό σύστημα, στο οποίο:

Η θρησκευτική ιδεολογία χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει την οικονομική κυριαρχία (π.χ. τα bonyads[9], που εμφανίζονται ως «φιλανθρωπικά» ιδρύματα, αλλά στην πραγματικότητα ασκούν εμπορική δραστηριότητα χωρίς φορολογία και εποπτεία).

Η καπιταλιστική λογική εφαρμόζεται πλήρως για την ελίτ (ιδιωτικοποιήσεις που καταλήγουν σε επιχειρηματίες προσκείμενους στο καθεστώς, διαφθορά, νεποτισμός[10]).

Η εργατική τάξη κρατιέται σε υποταγή μέσω καταστολής και λαϊκιστικής ρητορικής (επιδοτήσεις, αντιιμπεριαλιστική προπαγάνδα), ενώ, παρά την όποια φαινομενική στήριξη, δεν διαθέτει ουσιαστική πολιτική ή οικονομική δύναμη.

Από το 2004, αυτό το σύστημα έχει γίνει ακόμη πιο ακραίο: οι κυρώσεις ενίσχυσαν την εσωτερική συγκέντρωση της οικονομίας, καθώς οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) επέκτειναν περαιτέρω την οικονομική τους κυριαρχία μέσω λαθρεμπορίου και παράλληλων εισαγωγών.

Με αυτόν τον τρόπο, οι κυρώσεις όχι μόνο ενίσχυσαν, αλλά και επιδείνωσαν τη λειτουργία του συστήματος[11].

Τα bonyads (θρησκευτικά ιδρύματα ή «ιδρύματα» στα περσικά) διαδραματίζουν σήμερα (Ιανουάριος 2026) ακόμη πιο κεντρικό και αμφιλεγόμενο ρόλο στην ιρανική οικονομία σε σχέση με το 2004, όταν τα ανέλυσα για πρώτη φορά. Έχουν εξελιχθεί σε τεράστιες, ανεξάρτητες οικονομικές αυτοκρατορίες που λειτουργούν εκτός του κανονικού κρατικού ελέγχου, χωρίς φορολογία και χωρίς λογιστικό έλεγχο, υπαγόμενες απευθείας στον Αγιατολάχ Χαμενεΐ (Ανώτατο Ηγέτη).

Αυτό τα καθιστά βασικό στοιχείο αυτού που ονόμασα «καπιταλισμό του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου»: μια συγχώνευση θεοκρατικής εξουσίας και καπιταλιστικής συσσώρευσης, όπου το ιερατείο και τα συνδεδεμένα δίκτυά του (ιδιαίτερα οι Φρουροί της Επανάστασης – IRGC) ελέγχουν μεγάλα τμήματα του πλούτου.

Το σύστημα χρειάζεται τόσο μεταρρύθμιση όσο και επανάσταση, αλλά αυτή πρέπει να προέλθει από το εσωτερικό

Οι Ιρανοί, ή Πέρσες όπως πολλοί τους αποκαλούν, είναι ένας υπερήφανος λαός με απίστευτα πλούσια και σύνθετη κουλτούρα. Δεν μου δόθηκε η εντύπωση ότι είναι ιδιαίτερα θρησκευόμενοι. Πολλοί θεωρούν το Ισλάμ ως μια θρησκεία κατακτητών, σε μια κατάκτηση που ξεκίνησε από τον 7ο αιώνα[12]. Το Ισλάμ λειτουργεί περισσότερο ως κρατική ιδεολογία και εργαλείο διακυβέρνησης, ενώ οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες είναι αυτές που δίνουν την πραγματική εικόνα της κοινωνίας.

Είναι προφανές ότι η μεταρρύθμιση ή η επανάσταση σε ένα τόσο περίπλοκο και συμπλεγμένο σύστημα πρέπει να προέλθει από το εσωτερικό.

Οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής αλλαγών από το εξωτερικό θα οδηγήσει μόνο σε καταστροφή και θα πλήξει κυρίως εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για αλλαγή.

Και αν υπάρχει κάτι που οι υπερήφανοι Ιρανοί δεν ανέχονται, αυτό είναι οι προσπάθειες να τους επιβληθεί η διακυβέρνηση της χώρας από το εξωτερικό.

