Γειτονια

Αυτ'ο το μαρτύριο της σταγόνας το οποίο υφιστάμεθα όλοι οι αναγνώστες των εξαιρετικων ιστοριών σου δεν μας το έχει
κάνει ούτε η πιο αυστηρή Αφεντρα

 

Με έβαλε να σηκωθώ όρθιος. Στάθηκα μπροστά του. Τα μάτια μου έκλαιγαν από τον πόνο, αλλά και την στιγμή. Περίμενα ότι ο Κύριος Βλαντ πως θα ήταν πιο μαλακός. Αυτό είχα καταλάβει τόσο καιρό και ίσως αυτό ήταν που μου άρεσε πολύ σε αυτόν. Με φρόντιζε, με έπλενε. Με εκπαίδευε. Φυσικά και ο Αφέντης Γκρέγκορι τα έκανε όλα αυτά, αλλά με περισσότερη σκληράδα. Ήταν πιο απότομος, πιο αυστηρός. Ακόμα και ο τρόπος που με γαμούσαν ήταν διαφορετικός. Ο Κύριος Γκρέγκορι πάντα δυνατά και γρήγορα, Ο Αφέντης βλαντ ήρεμα πιο αργά εκτός από το στόμα μου. Το στόμα μου ο Κύριος Βλαντ το διέλυε κάθε φορά κόντευα να πνιγώ.

Στεκόμουν όρθιος μπροστά του. Τα μάτια μου στο πάτωμα. Είχε ανάψει ένα τσιγάρο. «Πήγαινε να μου βάλεις ένα ουίσκυ» διέταξε. Πήγα μέσα στο σπίτι. Ακούγονταν η Νατάσα να απολαμβάνει το σεξ. Βρήκα εύκολα το ουίσκι, Έβαλα στον Αφέντη με μία κουταλιά παγωμένο νερό, όπως αγαπούσε να το πίνει. ''Ήρθε η ώρα να σε μαστιγώσω'' αυτό σκεφτόμουν. Νόμιζα ότι θα κυλούσε διαφορετικά, ήλπιζα πως θα με αγκάλιαζε, ίσως μου πήδαγε τον λαιμό. Αλλά δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ ότι θέλει να με πονέσει με το μαστίγιο.

Γονάτισα μπροστά του. Του πρόσφερα το ουίσκι. Είχε βγάλει την μπλούζα του. Έβλεπα το γυμνασμένο του κορμί. Πάντα με μαστιγώνει χωρίς να φοράει μπλούζα. «Σήκω»
με διέταξε. Στάθηκα μπροστά του. «Γύρνα» . Έκανα μεταβολή. Έβλεπε τον κοκκινισμένο μου κώλο και την φύση. Σηκώθηκε, ήρθε δίπλα μου. Γονάτισα αμέσως όπως έπρεπε όταν είναι όρθιοι δίπλα μου οι Αφέντες. Χαμογέλασε. Πρόλαβα και το είδα. Ξανακάθισε και με έβαλε όρθιο να κοιτάω το έδαφος.

«Με αγαπάς;» με ρώτησε. «Μάλιστα Αφέντη»
Χαμογέλασε. «Η αγάπη είναι δύσκολα διαχειρίσιμη από έναν σκλάβο, μικρέ. Αλλά είναι κατανοητή» έτρεμα, αγχωνόμουν. Η υποταγή με είχε κυριεύσει. Κρεμιόμουν από τα χείλη του.
«Πες μου ακριβώς τι σκέφτεσαι τώρα, δούλε Μου» δίστασα για λίγο να μιλήσω. Έτρεμα κι έκλαιγα.
«Θέλω να σας κάνω ευτυχισμένο Αφέντη, θέλω να σας είμαι περισσότερο χρήσιμος. Να πονάω περισσότερο, να.. δεν ξέρω πως να το πω. Να είμαι αντικείμενο Σας»
Χαμογέλασε. «Είσαι μικρό μου, καταλαβαίνω τι λες. Θες να σε χρησιμοποιούμε πιο σκληρά. Ο Γκρέγκορι το είχε πει πριν λίγες μέρες. Όμως του ζήτησα να περιμένει. Ήθελα να το ζητήσεις από μόνος σου, να καταλάβεις τι ακριβώς είσαι. Ξέρεις τι είσαι;» με ρώτησε και δεν υπήρχε καμία λέξη να βγει από τα χείλη μου.

