Σαν Σήμερα

"Δεν ημπορούμε λοιπόν να υποσχεθούμε τίποτε σχετικά με το ζήτημα τούτο": Σαν σήμερα, 18 Ιουλίου 1941, ο Ιωσήφ Στάλιν θέτει στον Τσώρτσιλ το ζήτημα για την οργάνωση ενός δεύτερου μετώπου, ενάντια στους ναζί.
Παρά τις προσπάθειες της Σοβιετικής ηγεσίας για μια σαφή δέσμευση, αναφορικά με το χρόνο που το δεύτερο μέτωπο θα γινόταν πραγματικότητα στην πράξη οι δυτικοί "σύμμαχοι" δεν έκαναν τίποτα.
12 Απριλίου 1942 η Σοβιετική κυβέρνηση πήρε πρόσκληση από τον Ρούσβελτ να στείλει στην Ουάσιγκτον αντιπροσωπεία για να συζητηθούν οι τρόποι παροχής στρατιωτικής βοήθειας στην ΕΣΣΔ.
Για την πρωτοβουλία του αυτή ο Αμερικανός πρόεδρος επικαλούνταν πίεση της αμερικανικής κοινής γνώμης. Έγραφε σε επιστολή του Τσώρτσιλ (3 Απρίλη 1942): "Ο λαός σας και ο ιδικός μου απαιτούν τη δημιουργία ενός νέου μετώπου για να αλαφρύνουν τους Ρώσους από την πίεση που δέχονται, και οι λαοί μας είναι αρκετά πληροφορημένοι επίσης για να καταλαβαίνουν ότι οι Ρώσοι σκοτώνουν σήμερα περισσότερους Γερμανούς και καταστρέφουν περισσότερο υλικό από όσο εσείς και εμείς ηνωμένοι".
Ο Τσώρτσιλ όμως, μετά απο διάφορα ήξεις-αφίξεις, έγραψε στους Σοβιετικούς: "Δεν ημπορούμε λοιπόν να υποσχεθούμε τίποτε σχετικά με το ζήτημα τούτο, αν όμως θεωρήσωμε την επιχείρηση δικαιολογημένη και σκόπιμη, δε θα διστάσωμε να εφαρμόσωμε τα σχέδιά μας".
Δηλαδή την ώρα που εκατομμύρια Σοβιετικοί έδιναν την ζωή τους ενάντια στον ναζισμό, την ώρα που τα αντιφασιστικά κινήματα στις κατεχόμενες ώρες έχαναν αμέτρητους αγωνιστές στον αντιφασιστικό αγώνα, οι ιμπεριαλιστές δήλωναν κυνικά ότι θα επέμβουν όποτε..τους συμφέρει.
Όταν οι ήρωες του Στάλινγκραντ πολεμούσαν τον ναζισμό, ΗΠΑ και Βρετανία στην ουσία έβλεπαν..ευκαιρία για αμοιβαία εξασθένηση της ΕΣΣΔ και της Γερμανίας που θα τους έδινε τη δυνατότητα και να ξεμπερδεύουν με το Εργατικό Κράτος της ΕΣΣΔ και να μοιράσουν τις παγκόσμιες αγορές αναμεταξύ τους, χωρίς έναν μεγάλο ανταγωνιστή, όπως ήταν η Γερμανία.
Ετσι, αρνήθηκαν να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη και έδωσαν τη δυνατότητα στο Χίτλερ να συγκεντρώσει στο Ανατολικό μέτωπο τεράστιο αριθμό δυνάμεων και πολεμικού υλικού.
Μάλιστα, ο Τσώρτσιλ ταξίδεψε ο ίδιος στη Μόσχα για να ξεκαθαρίσει στον Στάλιν ότι μέσα στο 1942 ΗΠΑ και Βρετανία δεν θα προχωρούσαν σε άνοιγμα του δευτέρου μετώπου!
Γράφει ο Τσώρτσιλ για τις σκέψεις του ενω ταξίδευε: "Σκεπτόμουν την αποστολή που με έφερνε στο θλιβερό αυτό μπολσεβικικό κράτος. Αλλοτε, είχα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις μου να το στραγγαλίσω. Ποιο ήταν τώρα το καθήκον μου; Ο στρατηγός Ουέιβελ τα ανακεφαλαίωσε όλα σε ένα ποίημα με πολλές στροφές, που τελείωνε με τις λέξεις: "Οχι δεύτερο μέτωπο το 1942".
Ήταν τόσο απροκάλυπτη η άρνηση των δυτικών "συμμάχων" να ανοίξουν δεύτερο μέτωπο, που εξέπληξε ακόμα και τους ναζί.
Ο Μπαίσιλ Χένρυ Λίντελ Χαρτ, Βρετανός αξιωματικός, στρατιωτικός θεωρητικός και ιστορικός γράφει, αναφερόμενος σε μια συζήτησή του, μετά τον πόλεμο,με το Γερμανό αρχιστράτηγο στρατάρχη Ρούντστετ:
"Ηρώτησα τον στρατάρχην εάν είχεν αναμείνει μίαν συμμαχικήν απόβασιν εις την Δύσιν εις άλλας χρονολογίας προ εκείνης, καθ' ην αυτή έλαβε πράγματι χώραν.
Μου απάντησε: "Εξεπλάγην διατί δεν επιχειρήσατε απόβασιν το 1941, όταν οι στρατοί μας είχον προχωρήσει βαθέως εντός της Ρωσίας".
Τελικά οι δυτικοί πραγματοποίησαν επέμβαση τρία χρόνια μετά, μόνο όταν ο πόλεμος είχε μπεί στο τελικό του στάδιο, οι Σοβιετικοί (με αμέτρητες θυσίες) είχαν απωθήσει τους ναζί και οι ιμπεριαλιστές φοβόντουσαν ότι η προέλαση του Κόκκινου Στρατού θα έβαζε σε κίνδυνο την ύπαρξη τους στην Ευρώπη.
Ενω η ανθρωπότητα ζούσε τα πρωτοφανή εγκλήματα του ναζισμού, οι "δημοκράτες" καπιταλιστές είχαν, αντικειμενικά, παραχωρήσει στον Χίτλερ και το έδαφος και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές για να συνεχίσει τον πόλεμο (και τα εγκλήματα σε όλη την Ευρώπη).
Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια για τον αστικό "αντιφασισμό" του ΒΠΠ. Ο κάλπικος αστικός "αντιφασισμός" επιβεβαιώνεται και από τα γεγονότα πριν και μετά τον πόλεμο, μέχρι σήμερα, που οι αστοί ξεπλένουν τον ναζισμό με αντικομμουνισμό και "θεωρίες των άκρων"
Όπως έλεγε και ο Μπρέχτ: "Όποιος δε θέλει να εγκαταλείψει την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όχι μονάχα δε θ’ απαλλαγεί από το φασισμό, αλλά θα τον χρειάζεται...ο μοναδικός, πραγματικός εχθρός του φασισμού είναι ο κομμουνισμός".