Γι’ αυτό και ο λαός, σε μεγάλο βαθμό, υποστηρίζει την κυβέρνηση ακόμη και αν είναι εξοργισμένος με τους μουλάδες.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ξένη ανάμειξη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η υποστήριξη προς το καθεστώς. Τουλάχιστον, αυτός ήταν ο κανόνας μέχρι σήμερα.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026 στην ιστοσελίδα steigan.no με τίτλο «Mullakapitalisme og geopolitikk» στη διεύθυνση … https://steigan.no/2026/01/mullakapitalisme-og-geopolitikk/

Ο Pål Steigan (γεν. 1949) έχει ασχοληθεί σχεδόν όλη του τη ζωή με τη δημοσιογραφία και τα μέσα ενημέρωσης. Το 1967 ήταν αρχισυντάκτης του Ungsosialisten και το 1968 συμμετείχε στην ίδρυση της εφημερίδας Klassekampen. Το 1970 συνέβαλε στην ίδρυση του εκδοτικού οίκου Oktober, όπου υπηρέτησε και ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Ήταν επίσης ιδρυτής και πρώτος αρχισυντάκτης του περιοδικού Røde Fane (νυν Gnist). Από το 1985 έως το 1999 εργάστηκε ως συντάκτης εγκυκλοπαιδειών στην Cappelens Forlag, εκδίδοντας μεταξύ άλλων την πρώτη ευρωπαϊκή εγκυκλοπαίδεια σε CD-ROM και την ηλεκτρονική έκδοση του CAPLEX το 1997. Δημιούργησε το ιστολόγιο steigan.no, το οποίο αργότερα μετατράπηκε σε διαδικτυακή εφημερίδα μέσω της εταιρείας Mot Dag AS. Ήταν πρόεδρος του AKP(m-l), (Arbeidernes Kommunistparti (marxist-leninistene) μεταξύ 1975 και 1984 και έχει γράψει αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένης της αυτοβιογραφίας του En folkefiende (2013).
Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα νορβηγικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.

Παραπομπές

[1] ΣτΜ. Τα φαρσί (fārsī) είναι η σύγχρονη μορφή της περσικής γλώσσας και αποτελούν την επίσημη γλώσσα του Ιράν. Δεν είναι αραβικά. Παρότι γράφονται με αραβική γραφή και περιέχουν πολλές αραβικές λέξεις, πρόκειται για διαφορετική γλώσσα, διαφορετική γραμματική και διαφορετική ιστορική καταγωγή. Μία από τις αρχαιότερες συνεχώς χρησιμοποιούμενες γλώσσες στον κόσμο με τεράστια λογοτεχνική παράδοση.

[2] Το 2004, δημοσίευσα το φυλλάδιο με τίτλο “Iran – mullakapital og geopolitikk”, όπου προσπαθώ να περιγράψω ολόκληρο τον ιδιόμορφο κοινωνικό σχηματισμό του Ιράν.

https://steigan.no/2009/08/iran-mullakapital-og-geopolitikk/

ΣτΜ. Ελεύθερη απόδοση του τίτλου στα ελληνικά: «Ιράν - Το οικονομικό κεφάλαιο που ελέγχεται από το ισλαμικό θρησκευτικό κατεστημένο και η γεωπολιτική».

[3] ΣτΜ. basariene := (bāzārīs), «έμποροι της αγοράς», «παραδοσιακοί έμποροι». Ο όρος αναφέρεται στους επαγγελματίες εμπόρους και επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στις παραδοσιακές αγορές (bazar) του Ιράν. Η παραδοσιακή εμπορική και οικονομική ελίτ της Ιρανικής κοινωνίας, με σημαντική κοινωνική, οικονομική και πολιτική επιρροή, ιδιαίτερα όταν συνεργάζονται με το ιερατείο ή τα επαναστατικά ιδρύματα.

[4] ΣτΜ. Το Ιράκ εισέβαλε στο Ιράν τον Σεπτέμβριο του 1980, ξεκινώντας έναν πόλεμο που διήρκεσε μέχρι το 1988.

[5] ΣτΜ. Ο μουλάς (από το αραβικό mawlā / περσικό mullā) είναι ένας ισλαμικός μορφωμένος θρησκευτικός λόγιος. Έχει σπουδάσει το Κοράνι, το ισλαμικό δίκαιο (σαρία) και τη θεολογία. Διδάσκει, κηρύττει, ή ερμηνεύει τον νόμο (νομοδιδάσκαλος) και καθοδηγεί την κοινότητα σε θρησκευτικά ζητήματα. Μπορεί να τελεί θρησκευτικές τελετές (γάμους, κηδείες κ.λπ.), αλλά δεν είναι «ιερέας» με την έννοια που υπάρχει στον Χριστιανισμό. Δεν υπάρχει «ανώτερος» που του δίνει εξουσία. Η επιρροή του βασίζεται στη γνώση και στον σεβασμό της κοινότητας.