«Ακριβώς αυτό είσαι, σιωπή, ένα τίποτα».

Έβαλα τα κλάματα διαπιστώνοντας ακριβώς τι γίνονταν. Ο Κύριος Γκρέγκορι και η Νατάσσα ήρθαν έξω. Γυμνοί. Γδύθηκε και ο Κύριος Βλαντ. Η Νατάσσα με πήρε από το χέρι και με οδήγησε σε μία αποθήκη, άδεια. Με έδεσε σε ένα δοκάρι. Με χαστούκισε δυνατά. Χωρίς λόγο. Οι Αφέντες ήρθαν με τα μαστίγια. Με χτύπησα από πάνω μέχρι κάτω, παντού. Γέμισα με σημάδια. Ούρλιαζα από τους πόνους. Δεν σταμάτησαν στιγμή. Με άφησαν δεμένο εκεί. Αποκοιμήθηκα δεμένος με τα χέρια πίσω από τη πλάτη στο πάτωμα.

Δεν ήξερα πόση ώρα είχε περάσει. Ήταν νύχτα όμως. Ήρθε η Κυρία Νατάσσα. Με έλυσε και με βοήθησε να πάω τουαλέτα. Μου έδωσε να φάω σούπα και με πήρε στο κρεβάτι της. Με πληροφόρησε πως οι Αφέντες μου θα επιστρέψουν σε λίγες μέρες. Ένα πράγμα σκεφτόμουν πως δεν με θέλουν άλλο. Η Κυρία Νατάσσα μου έβγαλε την ζώνη αγνότητας. Με έγλειφε και με φίλαγε παντού. Ήμουν τόσο δαρμένος που με δυσκολία κουνιόμουν.

«Δεν με θέλουν άλλο;» την ρώτησα. Έβαλε τα γέλια. «Το αντίθετο. Απλά σε άφησαν σε μια πολύ καλή τους φίλη να σε εκπαιδεύσει» την κοίταξα στα μάτια. Με χαστούκισε αμέσως. «Ποτέ δεν θα με κοιτάς χωρίς άδεια στα μάτια»
Πήγα να ζητήσω συγγνώμη και με ξαναχαστούκισε πιο δυνατά από πριν.
«Σκάσε!» με έσπρωξε στα στήθη της. «Γλείφε μέχρι να αποκοιμηθείς» δεν μπορούσα ν΄αντισταθώ. Την φιλούσα πολύ και καύλωνα, καύλωνα πολύ.
«Ήμουν σίγουρη ότι σου αρέσουν οι γυναίκες, ήμουν σίγουρη ότι πιστεύεις στη Γυναικεία Κυριαρχία» σταμάτησα για λίγο να τη γλείφω. Την κοίταξα δεν με χαστούκισε τώρα. Έγνεψα καταφατικά..

 

Μια μέρα ο Κύριος Βλαντ είχε γυρίσει νωρίτερα από το συνηθισμένο στο σπίτι. Μαγείρευα εκείνη την ώρα. Όταν άκουσα το κλειδί να γυρνάει στη πόρτα τα έχασα. Ήμουν γυμνός όπως πάντα και φυσικά με το κλουβί μου. Θυμάμαι ότι με είχαν αφήσει αρκετές μέρες χωρίς ξύλο. Πράγμα σπάνιο, ειδικά για τον Αφέντη Γκρεγκ. Τον είδα κι έπεσα αμέσως στα γόνατα. Εκείνος γέλασε, μου ζήτησε να του κάνω καφέ και να συνεχίσω τις δουλειές. Φυσικά δεν ρώτησα γιατί γύρισε νωρίτερα, δεν μου επέτρεπαν τέτοια πράγματα. Τελείωσα το μαγείρεμα. Είχα τελειώσει όλες τις δουλειές. Με έβγαλα φωτογραφίες γυμνό και της έστειλα όπως κάθε μέρα στον Αφέντη Γκρεγκ.