 

Σαν σήμερα το 1944 γινεται η αποτυχημένη απόπειρα ανωτάτων αξιωματικών της «Βέρμαχτ» να δολοφονήσουν τον Χίτλερ και εντασσόταν στο σχέδιο του πραξικοπήματος με την κωδική ονομασία «Βαλκυρία»


Το 1969 ο Neil Armstrong πατάει για πρώτη φορά το έδαφος της Σελήνης. " Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα"
 

το 1973 πεθαίνει ο μεγαλύτερος μαχητής πολεμικών τεχνών, μόλις στα 33 του


Το 1974 και με αφορμή το πραξικόπημα του Σαψών με τις πλάτες της ελληνικής Χούντας, η Τουρκία εισβάλλει στην Κύπρο


Το 1989 η απώλεια του Γιάννη Τσαρούχη κάνει φτωχότερες τις εικαστικές τέχνες

 

Σαν σήμερα ο Κάρλο Τζουλιάνι κειτόταν νεκρός στη πλατεία «Gaetano Alimonda» της Γένοβα. Η σφαίρα του αστυνομικού Mario Placanica ήταν η αιτία που ο τότε 23χρονος Ιταλός έχασε τη ζωή του, διαμαρτυρόμενος με το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης.

https://tvxs.gr/istoria/san-simera-istoria/carlo-guiliani-grafontas-me-aima-ti-sygchroni-istoria/

https://eleutheriako.blogspot.com/2013/07/carlo-giuliani.html

 

