Από τα παλιά.

Ήμουν εικοσιένα χρονών τότε. Μιλούσα μέ έναν Κύριο στο μιρκ. Μου είπε ότι του αρέσει να δέρνει άνδρες και γυναίκες. Αλλά είναι σαδιστής. Τα υποτακτικά που είναι μαζί του υποφέρουν πολύ. Του είπα ότι θα ήθελα να μου τις βρέξει. Δεν απάντησε, θεωρούσε πως είμαι μικρός.

Πέρασαν δυο μήνες και πήγα σε ένα μίτινγκ. Γνώρισα πολύ κόσμο και όταν μου έλεγαν το νικ τους ξαφνιαζόμουν.
«Είσαι ο spankeesub?» με ρώτησε ένας άνδρας. Φαίνεται είχε ακούσει που το έλεγα πιο πριν. Απάντησα πως ναι. Ήταν εκείνος. Καθίσαμε μαζί. Μιλήσαμε. Για πολλά εκτός από πόνο. Πέρασε η ώρα.

«Θα πρέπει να φύγω Μάριε, χάρηκα»
«Κι εγώ Κύριε» απάντησα. Χαμογέλασε.
»Δεν χρειάζονται αυτά» μου είπε αν και του μιλούσα πληθυντικό όλη την ώρα. Το έκανα από ευγένεια, γιατί έτσι έχω μεγαλώσει κι επειδή ήταν και 45 ετών.
«Δεν ξέρω πως αλλιώς να σας μιλάω, συγγνώμη» του είπα και σχεδόν έσκυψα το κεφάλι μου. Με πλησίασε πολύ κοντά.
«Γονάτισε» μου είπε κι εγώ απλώς το έκανα μπροστά σε όλους.
Ήρθε μια γυναίκα, υποτακτική όπως έμαθα αργότερα. Του μίλησε.
«Έχει πριβέ πάρτυ μετά» μου είπε.
«Θες να με συνοδεύσεις;» έγνεψα καταφατικά. Χαμογέλασε.
Τον ακολούθησα μέχρι το αυτοκίνητο του. Ήταν ήρεμος. Ήσυχος. Δεν μαρτυρούσε τίποτα τι θα ακολουθούσε.
«Θες να πάμε στο πάρτυ ή να έρθεις σπίτι μου;»
«Ότι θέλετε Εσείς Κύριε» του απάντησα και πραγματικά το εννοούσα. Με πήγε στο πάρτυ. Ήταν κάποιοι από πριν, λιγότεροι όμως.
«Μάριε θέλω να γδυθείς» μου είπε ο Κύριος κι εγώ σχεδόν υπνωτισμένα έβγαλα τα ρούχα μου, όλα. Δεν ένιωθα καμία ντροπή. Η κοπέλα που μας κάλεσε ήταν κι εκείνη ήδη γυμνή και μερικές ακόμη. Από άνδρες ήμουν ο μόνος γυμνός. Τα κορίτσια κι εγώ σερβίραμε τους ντυμένους και τις ντυμένες. Αισθανόμουν περίεργα. Ήμουν ο μόνος που δεν το είχα ξανακάνει.

Ο Κύριος έκανε νόημα σε μια από τις κοπέλες τις γυμνές να μου πάρει πίπα. Είχα χαθεί, το έβαλε στο στόμα της και με ρούφηξε στη κυριολεξία. Με έβαλε να χύσω σε ποτήρι και με διέταξε ο Κύριος να τα πιω μπροστά σε όλους που φάνηκε να το διασκεδάζουν πολύ.

«Ο δικός σου είναι σαδιστής» μου είπε μια κοπέλα ενώ σερβίραμε. Συμφώνησα.
«Σε έχει δείρει;» συνέχισε να με ρωτάει.
«Όχι είναι οι πρώτες μας στιγμές μαζί» η κοπέλα γέλασε.
«Θα μετανιώσεις που είσαι μαζί του» μου είπε κι έφυγε. Ο Κύριος ήρθε. Μου έφερε τα ρούχα μου. Με διέταξε να τον ακολουθήσω μέχρι το αυτοκίνητο του. Μου έδωσε ένα σημείωμα, ενώ με άφησε σε πιάτσα ταξί.
«Είτε μπαίνεις στο ταξί, είτε γονατίζεις» δεν το σκέφτηκα καθόλου. Γονάτισα στο πεζοδρόμιο. Περνούσε κόσμος με έβλεπε. Εκείνος ήταν παρκαρισμένος. Έμεινα γονατιστός για δύο ώρες. Με ταπείνωνε. Τα γόνατα μου έκαιγαν. Με πήρε τηλέφωνο.