Ο Κύριος Βλαντ με κοίταζε όλη την ώρα. Με κάλεσε κοντά του να μιλήσουμε.
«Σου αρέσει που είσαι δούλος μας;»
«Μάλιστα Κύριε Βλαντ» απάντησα κι εκείνος μου χαμογέλασε.
«Πάρε μου πίπα» μου είπε.
«Μάλιστα Κύριε Βλαντ» πήγα εκεί που κάθονταν, άνοιξα το φερμουάρ από το παντελόνι του και τον πήρα όλο στο στόμα μου. Του άρεσε να το βάζω μέσα μου και να το ρουφάω. Κατάπια φυσικά τα πάντα.
Συνέχισα με το να γλειφω τις πατούσες του. Αποκοιμήθηκε στον καναπέ.
Ο Κύριος Γκρεγκ ήρθε στο σπίτι. Του σέρβιρα να φάει και του έκανα στοματικό ενώ έτρωγε. Του έκανα κάθε μέρα στοματικό ενώ τρώει.

Με ρώτησε κι εκείνος αν είμαι καλά κι αν θέλω να είμαι δούλος τους. Του απάντησα καταφατικά κι εκείνου. Ο Κύριος Βλαντ ξύπνησε. Του έβαλα να φάει και συνέχισα με το γλείψιμο των ποδιών του ενώ έτρωγε. Όταν τελείωσε έπλυνα τα πιάτα και πήγα στο κρεβάτι τους. Ήταν γυμνοί και οι δύο. Με πήραν πολύ δυνατά και οι δύο. Αυτό συνεχίστηκε για δέκα μέρες. Συνήθως δεν με πήδαγαν μαζί αλλά για δέκα μέρες με πήδαγαν σκληρά μαζί.

Είχε περάσει ένας μήνας από τότε που με έδειραν. Είχα αρχίσει να νιώθω λίγος.

Καθόμασταν στο σαλόνι. Έβλεπαν τον ΠΑΟΚ εγώ γονατιστός μπροστά τους. Κέρδισε ο ΠΑΟΚ. Μου έδωσαν άδεια να εκφραστώ.

«Δεν με θέλετε άλλο;» τους ρώτησα.
«Γιατί το λες αυτό;» απάντησε ο Κύριος Βλαντ με ερώτηση.
«Δεν με δέρνετε άλλο» έβαλαν τα γέλια.
«Θες να πονέσεις;» με ρώτησε ο Κύριος Βλαντ.
Έβαλα τα κλάματα. «Θέλω να σας είμαι χρήσιμος» τους απάντησα.
«Τότε μην τολμήσεις να ξανακρίνεις πως θα σε χρησιμοποιουμαι» ούρλιαξε ο Κύριος Γκρεγκ. Ο Κύριος Βλαντ με έπιασε από το μαλλί. Με πήγε στην αποθήκη. Είναι σκοτεινά. Με κλείδωσε για δώδεκα ώρες εκεί.
Ήρθε ο Κύριος Γκρεγκ να με βγάλει.
«Μισή μέρα στα σκοτάδια έμεινες» με πήγε στο μπάνιο. Με άφησε να κάνω τις ανάγκες μου. Με έπλυνε με κρύο νερό. Έσβησε το τσιγάρο του στην πλάτη μου.

«Σκουπίδι, μπορεί και να μη σε θέλω άλλο» μου είπε και με άφησε να κλαίω..

 

Σε λίγες ώρες θα άλλαζε ο χρόνος. Είχα ζήσει άλλη μία αλλαγή σαν σκλάβος τους, αλλά αυτή τη φορά θα ήταν διαφορετικά. Τη προηγούμενη φορά, τη πρώτη φορά είχαν κάποιους συγγενείς από τον τόπο τους και δεν ήθελαν να με παρουσιάσουν. Με είχαν αφήσει στο πατρικό μου, μόνο μου. Αλλά τώρα ήταν διαφορετικά. Ο Κύριος Γκρεγκ σταμάτησε από τη δουλειά του το πρωί για λίγες διακοπές, ο Κύριος Βλαντ βγήκε στη σύνταξη πριν λίγες βδομάδες. Με είχαν στείλει να ψωνίσω το πρωί και να ετοιμάσω το τραπέζι. Μαγείρεψα τα κρεατικά και περίμενα εντολές τους. Είχαν πάει στην αγορά και έλειπαν για ώρες. Γύρισαν και ανακουφίστηκα γιατί είχαν αργήσει κάπως και όταν έμενα μόνος μου για ώρα τα έχανα. Είχαν πιει Δεν ήταν η πρώτη φορά. Κρατούσαν τσάντες, τις πήρα και της έβαλα στο δέντρο. Γονάτισα και περίμενα εντολή τους. Δεν μου μίλησαν σχεδόν με προσπέρασαν. Ο Κύριος Γκρεγκ πήγε για μπάνιο και ο Κύριος Βλαντ ξάπλωσε.