15 Ιουλίου του 1965 ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργεύοντος ηγείται της ΑΠΟΣΤΑΣΙΑς. Ρίχνει, με τις ευλογίες του παλατιού την εκλεγμένη Κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου και δημιουργεί χάος (σόι πάει το Βασίλειο) με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα, δυο χρόνια αργότερα , στην χούντα των συνταγματαρχών.
Την 21η του Ιούλη , σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την αποστασία του "Μητσοτάκη κάθαρμα", όπως ήαν ο σύνθημα που κυριαρχούσε εκείνες τις μέρες, οι πταίτορες δολοφονούν τον φοιτητή Σωτ'ηρη Πέτρουλα.

Αντιγράφω απο την wikipedia..
"Στις 21 Ιουλίου 1965 ο Πέτρουλας συμμετείχε σε μεγάλη διαδήλωση φοιτητών στην Αθήνα εναντίον της Αποστασίας, την οποία κατά τις πρώτες βραδινές ώρες, η Αστυνομία Πόλεων προσπάθησε να την διαλύσει, κάνοντας χρήση κλομπς και δακρυγόνων. Στη σύγκρουση αυτή τραυματίστηκαν και συνελήφθησαν περίπου 250 διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και ο Πέτρουλας από δακρυγόνο[2][3] [4], στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Χρήστου Λαδά, γύρω στις 22:00. Η πρώτη καταγραφή του χτυπημένου Πέτρουλα αναφέρεται στις 03:00 το πρωί της 22ας Ιουλίου στο Σταθμό Α΄ Βοηθειών του Ερυθρού Σταυρού στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, όπου και διαπιστώνεται ο θάνατός του. Το ψευδές επίσημο πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης που έκαναν αστυνομικοί με στολές γιατρών, έκανε λόγο για θάνατο που προκλήθηκε από ασφυξία λόγω δακρυγόνου, εκδοχή η οποία αφήνει ανεξήγητα τα ολικά σχισίματα στο λαιμό του που διαπίστωσαν οι δικοί του όταν πήραν τον νεκρό. Παρότι η επίσημη αφήγηση των γεγονότων δεν άλλαξε ποτέ, μεταγενέστερη ιατροδικαστική εξέταση από γιατρούς της οικογένειας έδειξε πως ο Πέτρουλας στραγγαλίστηκε. Η αστυνομία επεδίωξε την ταφή του κρυφά από τους γονείς του και πριν ανατείλει ο ήλιος. Ο ιερέας αρνήθηκε να κάνει την ταφή. Η κηδεία του στη συνέχεια πήρε τη μορφή διαδήλωσης.
Τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου, καταγγέλλοντας δημόσια την κυβέρνηση Νόβα, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η κυβέρνηση Νόβα δεν ηρκέσθη να είναι κυβέρνησις προδοσίας. Έγινε και κυβέρνησις αίματος. Πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου της γης και να λογοδοτήσει δια τα εγκλήματά της».
Το 1975 το ΔΣ του φοιτητικού συλλόγου της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών αποφάσισε να ονομάσει τον σύλλογο φοιτητών "Σωτήρης Πέτρουλας" και να τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του. Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε για τον θάνατο του Πέτρουλα ομώνυμο τραγούδι. Επίσης, ο Δήμος Ζωγράφου, τιμώντας τον Σωτήρη Πέτρουλα, έδωσε το όνομά του σε δημοτικό αθλητικό κέντρο της Αθήνας που βρίσκεται ΒΔ της Πανεπιστημιούπολης."



1944-1974 30 ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ (KΕΦΑΛΑΙΟ 5ο 1965-1967 ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ)
KΕΦΑΛΑΙΟ 5ο
https://eleutheriako.blogspot.com/2012/10/1944-1974-30-k-5-1965-1967.html

 

Σάν σήμερα, το 1928, αποδημεί οικιοθελώς απ αυτόν τον κόσμο ο Κώστας Καρυωτάκης

Λίγες ώρες πριν, καθισμένος στο παραλιακό καφενείο, στην θέση Βρυσούλα στην Πρέβεζα, Ο Ουράνιος Κήπος, πίνει την τελευταία του βυσσινάδα και γράφει την αποχαιρετιστήρια επιστολή του...με μια επική τρολλιά για υγ...


