Γιατί η παράδοση του ελέγχου κρύβει τόση δύναμη;

Κάποιες σκόρπιες σκέψεις..

Πόσο λυτρωτικό είναι να «κλείνεις» το μυαλό σου και να αφήνεις το βάρος των αποφάσεων σε κάποιον άλλον;

Πώς μπορεί ένα απολύτως ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον να λειτουργήσει ως μηχανισμός εκτόνωσης για το καθημερινό, χαοτικό άγχος;

Ποιο είναι για εσάς το πιο έντονο ψυχολογικό κίνητρο στην υποταγή (είτε ως sub είτε ως Dom που το παρατηρεί);

Γιατί πιστεύετε ότι ψυχολογικά είναι τόσο λυτρωτικό για ορισμένους ανθρώπους να παραχωρούν αυτόν τον έλεγχο σε ένα προστατευμένο περιβάλλον;

 

Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τις απόψεις Σ/σας.

 

Η παράδοση ελέγχου είναι μια ενεργή, συνειδητή και βαθιά απελευθερωτική πράξη.Η ψυχολογία της παράδοσης ανθίζει μόνο μέσα σε ένα αυστηρά οριοθετημένο πλαίσιο.

Στην καθημερινή μου ζωή φέρω το βάρος των ευθυνών,των αποφάσεων,του ελέγχου του περιβάλλοντος μου.
Η παράδοση ελέγχου είναι λυτρωτική και επιτρέπει στο μυαλό μου να "σβήσει"σαν ένας διακόπτης.
Η αποφόρτιση μέσω της παράδοσης του ελέγχου λειτουργεί ως μια μορφή βιολογικού και πνευματικού "reset".
Η ψυχολογική και σωματική αποφόρτιση είναι ίσως ο πιο ισχυρός λόγος που έλκομαι από αυτές τις πρακτικές γιατί το να είσαι απολύτως παρόν στη στιγμή εστιασμένος μόνο στις σωματικές αισθήσεις και στην αναπνοή μου επιτρέπει να περάσω σε κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης και αποκατάστασης.Μετά την ολοκλήρωση το σώμα νιώθει απόλυτα χαλαρό σαν να έχει αποβάλλει όλη την αρνητική ενέργεια.

Επίσης το να αφήνω την ασφάλεια και τις αποφάσεις στα χέρια του Κυρίαρχου το μυαλό μου ξεκουράζεται. Δεν χρειάζεται πλέον να αναλύω, να ανησυχώ ή να κρίνω.
Μια από τις πιο βαθιές πτυχές της παράδοσης είναι η επιθυμία του υποτακτικού να αντιμετωπίζεται για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα όχι ως πρόσωπο με ευθύνες αλλά ως ιδιοκτησία ή εργαλείο του Κυρίαρχου.
Αυτό αφαιρεί το κοινωνικό προσωπείο οπότε<<Δεν χρειάζεται να είμαι τίποτα για τον κόσμο αυτή τη στιγμή υπάρχω μόνο για να εξυπηρετώ τον Κυρίαρχό μου..>>

Η απόλυτη εμπιστοσύνη απελευθερώνει ενδορφίνες και ντοπαμίνη οδηγώντας σε μια κατάσταση βαθιάς ηρεμίας ή ευφορίας.
Για να παραδοθείς ολοκληρωτικά πρέπει να δείξεις στον άλλον την πιο γυμνή, ευάλωτη και ακατέργαστη πλευρά σου. Αυτό απαιτεί τεράστιο εσωτερικό σθένος.
Σε αυτό υπάρχει μια βαθιά αίσθηση υπερηφάνειας και ικανοποίησης όταν ο υποτακτικός καταφέρνει να εκτελέσει μια δύσκολη εντολή ή να αντέξει μια δοκιμασία, ξέροντας ότι με αυτόν τον τρόπο ευχαριστεί τον Κυρίαρχό του.

Για έναν υποτακτικό η παράδοση είναι μια απελευθέρωση από το βάρος των αποφάσεων. Για εσάς όμως τους Κυρίαρχους πώς μεταφράζεται αυτή η δυναμική;

 

Συνήθως αναλύεται το τι νιώθει και πως το βιώνει ένας sub.
Σπάνια αναλύεται τι συμβαίνει στο μυαλό των Κυρίαρχων.

Οι Κ πως διαχειρίζονται το βάρος του απόλυτου προστάτη και κριτή της ασφάλειας κάποιου άλλου.Πως βιώνετε Εσείς αυτή την ευθύνη;