«σκλάβε» φώναξε ο Κύριος Γκρεγκ και πήγα στο μπάνιο. Μπήκα στη ντουζιέρα. Μου έδειξε το καυλί του. Γονάτισα και το δέχτηκα μέσα στο στόμα μου. Το ρούφηξα με πάθος, με χαστούκιζε δυνατά. Πάντα τον έτρεμα τον Κύριο Γκρεγκ είναι απόλυτος, αυστηρός, σκληρός. Έπιασε το κεφάλι μου και άρχισε να γαμάει το λαιμό μου. Το έκανε δυνατά, γρήγορα. Είχα μάθει βέβαια, το έπαιρνα χωρίς να κάνω εμετό πια αν κι εκείνος πίεζε μέχρι να κάνω. Τώρα ήταν από αυτές τις φορές που πόναγα πολύ. Γερά και δυνατά. Πνιγόμουν, έκλαιγα. Δεν έδειχνε έλεος ποτέ. Ένιωσα το καυτό του σπέρμα στον λαιμό μου και ήταν στιγμή ανακούφισης. Τουλάχιστον τον ικανοποιούσα και μου χάριζε τα χύσια του. Μου έριξε κρύο νερό, με χαστούκισε. Με άρπαξε από τα μαλλιά και με πήγε στο σαλόνι. Βρεγμένοι και οι δύο. Ο Κύριος Βλαντ μας άκουσε είχε ξυπνήσει κι εκείνος. Γυμνός, καυλωμένος. Το στόμα μου ήταν εκεί για εκείνον. Δεν ήθελε πίπα, ήθελε τον λαιμό μου το έκανε το ίδιο δυνατά με τον άλλον Αφέντη. Τα χαστούκια του ήταν πιο δυνατά.

«Σε έχουμε αφήσει χαλαρό τελευταία» μου είπε πριν μου αστράψει χαστούκια. Ο λαιμός μου πονούσε υπερβολικά. Ο Κύριος Βλαντ με έστησε στα τέσσερα κι άρχισε να με γαμάει πολύ δυνατά. Χωρίς κανένα έλεος, ίχνος τρυφεράδας. Ο Κύριος Γκρεγκ με χαστούκιζε.
«Γκρεγκ να τον μαστιγώσουμε»
Ο Κύριος Γκρεγκ πήγε στις τσάντες κάτω από το δέντρο, ήταν μπροστά μου. Έβγαλε δύο καινούρια μαστίγια. Μιας ουράς μακρυά. Χοντρά κι ένα humbler. Τα δώρα μου για τις γιορτές. Ο Κύριος Βλαντ βγήκε από τη σούφρα μου. Τράβηξε τα αρχίδια μου, πέρασαν το humbler. Πονάγε πολύ. Ο Κύριος Βλαντ πήρε μια βίτσα κι άρχισε να χτυπάει με αυτή τις μπάλες μου. Βγήκαν ουρλιαχτά από το στόμα μου. Δεν είχα ξαναπονέσει ποτέ έτσι. Ένιωσα σουφλιά να με διαπερνάει. Δέκα απανωτές με τη βίτσα, ο χειρότερος πόνος που είχα ζήσει μέχρι τότε. Έβαλα τα κλάματα στο τρίτο χτύπημα στο δέκατο ικέτευα για έλεος.
«Δεστον Βλαντ» είπε στον φίλο του, που με έβαλε στις αλυσίδες που κρέμονταν στη μέση του σαλονιού. Είχαν βάλει το ανυψωτικό εκεί. Ο Αφέντης Βλαντ πάτησε το μηχάνημα, με τέντωσε. Πατούσα με τις μύτες των ποδιών μου. Το χάμπλερ με πόναγε πολύ. Με άφησαν έτσι για λίγο.