"Εἶναι καιρὸς νὰ φανερώσω τὴν τραγῳδία μου. Τὸ μεγαλύτερό μου ἐλάττωμα στάθηκε ἡ ἀχαλίνωτη περιέργειά μου, ἡ νοσηρὴ φαντασία καὶ ἡ προσπάθειά μου νὰ πληροφορηθῶ γιὰ ὅλες τὶς συγκινήσεις, χωρὶς τὶς περσότερες, νὰ μπορῶ νὰ τὶς αἰσθανθῶ. Τὴ χυδαία ὅμως πράξη ποὺ μοῦ ἀποδίδεται τὴ μισῶ. Ἐζήτησα μόνο τὴν ἰδεατὴ ἀτμόσφαιρά της, τὴν ἔσχατη πικρία. Οὔτε εἶμαι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος γιὰ τὸ ἐπάγγελμα ἐκεῖνο. Ὁλόκληρο τὸ παρελθόν μου πείθει γι᾿ αὐτό. Κάθε πραγματικότης μοῦ ἦταν ἀποκρουστική.

Εἶχα τὸν ἴλιγγο τοῦ κινδύνου. Καὶ τὸν κίνδυνο ποὺ ἦρθε τὸν δέχομαι μὲ πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω γιὰ ὅσους, καθὼς ἐγώ, δὲν ἔβλεπαν κανένα ἰδανικὸ στὴ ζωή τους, ἔμειναν πάντα ἕρμαια τῶν δισταγμῶν τους, ἢ ἐθεώρησαν τὴν ὕπαρξή τους παιχνίδι χωρὶς οὐσία. Τοὺς βλέπω νὰ ἔρχονται ὁλοένα περισσότεροι μαζὶ μὲ τοὺς αἰῶνες. Σ᾿ αὐτοὺς ἀπευθύνομαι.
Ἀφοῦ ἐδοκίμασα ὅλες τὶς χαρές !!! εἶμαι ἕτοιμος γιὰ ἕναν ἀτιμωτικὸ θάνατο. Λυποῦμαι τοὺς δυστυχισμένους γονεῖς μου, λυποῦμαι τὰ ἀδέλφια μου. Ἀλλὰ φεύγω μὲ τὸ μέτωπο ψηλά. Ἤμουν ἄρρωστος.
Σᾶς παρακαλῶ νὰ τηλεγραφήσετε, γιὰ νὰ προδιαθέσῃ τὴν οἰκογένειά μου, στὸ θεῖο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, ὁδὸς Μονῆς Προδρόμου, πάροδος Ἀριστοτέλους, Ἀθήνας.

Κ.Γ.Κ.

[Υ.Γ.] Καὶ γιὰ ν᾿ ἀλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω ὅσους ξέρουν κολύμπι νὰ μὴν ἐπιχειρήσουνε ποτὲ νὰ αὐτοκτονήσουν διὰ θαλάσσης. Ὅλη νύχτα ἀπόψε ἐπὶ δέκα ὧρες, ἐδερνόμουν μὲ τὰ κύματα. Ἤπια ἄφθονο νερό, ἀλλὰ κάθε τόσο, χωρὶς νὰ καταλάβω πῶς, τὸ στόμα μου ἀνέβαινε στὴν ἐπιφάνεια. Ὠρισμένως, κάποτε, ὅταν μοῦ δοθεῖ ἡ εὐκαιρία, θὰ γράψω τὶς ἐντυπώσεις ἑνὸς πνιγμένου. "

 

 

Ακριβώς πριν από 51 χρόνια, πεθαίνει 74 ετών, ο γεννημένος στην Βραΐλα, μεγάλος Έλληνας ποιητής, συγγραφέας, ψυχαναλυτής και φωτογράφος, Ανδρέας Εμπειρίκος.

 

"Μην ακούτε τα ψέματα των αφεντικών, oι φτωχοί δεν έχουν άλλη ευκαιρία, εκτός αν οργανωθούν; "Σαν σήμερα, 3 Αυγούστου 1986, πεθαίνει η αγωνίστρια της εργατικής τάξης Φλόρενς Ρις που έγραψε το εμβληματικό "Which side are you on?", ένα από τα πιο γνωστά εργατικά τραγούδια παγκοσμίως.

