Αλλαγή τρόπου σκέψης -Συνηθειων

Το δύσκολο δεν είναι να μάθεις κάτι,το δύσκολο είναι να ξεμαθεις..
Παρακολουθώ πολλές φορές πάνω στην συζήτηση για την κυριαρχία και την υποταγή οι περισσότεροι να αναφέρονται ότι το πιο δύσκολο κομμάτι που δυσκολεύει τους υπό ,είναι το να μάθουν τις καινούργιες συνήθειες,να μάθουν να υπακούν σε αυτό το νέο που πλέον ορίζει την ζωή και την καθημερινότητα τους.Εξισου δυσκολεύει και τις Κ να το κτίσουν...
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα που στη δική μου σκέψη,στον τρόπο που εγώ αντιλαμβάνομαι τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολο... Είναι το να ξεμαθεις αυτά που έμαθες από μικρός,αυτά που σε έχουν γαλουχήσει οι μεγαλύτεροι,αυτά που πέρασαν από γενιά σε γενιά...
Που όμως όταν κάποιος τα ξεμαθει και τα ξεπεράσει,θεωρώ ότι πλέον ο δρόμος για να βιώσει στην ουσία την υποταγή είναι ανοιχτός...(Πρέπει να μάθεις να αποφασίζεις εσύ για τον εαυτό σου,κανένας να μην σε επηρεάζει,εσύ ξέρεις καλύτερα τι είναι το σωστό και το λάθος,οι άντρες δεν κλαίνε)
Με θυμάμαι πάντα απόλυτα σίγουρο και με απίστευτη σιγουριά και αυτοπεποίθηση να λέω στους φίλους και τους γνωστούς μου ότι ένα και ένα κάνουν δύο.. Γιατί έτσι μεγάλωσα και έτσι έμαθα..
Και αυτο ήταν για εμένα το πιο δύσκολο κομμάτι...Το να ξεμαθω αυτά που ήξερα,αυτά που θεωρούσα δεδομένα και μοναδικά σωστά....
Η υπακοή είναι εύκολη,η αλλαγή σκέψης και συνηθειών είναι το δύσκολο...

 

Ισχύει μικρέ μου σκλάβε.

Το να υπακούς είναι εύκολο ψυχολογικά (για κάποιους) γιατί το σκέφτεσαι και το έχεις αποδεχτεί από πριν την σχέση.

«Δεν θα πω όχι, θα υπακούσω στα πάντα θα υπομείνω τα πάντα, ανήκω»

Το να πολεμήσεις ότι «οι άντρες δεν κλαίνε» ή «δεν είναι υποτακτικοί» ή «παίρνουν τις αποφάσεις» είναι πιο δύσκολο.
Ναι στην ελληνική κοινωνία πολλές φορές είναι δάχτυλοδεικτουμενο αλλά..,
το πιο δύσκολο είναι να μην πέσεις στα μάτια σου. Να μην απογοητεύσεις τον εαυτό σου.
Να μην χάσεις τον αυτοσεβασμό σου και την αυταρέσκεια σου. Να σου αρέσεις. Να σε αγαπάς και όταν παραδίδεις τον έλεγχο των αποφάσεων στην Α.

Γιατι ναι επηρεάζεσαι και όπως λες.. έτσι σε μεγάλωσαν.
Θέλει να πεφτεις όσο μπορείς, σταθερά, αργά και να τσεκάρεις αν νιώθεις όμορφα και ελεύθερος, δυνατος.. μετά ξαναλιγο και αν είσαι οκ με όλο αυτό, τσεκ ξανα αν είσαι χαρούμενος, ασφαλής, αν ταιριάζει στον χαρακτήρα σου.. και ξανά.
Μέχρι να (αν θα) φτάσεις στο επίπεδο που θέλει η Α σου.

 

Θέλει συνεχής εγρήγορση και εκπαίδευση μέχρι να φτάσεις στο σημείο που θέλει η Κ σου.Αλλα εφ όσον καταλάβεις πως πλέον προσδιορίζεσαι από την ίδια και δεν έχεις πλέον δικά σου θέλω ,έρχεται η λύτρωση.

 

Τι όμορφο