Γύρισαν. Είχαν ντυθεί. Πονούσε από το τράβηγμα όλο μου το κορμί. Δεν με είχαν μαστιγώσει ακόμη. Το ρολόι έδειχνε οκτώ το απόγευμα. Πάτησαν το μηχάνημα, με κατέβασε λίγο. Έβαλαν έναν κουβά που κατούρησα. Ο Κύριος Βλαντ με έβαλε να πιω τα ούρα μου, αηδία.
Το κουδούνι της πόρτας χτύπησε. Δεν το πίστευα πως είχαν καλέσει κόσμο. Άκουσα φωνές, γνώριμες φωνές, μιλούσαν στα ρώσσικα. Μπήκε μέσα μια γυναίκα γύρω στα εξήντα κι ένας άνδρας όχι παραπάνω από εικοσιτρία ετών. Τους αναγνώρισα αμέσως. Η αδερφή του Κυρίου Γκρεγκ και ο γιος της. Τους είχα γνωρίσει περσυ που είχαν έρθει τέτοιο καιρό εδώ. Δεν με είχαν παρουσιάσει τότε.

Η γυναίκα ήρθε, με κοίταξε, κάτι είπε. Έβαλαν τα γέλια. Ο νεαρός ήταν πιο σαστισμένος. Πιο αυστηρός όμως. Γύρισε τριγύρω μου.
«Are you a faggot?»
Δεν απάντησα. Ο νεαρός ήρθε κοντά μου. Κούνησε το humbler δυνατά.
«Πούστρα είσαι;» μου είπε σε ελληνικά. Δεν απάντησα και πάλι. Δεν μου είχαν δώσει άδεια οι Αφέντες μου.

Ήρθε ο Κύριος Γκρεγκ κοντά μας.
«Ντιμίτρι δεν του έχουμε δώσει άδεια να μιλήσει» του είπε και συνέχισαν να γελάνε.

 

Ο νεαρός μου έριξε μια σφαλιάρα στον κώλο, δεν αντέδρασα αν και ήταν δυνατή. Αισθανόμουν όμως πολύ άσχημα. Ταπεινωμένος. Ήρθε και η μητέρα του.
«Δεν το πιστεύω ότι το έχετε έτσι κάνει το παληκαράκι» τους είπε.
«Είναι σκλάβος μας εδώ και δεκαπέντε μήνες» της απάντησε ο αδερφός της.
«Σκλάβος;» τον ρώτησε με απορία
«Δεν βλέπεις τα μαστίγια μάνα;» της είπε ο Ντιμίτρι. Η Κυρία είχε μια έκφραση στο πρόσωπό της, με λυπόνταν.
«Το σπίτι το έχει πεντακάθαρο πάντως» με άφησαν εκεί κάθισαν στο σαλόνι, μίλησαν στη γλώσσα τους.
«Μαμά σε πειράζει να τον μαστιγώσω;» τον άκουσα να λέει τον μικρό κι έβαλα τα κλάματα από ντροπή. Ένιωσα τόσο χάλια, με έλουζε ιδρώτας ντροπής.
«Όχι, αλλά δεν το βλέπεις κλαίει από τον φόβο του;» Ο κύριος Βλαντ ήρθε κοντά μου. Πάτησε το κουμπί και με τέντωσε.
«Είσαι πανέμορφος όταν φοβάσαι« μου είπε και έδωσε το μαστίγιο στον νεαρό.
«Ντιμίτρι μπορείς να του κάνεις ότι θες» είπε στον ανηψίο του Αφέντη Γκρεγκ. Ο νεαρός ήρθε δίπλα μου. Έβγαλε τη μπλούζα του. Είχε ένα τεράστιο τατουάζ με τον δικέφαλο του παοκ.
«Ντιμίτρι είναι γαύρος ο σκλάβος» έβαλαν όλοι τα γέλια. Ήρθε ο Κύριος Γκρεγκ κοντά μας.
«Μίλα σκλάβε»
«Φοβάμαι, ντρέπομαι, νιώθω χαμένος Αφέντη»
«Ντιμίτρι όταν τελειώσεις με το μαστίγωμα πάρτον να βγείτε, θα σε υπηρετεί όπως θες» Ο Ντιμίτρι γέλασε. Δεν ήξερα τι είχαν σχεδιάσει!

 

Εχει μεγαλη σημασια.....