Ο μουλάς μοιάζει περισσότερο με θεολόγο/διδάσκαλο παρά με παπά. Ωστόσο, ο ρόλος του μουλά διαφέρει ανά χώρα και παράδοση. Στο Σιιτικό Ισλάμ (π.χ. Ιράν) οι μουλάδες συχνά έχουν μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική επιρροή, εξουσία, και υπάρχουν βαθμίδες: Μουλάς (βασικό επίπεδο), Χοτζατουλισλάμ, Αγιατολάχ, Μεγάλος Αγιατολάχ.

[6] https://wanaen.com/iran-ranks-second-in-global-natural-gas-reserves-after-russia

[7] ΣτΜ. Det islamske koalisjonsråd := Το Ισλαμικό Συμβούλιο (Islamic Coalition Council) :≈ Με κάθε επιφύλαξη πιθανόν να αναφέρεται σε αυτό που αποδίδεται στα αγγλικά ως Islamic Coalition Party ή Islamic Coalition Association, ένα συντηρητικό πολιτικο-οικονομικό δίκτυο που συνδέει τους εμπόρους των ιρανικών bazar με το σιιτικό ιερατείο και αποτελεί βασικό πυλώνα της κοινωνικής και οικονομικής βάσης του θεοκρατικού καθεστώτος.

https://grokipedia.com/page/Islamic_Coalition_Party

[8] ΣτΜ. mullakapitalisme := καπιταλισμός των μουλάδων, καπιταλισμός του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου :≈ Ο όρος mullakapitalisme αναφέρεται στη διαπλοκή οικονομικής και πολιτικής ισχύος του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου στο Ιράν και δεν χρησιμοποιείται με υποτιμητική ή στερεοτυπική σημασία. Για τον λόγο αυτό επιλέγεται να αποδοθεί ως καπιταλισμός του ισλαμικού θρησκευτικού κατεστημένου.

[9] ΣτΜ. Κάποιες πληροφορίες

https://www.clingendael.org/publication/beyond-irgc-rise-irans-military-bonyad-complex

https://iari.site/2025/11/18/bonyads-the-opaque-world-of-irans-foundations/

https://en.wikipedia.org/wiki/Bonyad

https://en.wikipedia.org/wiki/Economy_of_Iran

[10] ΣτΜ. nepotisme := νεποτισμός :≈ Η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που δίνει σε κπ. η θέση που κατέχει, για να εξασφαλίσει σε συγγενείς και φίλους αξιώματα, δημόσιες θέσεις.

[11] ΣτΜ. Οι κυρώσεις αφενός ενίσχυσαν την ελίτ με περισσότερο μονοπώλιο και συγκέντρωση πλούτου και αφετέρου επέτειναν τα προβλήματα του συστήματος με φτώχεια, αδυναμία ελέγχου, στρεβλώσεις στην οικονομία.

[12] ΣτΜ. Πολλοί Ιρανοί δεν βιώνουν το Ισλάμ ως κεντρικό στοιχείο της καθημερινής τους ταυτότητας, αλλά ως ιστορική κληρονομιά που επιβλήθηκε κατά την αραβική κατάκτηση στα μέσα του 7ου αιώνα μ.Χ. Πριν το Ισλάμ η Περσία είχε αυτοκρατορίες (Αχαιμενίδες, Σασσανίδες), δική της θρησκεία (Ζωροαστρισμός), γλώσσα, διοίκηση, πολιτισμό. Στο πλαίσιο των αραβομουσουλμανικών κατακτήσεων η Περσία κατακτάται στρατιωτικά και εξισλαμίζεται σταδιακά όχι εξαρχής με συναίνεση.

