Είδη Γυναικείας Κυριαρχίας. Ποιο προτιμάτε;

Ευχαριστώ για την ερώτηση. Θα προσπαθήσω να απαντήσω και συγγνώμη για την ασάφεια . Όταν πλησιάσω μια Κυρίαρχη και με δεχθεί πρέπει να είναι σαφη κάποια πράγματα. Δεν την πλησιάζω έχοντας στο μυαλό μια τσόντα που κατέβασα. Ούτε ψαχνω ενα γρήγορο φιξακι. Δεν ψάχνω μια ντεμεκ ινφλουενσερ που ανακάλυψε τους "πατουσακηδες" για να βγάλει φραγκακια. Ούτε μια φτωχατζα που βρήκε αυτό το τρόπο να συμπληρώσει τα εισοδήματα της και ανέχεται να της περνάω ενα κατοστάρικο στη τσάντα και να καταστρέφει κάθε έννοια του " σεσσιον" γιατί οταν εχω διάθεση την παίρνω τηλέφωνο και έρχεται στο ξενοδοχείο


. Θυμάμαι οταν μετα το public play που μου έβαζε ιώδιο στις πληγές και μου την έλεγε γιατί δεν είπα κάτι να σταματήσει.. Γιατί εκείνη την στιγμή του πόνου κάτι έσπαγε μέσα μου και ήθελα να προχωρήσω. Γιατί ήθελα να ειναι περήφανη για μένα οπως ήμουν και εγώ για εκείνη. Γιατί την έβλεπα να λάμπει και να ξεχωρίζει. Δεν υπακουγα στην ιδεα αλλα σε ενα άτομο που είχε μπει στο μυαλό μου και με είχε πάρει απο το χέρι σε ενα ταξίδι ταπείνωσης αλλα και αγάπης. Που δεν μπορούσα να ελέγξω γιατί απλα ήταν καλύτερη απο μένα και αυτο με έκανε καλύτερο για εκείνη . Αυτό ήταν το δώρο της και εγώ τη θαύμαζα έτσι μπορούσα να της δώσω κάτι ασήμαντο για εκείνη αλλα πολύτιμο για μένα. Τον εαυτό μου

 

Βοηθεισεμε τι ειναι το FLR
Νομίζω σχέση
Και θα υπάρχει αυστηρότητα οχι επίτηδες ανυπακοή. Διότι το μόνο που θέλει και ο sub θα ειναι να έχει ενα καθαρο σπίτι και ευχαριστημένη την αφέντρα του.

 

FLR είναι η γυναικοκρατούμενη σχέση, σχέση με γυναικεία ηγεσία, σχέση όπου η γυναίκα έχει τον ηγετικό ρόλο.

 

FLR 4 σίγουρα ..

 

FL3 FL4 μαλλον

 

FLR

 

Καλησπέρα.

Η σύντομη απάντησή μου θα ήταν: DD μέσα σε μια δυναμική FLR κάπου μεταξύ των επιπέδων 3 και 4. Ωστόσο, οι προτιμήσεις μου —όπως και τα φετίχ μου— είναι αρκετά σύνθετες και μάλλον αξίζουν μερικές λέξεις παραπάνω.

Καταρχάς, ίσως είναι χρήσιμο να εξηγήσω πώς ξεκίνησε, τουλάχιστον από όσο θυμάμαι, το ενδιαφέρον μου για τη γυναικεία κυριαρχία. Ήταν την εποχή του mIRC και του Myspace, όταν το διαδίκτυο ήταν πολύ πιο ανώνυμο από ό,τι είναι σήμερα. Είχα τότε μια παράξενη διαδικτυακή γνωριμία, η οποία ξεκίνησε με έναν καβγά, με μια κάπως ασταθή κυρία που ήθελε «να με γδύσει, να με δέσει από τον λαιμό και τα γεννητικά όργανα, να με καβαλήσει και να με χαστουκίζει». Η καλή αυτή κυρία δεν πραγματοποίησε ποτέ την απειλή της, αλλά μου άφησε μια περιέργεια για το θέμα που δεν με εγκατέλειψε ποτέ. Φυσικά, σήμερα δεν θα θεωρούσα εκείνη την προσέγγιση υπόδειγμα υγιούς ή συναινετικής δυναμικής· ήταν απλώς η πρώτη σπίθα.

Όσον αφορά τις προτιμήσεις μου, η πειθαρχία αποτελεί μεγάλο μέρος αυτού που με ελκύει. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα να βελτιώνομαι συνεχώς και με αγγίζει η ιδέα μιας γυναικείας εξουσίας που θα με καθοδηγεί και θα με βοηθά να μη χάνω την πειθαρχία μου.

Παράλληλα, κάτι που με αγγίζει τόσο ερωτικά όσο και ψυχολογικά είναι η ιδέα μιας γυναίκας που, μέσα σε ένα ξεκάθαρο και συμφωνημένο πλαίσιο, ελέγχει τη ζωή και την καθημερινότητά μου: από σημαντικές αποφάσεις και προσωπικές επιλογές μέχρι πολύ μικρές λεπτομέρειες, όπως το αν θα είμαι καθιστός ή όρθιος, αν θα κινούμαι ή αν θα στέκομαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια κάνει την αίσθηση της εξουσίας πολύ πιο πραγματική για εμένα.

Η γυναικοκρατία, αντίθετα, δεν είναι κάτι που με εκφράζει, επειδή δεν θέλω έναν κόσμο ανισότητας. Προτιμώ την ιδέα να δοθώ οικειοθελώς σε μια συγκεκριμένη γυναίκα την οποία εμπιστεύομαι, αντί να θεωρώ όλες τις γυναίκες ανώτερες από όλους τους άνδρες — ή το αντίστροφο.

Επίσης, δεν με ελκύει η ιδέα μιας μονίμως θυμωμένης Αφέντρας, μιας τοξικής σχέσης ή των συνεχών φωνών. Αυτό που με αγγίζει είναι ένα σταθερό χέρι, μια σταθερή φωνή και μια σταθερή προσωπικότητα, ικανή να με καθοδηγήσει προς την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Τέλος, υπάρχει και μια μικρή λεπτομέρεια που θα ονόμαζα «αγκαλιά-φυλακή»: η στιγμή κατά την οποία μια τρυφερή ή ρομαντική πράξη, όπως το κράτημα των χεριών ή μια αγκαλιά, αποκτά και μια αίσθηση περιορισμού — γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να «αποδράσεις». Αυτός ο συνδυασμός τρυφερότητας, ασφάλειας και ελέγχου με εκφράζει ιδιαίτερα.

Αυτά ως μια πρώτη και βασική απάντηση. Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον και ελπίζω να απάντησα ουσιαστικά στα ερωτήματα της OP.