«Ειδοποίησε όποιον πρέπει ότι δεν θα γυρίσεις σπίτι απόψε»
«Μένω μόνος μου, Κύριε» του απάντησα και οι ταξιτζήδες άρχισαν να με χλευάζουν. Σηκώθηκα. Πήγα στο αμάξι. Κάθισα στη θέση του συνοδηγού. Τον κοίταξα. Κοίταξα και πιο χαμηλά. Είχε καυλώσει πάρα πολύ.
«Όλο αυτό είναι δικό Σας;» τον ρώτησα γιατί όντως ήταν το φούσκωμα τεράστιο.
Γέλασε.
«Πότε σε γάμησε άνδρας τελευταία φορά;» με ρώτησε απότομα όπως κάθε φορά.
«Έχει περισσότερο από δύο χρόνια Κύριε»


Σπίτι του το ίδιο βράδυ. Μια μονοκατοικία στη Γλυφάδα. Μπήκαμε μέσα, έβγαλε το συναγερμό.
«Θέλετε να γδυθώ, Κύριε» με κοίταξε. Μου άστραψε δυο χαστούκια.
«Δεν μιλάς ποτέ χωρίς άδεια» ακολούθησα άλλα δυο πιο δυνατά χαστούκια. Τα μάτια μου γέμισαν με δάκρυα. Με πλησίασε, άρχισε να μου ξεκουμπώνει το πουκάμισο, το παντελόνι, τα εσώρουχα μου τα αφαίρεσε, όλα.
«Μίλα»
«Ντρέπομαι Κύριε» γέλασε με τράβηξε από τα μαλλιά και με έβαλε να γονατίσω μπροστά του.
«Μου αρέσεις γονατιστός» με ξαναχαστούκισε με την τεράστια παλάμη του.
Έκατσε στο καναπέ με έβαλε στα πόδια του. Άρχισε να μου ξυλίζει το κώλο. Απίστευτο αλλά τα χέρια του σαν κουπιά. Βογγητά ξεγλιστρούσαν από το στόμα μου.

«Είσαι σαν το γάλα και άτριχος, το χρώμα που παίρνεις είναι υπέροχο»

Συνεχίζεται..

 

Με άφησε για λίγο στο πάτωμα να πάρω μερικές ανάσες. Πήγε σε ένα άλλο δωμάτιο. Άκουγα λίγο θόρυβο, σαν ν' άνοιγε κουτιά. Κάτι έψαχνε, όταν το βρήκε επέστρεψε στο σαλόνι που με είχε αφήσει πριν. Δεν ήξερα τι να κάνω και παρέμεινα γονατιστός.
«Κοίτα» μου είπε και στα χέρια του κρατούσε μια μαύρη ζώνη αγνότητας από καουτσούκ. Πήγα κοντά του, σηκώθηκα.
Πέρασε στο δακτυλίδι τους όρχεις μου, τους τράβηξε, δυνατά, επίτηδες. Αυτός ο πόνος σαν σουβλιά που αισθάνεσαι μέχρι το λαιμό.
«Θα κάνουμε τη μέθοδο της κάλτσας» είπε και δεν κατάλαβα και πολλά μέχρι που κατέβασε το πέος μου προς τα κάτω και το πέρασε μέσα στο κορμό της ζώνης. Το έσφιξε, το κλείδωσε. Ήταν ασφυκτικά.
«Σου πάει» μου είπε και τα χαστούκια επανήλθαν. Έβαλε τα γέλια.
«Είσαι άπειρος. Όχι πολύ. Αλλά είμαι σίγουρος απλά είχες. γαμιάδες που σου έριχναν και καμιά ψιλή» κούνησα το κεφάλι. Ντρεπόμουν, έτσι ήταν.
«Το θέμα είναι ότι εσύ είσαι όντως υποτακτικός. Άλλοι θα είχαν αντιδράσει τώρα, εσύ απλά σκύβεις το κεφάλι. Σαν να λες ότι θες να σου κάνω κι άλλα»
«Μάλιστα Κύριε» απάντησα.
«Πες την αλήθεια, τι θες να κάνεις τώρα;»
«Να γονατίσω Κύριε»
«Γονάτισε»
Το έκανα αμέσως. Το μυαλό μου εκείνη την ώρα έλεγε ότι έπρεπε να ανοίξω και το στόμα μου, να του το προσφέρω. Το είχε πει σε κουβέντα αυτό. Ο σκλάβος όταν γονατίζει ανοίξει το στόμα του και βγάζει τη γλώσσα του έξω. Το έκανα όπως το ήθελε.
«Μπράβο, πρόσεχες ότι έλεγα» πήρε έναν δονητή στο χέρι του. Άσπρο. Μεγάλο. Τον έβαλε στο στόμα μου. Το άνοιξε και το έβαζε κάτω, βαθειά. Πήρε έναν κουβά τον έβαλε από κάτω.
«Πρέπει να εκπαιδεύσουμε το λαιμό σου» άρχισε να το κάνει δυνατά και γρήγορα. Ξέρασα. Ξέρασα πολύ. Δεν σταμάτησε. Η γεύση ήταν απαίσια. Μου έδωσε άδεια να πάω στο μπάνιο. Καθάρισα τον εαυτό μου και το σαλόνι. Όταν τελείωσα ήρθε μαζί μου στο μπάνιο. Με έβαλε γονατιστό στη ντουζιέρα. Πήρε κρέμα δοντιών και μια καινούρια οδοντόβουρτσα κι έπλυνε τα δόντια μου. Μου έριξε παγωμένο νερό και μου έδωσε μια πετσέτα. Σκουπίστηκα. Με κοίταζε.
«Πάμε μέσα να σου κάνω ζώνη» Κατάλαβα ότι θέλει να με δείρει. Πήγαμε στο σαλόνι του.