από antigeitonies

... by Iagos posted 17 July 2025 at 08:52

 

Τελικά το σύνθημα «Κάντε τους φασίστες να φοβούνται ξανά» γίνεται πράξη! Στη Μινεάπολη, την πόλη που μένει ξάγρυπνη από την μέρα που δολοφονήθηκε με 3 σφαίρες στο κεφάλι η Ρενέ Γκουντ από τον τραμπούκο Τζόναθαν Ρος, βρήκε να κάνει μαγκιές ο ακροδεξιός ινφλουένσερ Τζέικ Λανγκ ο οπιοίος μαζί με την ομάδα του επιχείρησαν να διαδηλώσουν υπέρ των μασκοφόρων μπράβων της ICE του Τραμπ, μπαίνοντας σε μια σομαλική γειτονιά και φωνάζοντας ότι οι «φυσικοί πολίτες» θα πρέπει να απελαθούν για να «διατηρηθεί η λευκή φυλή».
Αυτό που έζησαν δεν περιγράφεται με λόγια. Οι ανδρείοι της ομάδας του το έβαλαν στα πόδια μόλις τους κυνήγησαν και τους περικύκλωσαν χιλιάδες αντιφασίστες Αμερικανοί οι οποίοι έπιασαν τον ρατσιστή Τζέικ Λανγκ και τον περιέφεραν ως τρόπαιο στους δρόμους τους.
Και ω τι ειρωνεία! Τον προστάτευσε και τον έσωσε από τα χέρια τους ένα μαύρος διαδηλωτής-βίντεο 2. Τα "παλικάρια" της ICE ούτε που εμφανίστηκαν να τον βοηθήσουν.

 

Αλληλεγγύη στον εξεγερμένο λαό των Η.Π.Α

 

Τραμπούκοι χρησιμοποίησαν μπογιά για να μαυρίσουν τα τζάμια του βιβλιοπωλείου ΑΜΟΝΙ στην Πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα λίγες μέρες μετά την αντιφασιστική συγκέντρωση στα Πετράλωνα στα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν από τους χρυσαυγίτες.

Η επίθεση σε ένα βιβλιοπωλείο που είναι γνωστό για την διαρκή δραστηριότητα του στη γειτονιά, με δράσεις ενάντια στο φασισμό, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των εργαζόμενων και της νεολαίας είναι απαράδεκτη.

Σε μιά περιοχή όπου στα σχολεία οι φασίστες και τα ορφανά της Χρυσής Αυγής επιχειρούν να ανασυντάξουν τα τάγματα εφόδου, τέτοιες πρακτικές ενισχύουν τα φασιστοειδή και την κυβέρνηση που τους κάνει πλάτες

Η μάχη ενάντια στην ανασύνταξη της Χρυσής Αυγής είναι απολύτως αναγκαία για να καταδικαστεί τελεσίδικα η ναζιστική Χρυσή Αυγή στο Εφετείο, για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι των 600 προσφύγων της Πύλου, για να μην μπει στο αρχείο η δολοφονία του Πακιστανού νετλιβερά Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ.

Η κινητοποίηση το Σάββατο 17 Γενάρη στα Πετράλωνα καλεσμένη από την ΚΕΕΡΦΑ και την Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος “η ΕΝΟΤΗΤΑ” ήταν ένα τέτοιο βήμα. Έφερε σε κοινή δράση στους δρόμους ένα ολόκληρο κόσμο που τον ενώνει η διάθεση να δώσει όλες αυτές τις μάχες μαζί με τους συγγενείς του Σαχζάτ Λουκμάν και του Μοχάμεντ Καμράν που ήταν παρόντες στην κινητοποίηση. Ο δρόμος για να τσακίσουμε τον φασισμό είναι η μαζική ενωτική δράση και έτσι χρειάζεται να συνεχίσουμε.

ΚΕΕΡΦΑ-ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

 

Πηγή: Αθήνα 9,84 https://share.google/8mgcVkkZoUzh3jQYg

Μεγάλες καταστροφές από την νεροποντή.

 

Πηγή: Βιολάντα Μπισκότα https://share.google/gB4GJbYMGbSlWG4cS

Ένα ακόμη τραγικό εργατικό δυστύχημα, αυτήν την φορά στην βιοτεχνία βιολαντα
Πέντε γυναίκες, μητέρες , χάνουν την ζωή τους από προχειρότητα.
Ζούμε σε ένα κράτος που η προχειρότητα βασιλεύει . Πληρώνουμε ακριβά δρόμους και υποδομές δίχως να τις έχουμε
Αυτές οι γυναίκες δεν θα ξανά αγκαλιάσουν τα παιδιά τους τους συζύγους τους . Χάθηκαν από την προχειρότητα που μάθαμε να ζούμε