 

Το μαστίγιο προσγειώθηκε με δύναμη στη πλάτη μου, με τράνταξε. Έβγαλα μια κραυγή μεγαλύτερη από αυτή που άξιζε στο χτύπημα. Δεν πόνεσε τόσο, αλλά ήμουν χαμένος εκείνη την ώρα. Ακολούθησαν ίδια γρήγορα χτυπήματα, συνοδευμένα με κλάματα από εμένα. Είδα τη μητέρα του, να κοιτάζει προς τα εμένα. Έπιασε δυνατά την περιοχή της. Με κοίταξε τόσο πολύ λάγνα που αντιλήφθηκα πόσο πολύ της άρεσε ότι έβλεπε και τότε ξύπνησα, επανήλθα στη πραγματικότητα. Έσφιξα τους μυς μου, άκουγοταν το σφύριγμα του μαστιγίου και μικρά βογγητά από το στόμα μου. Η Κυρία το ευχαριστιόνταν και αυτό της το πρόσφερα εγώ. Ήθελα να χύσω τρομερά πολύ, το κλουβί δεν μ' άφηνε για περισσότερα.

Ο Ντιμίτρι σταμάτησε. Βάλανε όλοι τα γέλια. Ήρθε κοντά μου. Μου ψιθύρισε κάτι στο αυτί που δεν κατάλαβα πριν το δαγκώσει. Ήρθε ο Κύριος Βλαντ. Με έλυσε. Με οδήγησε στο μπάνιο. Με έπλυνε. Το σώμα μου, το στόμα μου όλα.
«Φρόντισε να τον υπηρετήσεις καλά»
«Μάλιστα Αφέντη» γέλασε με την καρδιά του.
«Η αδερφή του Γκρεγκ σε γουστάρει πολύ, εσύ;»
«Πολύ Αφέντη»
«Θα υπηρετήσεις τον γιο της» έβαλε τα γέλια πάλι. Με έπιασε από τα αρχίδια σφιχτά. «Γεμάτα, τόσοι μήνες χωρίς να χύσεις»
Με πήγε στο δωμάτιο. Μου έβαλε φόρμες και ζεστά ρούχα κι ένα μπουφάν.

Με πήγε στο σαλόνι. Ο Ντιμίτρι είχε ντυθεί. Ο Κύριος Γκρεγκ του έδωσε τα κλειδιά από την Μερσεντές και του κλουβιού μου. Με παρέδιδε κανονικά. Ο Ντιμίτρι δεν πήρε τίποτα άλλο, ούτε μαστίγιο, ούτε δέστρες, ούτε σφήνες. Τίποτα. Πήρε μόνο εμένα.