Με άφησε πάλι για λίγο μόνο. Γύρισε. Γυμνός, καυλωμένος. Ήταν μεγάλο σαν το δονητή. Κρατούσε μια ζώνη. Γονάτισα μπροστά του. Το έβαλε μέχρι μέσα στο λάρυγγα μου. Έβαλε χειροπέδες στα χέρια μου, πίσω από τη πλάτη μου. Τη ζώνη τη τύλιξε γύρω από τους γλουτούς του και το κεφάλι μου. Την έσφιξε δυνατά, ενώθηκα μαζί του. Γάμησε το στόμα μου απίστευτα δυνατά. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα και παρ όλο που είχα αναγούλες δεν σταμάτησε, δεν σταμάτησε μέχρι να χύσει ένα ποτάμι μέσα μου. Τελείωσε κι έμεινε εκεί. Με είχε σμπαραλιάσει. Τότε το ένιωσα, όλη η αηδία μαζί. Κατούρησε στο στόμα μου, μέσα μου. Με έσφιγγε δυνατά. Με έκανε ότι ήθελε. Αλλά στιγμή δεν ήθελα να το βάλω στα πόδια, δεν ήξερα αν τον ικανοποιούσα, ήθελα μόνο να του πω ευχαριστώ.

 

Σταμάτησε με έλυσε. Δεν ήξερα τι να κάνω. Γέλασε πριν με χαστουκίσει. Τα μάτια μου δακρυσμένα. Ο Άνδρας, ο Αφέντης από πάνω μου. Φάνταζε σαν γίγαντας. Με γράπωσε από το μαλλί και στη κυριολεξία με έσυρε μέχρι το μπάνιο. Μου έριξε κρύο νερό, ξέπλυνα το στόμα μου, το σώμα μου. Άφησε την οδοντόβουρτσα με κρέμα. Έπλυνα τα δόντια μου. Με έβαλε να ξαπλώσω κουλουριασμένος στο ντουζ. Άφησε το νερό ζεστό να πέσει ξανά πάνω του, έκανε μπάνιο. Σαπουνάδες όλα από πάνω του κατέληγαν σε μένα. Η ζώνη με πονούσε, καύλωσα. Γέλαγε εκείνος. Τελείωσε το μπάνιο. Τον σκούπισα πρώτα με τη πετσέτα και μετά με έβαλε να τον γλείψω παντού. Έσπρωξε τη γλώσσα μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του, τον άκουσα να βογγάει. Καύλωσε πολύ. Περισσότερο από πριν.

«Το βλέπεις;» με έβαλε μπροστά του. Ήταν υπέροχο, μεγάλο.
«Όταν είναι έτσι δέρνω πολύ δυνατά, θες ακόμα να μαστιγωθείς;»
Έπρεπε να πω όχι, να φύγω. Δεν μπορούσα να πω όχι.