 

Από Δίκτυα Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας, διακινείται αυτο το κείμενο που υπογράφει ο EZLN και εκατοντάδες συλλογικότητες από διάφορες χώρες:

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Ζούμε μια καταιγίδα. Δεν είναι νέα ούτε παροδική. Είναι η καταιγίδα του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού, της πατριαρχίας και των κρατών που διαχειρίζονται τον θάνατο ενώ μιλούν για τάξη, σταθερότητα ή ασφάλεια. Σε αυτή την καταιγίδα, οι από πάνω συγκρούονται για εδάφη, πόρους και εξουσία· οι από κάτω βάζουν τα σώματα, τις ζωές, τον φόβο και την ελπίδα.

Στο Ιράν, σήμερα, αυτή η καταιγίδα χτυπά με ιδιαίτερη ένταση/σφοδρότητα. Ο ιρανικός λαός έχει κινητοποιηθεί ξανά ενάντια στο καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, το οποίο δεν δίστασε να προχωρήσει σε βίαιη καταστολή εναντίον όσων βγαίνουν στους δρόμους. Αυτές οι κινητοποιήσεις δεν είναι μεμονωμένο γεγονός ούτε στιγμιαία αντίδραση: είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών πολιτικής καταπίεσης, οικονομικής εκμετάλλευσης, πατριαρχικής βίας, συστηματικής καταστολής και άρνησης δικαιωμάτων. Είναι αγώνες που ξεκινούν από τα κάτω, από την ασφυκτική καθημερινότητα, από όσους δεν μπορούν και δεν θέλουν να συνεχίσουν να επιβιώνουν στη σιωπή.

Πάνω οι κυβερνήσεις και οι μεγάλες δυνάμεις αξιολογούν την κατάσταση από γεωπολιτική άποψη. Υπολογίζουν τα πλεονεκτήματα, τις περιφερειακές ισορροπίες, τις ενεργειακές διαδρομές, τις συμφέρουσες συμμαχίες. Πάνω το έγκλημα κανονικοποιείται, δικαιολογείται ή αποκρύπτεται με όρους «σταθερότητας», «ασφάλειας» ή «πολιτικού ρεαλισμού». Πάνω, ακόμη και όσοι παρουσιάζονται ως εχθροί του ιρανικού καθεστώτος, δεν διστάζουν να νομιμοποιήσουν τη σφαγή, όταν αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Κάτω, αντίθετα, ο ιρανικός λαός αγωνίζεται για τη ζωή:

Κάτω είναι οι γυναίκες που αψηφούν καθημερινά τον πατριαρχικό έλεγχο.

Κάτω είναι οι εργαζόμενοι που έχουν φτωχοποιηθεί από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Κάτω είναι οι σεξουαλικές διαφορετικότητες, οι θρησκευτικές μειονότητες, οι καταπιεσμένοι λαοί, όσοι ζουν στις περιφέρειες που έχουν πληγεί από την κρίση του νερού, της στέγασης και της εργασίας.

Κάτω είναι αυτοί που βγήκαν στους δρόμους ξανά και ξανά, πολλές φορές με άδεια χέρια, χωρίς ευρείες οργανώσεις –καταστραμμένες από την καταστολή– και παρόλα αυτά προχώρησαν πιο μακριά από οποιαδήποτε θεσμική αντιπολίτευση.

Καταγγέλλουμε με σθένος την εξωτερική χειραγώγηση αυτών των διαδηλώσεων. Καμία ξένη δύναμη, καμία κυβέρνηση του βόρειου ημισφαιρίου, κανένα ιμπεριαλιστικό σχέδιο δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τον πόνο του ιρανικού λαού ως πιόνι στο σκακιέρα του. Αυτή η εργαλειοποίηση όχι μόνο διαστρεβλώνει τους πραγματικούς αγώνες, αλλά θέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο όσους αντιστέκονται, καθιστώντας τους πρόσχημα για ακόμη πιο άγρια καταστολή.