H Ρις γεννήθηκε το 1900 στο Τενεσσί των ΗΠΑ, κόρη οικογένειας εργατών ανθρακωρύχων.

Σε ηλικία 12 ετών, κατά τη διάρκεια ενός απεργιακού αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο πατέρας της, έγραψε αρχικά το"Which side are you on?" και το κράτησε στα χειρόγραφά της, καθώς συνήθιζε να γράφει στίχους από την παιδική ακόμα ηλικία.

H Φλόρενς δεν σταμάτησε να συμμετέχει στους εργατικούς αγώνες, τους αγώνες της τάξης της. Παντρεύτηκε τον πρωτοπόρο συνδικαλιστή Σαμ Ρις. επικεφαλής της Ένωσης Ανθρακωρύχων (UMW).

Την δεκαετία του 1930, ξέσπασε ο λεγόμενος "πόλεμος της κομητείας του Χάρλαν" που κράτησε σχεδόν δέκα χρόνια.

Οι απεργιακοί αγώνες των ανθρακωρύχων για αναγνώριση των σωματείων τους, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και αυξήσεις, αντιμετωπίζονταν από την αστυνομία-όργανο της εργοδοσίας-με καταστολή, εκβιασμούς και απόπειρες εκφοβισμού στους πρωτοπόρους εργάτες και στις οικογένειές τους.

Ο Σαμ Ρις ήταν απο τους πρωτοπόρους εργάτες και οργανωτές της απεργίας.

Το 1931, ο σερίφης και οι άντρες του, προσπαθώντας να εκφοβίσουν τον Ρις, εισέβαλαν στο σπίτι του.

Δεν βρήκαν τον ίδιο αλλά τη γυναίκα με τα παιδιά. Προσπάθησαν να τους τρομοκρατήσουν για να εξαναγκάσουν τον Ρις να σταματήσει τον αγώνα.

Η σύζυγός του Φλόρενς όμως, όχι μόνο δε φοβήθηκε αλλά εμπνεύστηκε τους στίχους του "Which side are you on", τους οποίους και έγραψε σε ένα ημερολόγιο τοίχου στην κουζίνα.

Πάνω στη μελωδία του ύμνου των βαπτιστών,"Lay the Lily Low"οι στίχοι της Φλόρενς βρήκαν το ιδανικό αντάμωμα.

Τη δεκαετία του '70, η Ρις στήριξε επίσης τις μεγάλες απεργίες των ανθρακωρύχων στο Χάρλαν.

Η αυθεντική εκτέλεση με τη φωνή της συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ "Coal Mining Women", που αποτελεί μοναδικό ντοκουμέντο.

Μέχρι το τέλος της ζωής συνέχισε να αγωνίζεται και να δημιουργεί τέχνη για την τάξη της, την εργατική τάξη:

"Τα τραγούδια μου απευθύνονται πάντα στον αδύναμο –στον εργάτη.Είμαι μία από αυτούς και νιώθω ότι πρέπει να είμαι μαζί τους.

Ουδετερότητα δεν μπορεί να υπάρξει. Πρέπει να είσαι είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά.

Μερικοί λένε: Δεν παίρνω το μέρος κανενός – είμαι ουδέτερος. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.

Μέσα σου είσαι είτε με τους μεν είτε με τους δε.

Στην κομητεία Χάρλαν δεν υπήρχε κανένας ουδέτερος. Αν δεν ήσουν τραμπούκος, ήσουν οπωσδήποτε με το σωματείο".

Πέθανε 3/8/1986 στο Τενεσί.

Το "Which side are you on?" θα συνεχίζει να ακούγεται σε όλο τον κόσμο, όσο υπάρχει ταξική εκμετάλλευση των εργαζομένων δηλαδή όσο υπάρχουν εργοδότες.

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε 5 Ιουνίου 1599 ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Ντιέγκο Ροδριγκεθ Ντα Σίλβα Βελάθκεθ.
Πέθανε 61 ετών και επηρέασε όλους τους μεταγενέστερους ζωγράφους.