Επαναβεβαιώνουμε το αναφαίρετο δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση. Η ελευθερία δεν εξάγεται ούτε αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ κρατών. Καμία ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν έχει φέρει ποτέ δικαιοσύνη ή αξιοπρέπεια στους λαούς που υποτίθεται ότι «απελευθερώνει». Το γνωρίζουμε από την ιστορία και το επιβεβαιώνουν ξανά και ξανά τα ερείπια που αφήνουν στο πέρασμά τους. Υπάρχουν εκείνοι που, από έξω, κοιτάζουν προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω: εκείνοι που δικαιολογούν το ιρανικό καθεστώς στο όνομα ενός υποτιθέμενου αντιιμπεριαλισμού, αγνοώντας ότι το ίδιο αυτό καθεστώς εφαρμόζει εναντίον του λαού του λογικές κατοχής, απαρτχάιντ, λεηλασίας και νεοφιλελευθερισμού· και εκείνοι που προωθούν αντιδραστικές, αυταρχικές και εξαρτημένες εναλλακτικές λύσεις, που υπόσχονται σωτηρία ενώ αναπαράγουν την κυριαρχία.

Είναι ψευδείς διχοτομήσεις. Πάνω εναντίον πάνω. Εξουσία εναντίον εξουσίας. Κάτω
μένει ο λαός, παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο δυνάμεις που ισχυρίζονται ότι είναι αντίθετες, αλλά ενεργούν συντονισμένα.

Η θέση μας είναι σαφής: δεν είμαστε με τις κυβερνήσεις, είμαστε με τους λαούς. Όχι με τα κράτη, αλλά με όσους αντιστέκονται. Όχι με τις ελίτ, αλλά με όσους αγωνίζονται για να ζήσουν.

Σήμερα, ενώ ο ιρανικός λαός αντιμετωπίζει διακοπή των επικοινωνιών, κατάσταση έκτακτης ανάγκης και στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής, προσκαλούμε να ακούσουμε τις προειδοποιήσεις των συντρόφων μας ζαπατίστας: η καταιγίδα είναι παγκόσμια· όποιος πιστεύει ότι δεν τον αφορά, ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτόν ή αυτήν, κάνει λάθος. Μπροστά σε αυτή την καταιγίδα, δεν υπάρχουν σωτήρες ούτε λύσεις από ψηλά. Αυτό που υπάρχει είναι η επείγουσα δυνατότητα να ενώσουμε τους αγώνες των από κάτω, να αναγνωρίσουμε το κοινό πεπρωμένο όσων αντιστέκονται στο κεφάλαιο, στον ιμπεριαλισμό και σε όλες τις μορφές κυριαρχίας.

Απλώνουμε το χέρι μας προς τον ιρανικό λαό.

Όχι για να τον κηδεμονεύσουμε.

Όχι για να μιλήσουμε εκ μέρους του.

Αλλά για να πούμε: δεν είστε μόνοι.

Γιατί ο αγώνας στο Ιράν είναι και αγώνας για τη ζωή παντού.

Και γιατί μόνο από τα κάτω, όλες και όλοι μαζί, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την καταιγίδα και να φανταστούμε την επόμενη μέρα.

Από τις διαφορετικές γωνιές του κόσμου που αντιστέκονται και εξεγείρονται.

Υπογραφές:

Ejército Zapatista de Liberación Nacional (EZLN)

 

Πηγή: The TOC https://share.google/aOoFXAFb1ymRPJ7iF

Προχειρότητα, μετριότητα , ακρίβες οι φτηνές παροχές .
Αυτό κυριαρχεί στην ζωή μας
Φαίνεται από τους υπαλλήλους καθαριότητας των δήμων που δεν φορούν τα προβλεπόμενα ρούχα , από την ποιότητα των δρόμων που πληρώνουμε και δεν υπάρχει, από τα μέτρα ασφαλείας , που δεν τηρούνται, από συμπεριφορές που σκοπό έχουν το δικαίωμα αλλά όχι την υποχρέωση

 

Βιολάντα... μπισκότα με αίμα...

Αμεση απάντηση στο εργοδοτικό έγκλημα, με μαχητική κινητοποίηση, πραγματοποίησαν χθες το απόγευμα σωματεία και φορείς της πόλης μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν η ΕΛΜΕ Τρικάλων και ο Σύλλογος Γυναικών Τρικάλων. Παρευρέθηκε επίσης ο Βασίλης Σταμούλης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών.

Από το βήμα της κινητοποίησης χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας, Γιώργος Καπράνας, καθώς πολλοί εργαζόμενοι - όπως και μία από τις νεκρές εργάτριες - κατάγονται και διαμένουν στην Καρδίτσα. Εξέφρασε την απαίτηση του Εργατικού Κέντρου και των σωματείων να διερευνηθούν τα αίτια που οδήγησαν στην έκρηξη, καθώς και να παρθούν άμεσα μέτρα ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας.

«Οχι άλλοι νεκροί, όχι άλλο αίμα στον βωμό του κέρδους», τόνισε από το βήμα της συγκέντρωσης ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του ΕΚ Τρικάλων, και σχολίασε την απαράδεκτη προσπάθεια αστικών ΜΜΕ από τα χαράματα να ξεπλύνουν την εργοδοσία, φιλοτεχνώντας την εικόνα της «υγιούς επιχείρησης σε ανάπτυξη», ενώ ακόμα ξέθαβαν τις νεκρές εργάτριες.

Θύμισε τις παρεμβάσεις του ΕΚ εδώ και δυο χρόνια, από τότε που ανέλαβαν τη διοίκηση οι ταξικές δυνάμεις, προβάλλοντας τα ζητήματα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, βρίσκοντας όμως «αυτιά κλειστά» από κράτος και εργοδοσία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

«Αυτοί δεν προτάσσουν την ανθρώπινη ζωή ως κυρίαρχη, προτάσσουν τι μπορεί να εξυπηρετήσει τα κέρδη τους, τι να μη στοιχίσει για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους», τόνισε ο πρόεδρος του ΕΚ, καλώντας «να γίνει λαϊκό αίτημα αυτή η οργή για να σταματήσει να χύνεται αίμα εργατών στον βωμό του πλούτου που οι ίδιοι παράγουν, και στο τέλος όχι μόνο δεν τον καρπώνονται αλλά δεν μπορούν και να επιβιώσουν».
Η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους των Τρικάλων, όπου αντήχησαν τα συνθήματα «Κέρδη βουτηγμένα στων εργατών το αίμα», «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές», «Η ανάπτυξή τους τσακίζει τη ζωή μας, οργάνωση και αγώνας η απάντησή μας».

Απεργία σήμερα στα Τρίκαλα
Μάλιστα, δίνοντας συνέχεια, σήμερα Τρίτη οργανώνεται 24ωρη απεργία και απεργιακή συγκέντρωση στις 11 π.μ. στην πλατεία Ρήγα Φεραίου Τρικάλων από το Εργατικό Κέντρο. Η απόφαση πάρθηκε ομόφωνα σε έκτακτη συνεδρίαση της διοίκησης χθες το μεσημέρι, όπου παράλληλα αποφασίστηκε και η πραγματοποίηση της παραπάνω κινητοποίησης.

Το Εργατικό Κέντρο καλεί τους εργάτες, όλο τον λαό «να συμμετάσχει στην απεργία και στις συγκεντρώσεις με απαίτηση να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια του εγκλήματος, να αποδοθούν ευθύνες», σημειώνεται στο απεργιακό κάλεσμα, απαιτώντας μέτρα προστασίας των εργαζομένων. «Να μην αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι, αλλά ως άνθρωποι και εργαζόμενοι με δικαιώματα, με πρώτο αυτό: Να γυρίζουν στο σπίτι τους ζωντανοί και ακέραιοι».

Μάλιστα, με τη λήξη της χθεσινής συγκέντρωσης ο Δ. Αρμάγος κάλεσε και τα εμπορικά καταστήματα να κλείσουν την ώρα της συγκέντρωσης. «Να μετατρέψουμε την απεργιακή συγκέντρωση σε παλλαϊκή συγκέντρωση με βασικό αίτημα το "Φτάνει πια! Οχι άλλοι νεκροί εργάτες για τα κέρδη τους"», επεσήμανε.

Σε Λάρισα και Καρδίτσα
Κινητοποιήσεις οργανώνονται σήμερα Τρίτη και σε Λάρισα και Καρδίτσα από τα σωματεία, ως εξής: Στις 7 μ.μ. στην κεντρική πλατεία Λάρισας και στις 6 μ.μ. στην κεντρική πλατεία Καρδίτσας.

 

Αλληλεγγύη στον εξεγερμένο λαό των Η.Π.Α

 

Σε επιστολή του ο Στρατιώτης ΠΖ Αναστάσιος Στάμος, στο 516 ΜΚ ΤΠ, Λαγός Εβρου, γνωστοποιεί μία ακόμα απαράδεκτη ποινή σε νέο στρατευμένο επειδή πήρε θέση στο πλάι του αγωνιζόμενου λαού, και συγκεκριμένα των βιοπαλαιστών αγροτών.
Ολόκληρη η επιστολή αναφέρει:

«Δημοσιεύω αυτήν την επιστολή γιατί μου ανακοίνωσαν πως μου επιβλήθηκε ποινή 10 ημερών φυλακής επειδή παρευρέθηκα ένστολος και εξέφρασα την έμπρακτη στήριξή μου στον απολύτως δίκαιο αγώνα χιλιάδων αγροτών στο μπλόκο της Νίκαιας στη Λάρισα, στις 6/12/2025, μαζί με συναδέλφους φαντάρους. Μάλιστα, ενημερώθηκα έναν μήνα μετά πως ήδη έχω εκτίσει τη ποινή μου!

Η κυβέρνηση με την τιμωρία αυτή νομίζει ότι θα τρομοκρατήσει και θα φοβίσει τους φαντάρους που αγωνίζονται και διαμαρτύρονται για την πολιτική της. Η κυβέρνηση δίνει γην και ύδωρ στους δολοφόνους του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, μετατρέποντας τη χώρα σε μια απέραντη στρατιωτική βάση για τις πολεμικές ανάγκες τους. Η πολιτική της μαυρίζει τη ζωή και το μέλλον του λαού, των υπαξιωματικών και αξιωματικών, όπως έγινε με τον πρόσφατο νόμο που ψήφισε στη Βουλή.

Οι νέοι στρατευμένοι δώσαμε όρκο και έχουμε καθήκον να υπερασπιζόμαστε τα σύνορα και τον λαό της χώρας, και όχι να γίνουμε κρέας "για του αφέντη το φαΐ", για τη δολοφονική μηχανή των συμφερόντων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Εγώ, όπως και η πλειοψηφία των συναδέλφων μου, αλλά και πολλοί υπαξιωματικοί και αξιωματικοί που γνωρίζουμε στις μονάδες μας, προερχόμαστε από οικογένειες που έκαναν, και συνεχίζουν, θυσίες ως εργαζόμενοι, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, για να μας μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια. Οσους νόμους κι αν ψηφίσουν οι κυβερνήσεις, δεν γίνεται ούτε τις οικογένειές μας να ξεχάσουμε και τι πέρασαν, ούτε τι τραβάμε καθημερινά για να βγάλουμε τον μήνα. Σε αυτόν τον καθημερινό αγώνα όλοι μας βρίσκουμε απέναντί μας τους νόμους και τις κυβερνήσεις, που μεθοδικά χτίζουν εμπόδια στο παρόν και στο μέλλον του λαού και του τόπου μας.

Και με την ποινή που μου επιβλήθηκε επιβεβαιώνεται πως η κυβέρνηση βρίσκεται αταλάντευτα απέναντι από τους βιοπαλαιστές αγρότες, τις οικογένειές τους και τις ανάγκες τους, που παραμένουν ανεκπλήρωτες.

Την ίδια στιγμή, με την πολιτική της κυβέρνησης και των υπόλοιπων κομμάτων που πίνουν νερό στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση οδηγούν τη χώρα σε βαθύτερη εμπλοκή στους πολέμους για τα κέρδη μιας χούφτας παράσιτων, με σοβαρές επιπτώσεις στον λαό και στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως είναι η αποστολή Ελλήνων αξιωματικών και υπαξιωματικών εκτός συνόρων, σε αποστολές του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ που στρέφονται σε βάρος άλλων λαών. Κίνδυνο και για τον ελληνικό λαό δεν αποτελεί η αλληλεγγύη που εξέφρασα ως φαντάρος στα μπλόκα των αγορών, αλλά η συνεκπαίδευση σε ελληνικά στρατόπεδα με τους δολοφόνους των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, του Ισραήλ και άλλων που έχουν σπείρει τον θάνατο και την προσφυγιά όπου έχουν πατήσει το πόδι τους.

Οι νέοι στρατευμένοι έχουμε το αναφαίρετο δικαίωμα και την ηθική υποχρέωση στη συνείδησή μας να εκφράζουμε την άποψή μας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας στα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και την αλληλεγγύη στους αγώνες του λαού, κομμάτι του οποίου είμαστε και εμείς οι ίδιοι. Καμία ποινή δεν μπορεί να μας εμποδίσει».