Έκατσα στη θέση του συνοδηγού. Έβαλε μπροστά. Ο τύπος με είχε γυμνό και με μαστίγωνε πριν μισή ώρα και τώρα με πήγαινε βόλτα.
«Πόσο καιρό έχεις να πας βόλτα;»
«Δεκαπέντε μήνες, Κύριε» γέλασε με το Κύριε. Του άρεσε πολύ.
«Θα πάμε στο χωρίο είναι στην Ημαθία, μπορείς να ρωτάς»
«Μάλιστα Κύριε, εκεί μένετε;»
«Ναι, νόμιζες στη Ρωσία ε;» ένευσα θετικά. Με χαστούκισε.
«Μάλιστα Κύριε»
«Μπράβο σκλάβε Μου» έσκυψα το κεφάλι μου για λίγο θα τα κατέστρεφα όλα.
«Σου έρχεται δύσκολο που είμαι μικρότερος σου;»
«Δεν ξέρω, είναι πρωτόγνωρα όλα, Κύριε»
Σταμάτησε. Βγήκε σε έναν παράδρομο. Ήταν εντελώς σκοτεινά. Μάλλον σε κάποιο χωράφι που ήξερε. Έσβησε τη μηχανή.
«Να γδυθώ Κύριε» γέλασε με άρπαξε και με φίλησε στο στόμα. Το φιλί του ήταν διαφορετικό από ότι είχα συνηθίσει. Είχε πάθος, με χάιδεψε. Μου έβγαλε τα ρούχα. Φίλαγε όλο μου το κορμί, τις ρώγες μου, τους όρχεις μου. Κόντευα να εκραγώ. Με έγλειψε. Έβγαλε κι εκείνος τα ρούχα του, ακούμπησε το πέος του στη κοιλιά μου. Έριξε το κάθισμα μου πίσω, με γύρισε. Έβγαλε λιπαντικό από το αμάξι και μπήκε μέσα μου. «Ααχχ...» έβγαλα κραυγή, χωρίς αγωνία όμως. Μου άρεσε και όσο και αν ακουστεί παράξενα, δεν είχα κάνει ποτέ μέχρι τότε έρωτα με άνδρα. Μόνο ικανοποιούσα τους Αφέντες μου. Αλλά αυτό ήταν διαφορετικό και κυρίως ήταν η πρώτη φορά μου σε αμάξι. Αγκάλιασα σφιχτά το κάθισμα, κουνούσα τη λεκάνη μου με τον ρυθμό του.
«Μη σταματάτε σας παρακαλω» φώναξα. Εκείνος γέλασε. Με έπαιρνε δυνατά, με φιλούσε με δάγκωνε. Τελείωσε μέσα μου κι έμεινε ακίνητος για ώρα.
Με γύρισε και συνέχισε να με φιλάει στο στόμα. Με άφησε να τον αγκαλιάσω και πριν το καταλάβω το είχε βάλει όλο μέσα στο στόμα μου. Τόσο γρήγορα γεμάτος πάλι. Το ένιωθα μέχρι κάτω στον λαιμό μου και το έκανε απίστευτα ρυθμικά και δυνατά.
«Θα μπορούσα να γαμάω αυτό το στοματάκι όλη μέρα» έλεγε και το έβαζε όσο πιο βαθειά γίνονταν, το στόμα μου γεμάτο με υγρά. Δεν ήθελα να σταματήσει, Έπιασα τους γλουτούς του το έσπρωχνα πιο μέσα.
Με γέμισε με σπέρα κόντεψα να πνιγώ. Με έβγαλε από το αμάκι και ξεκλείδωσε τη ζώνη αγνότητας. Το πήρε στα χέρια του. Έπαιξε μαζί του. Το πήρε στο στόμα του. Πρώτη φορά έμπαινε σε στόμα κάποιου. Δεν με έλεγχα. Δεν μπορούσα να σταματήσω, τον άρπαξα από τα μαλλιά και το έβαζα όσο βαθειά μου το έβαζε αυτός. Δεν αντιστάθηκε. Δεν διέταξε να σταματήσω. Το έκανα από μόνος μου. Ήταν χαμένος.
«Θέλω να χύσω, Αφέντη» του είπα κι αυτός ήταν πραγματικά χαμένος.
«Όχι» απάντησε και τότε κατάλαβα πως είμαι εκεί μόνο για να του δώσω την απόλυτη υποταγή μου. Μου ξαναέβαλε την ζώνη. Ντυθήκαμε. Σκλήρυνε, αλλά όχι πολύ. Με φίλησε στο στόμα. Δεν ήξερε πολλά, δεν ήξερε τι ήθελε τον καταλάβαινα.
«Είμαι υποτακτικός Μάριε»
«το ξέρω Αφέντη» του απάντησα και αγκαλιαστήκαμε.
«Εσύ τουλάχιστον το ζεις, μη με λες Αφέντη εδώ, τώρα»
«Όπως θέλετε, Κύριε» με κοίταξε με απορία.
«Θα πάμε να βρούμε τους φίλους μου, έχω κανονίσει να σου τις βρέξουμε όλοι παρέα» μου είπε φανερώνοντας τα σχέδια του.
«Μπορούμε να κάνουμε έρωτα πριν πάμε για άλλη μια φορά, Κύριε;»

 

Ο Ντιμίτρι πήρε τους φίλους του και το ακύρωσε. Πήγαμε στο σπίτι του. Με έβαλε να του τις βρέξω, μου έγλειψε τα πόδια. Όλο το βράδυ με υπηρετούσε. Μου είπε ότι του απαγόρευσαν να με αφήσει να χύσω. Μιλήσαμε, ωραίος τύπος. Τέλειωνε τα τεφαα με τα όνειρά του.

-Δεν είστε υποτακτικός
Με κοίταξε. Μπερδεμένος ήταν σίγουρα.
-Γιατί το λες αυτό;
-Να δείτε σας μιλώ πληθυντικό και καυλώσατε.
Γέλασε. Γέλασε δυνατά.
-Οι θείοι μου πώς είναι;
-Είναι σκληροί Αφέντες. Σαδιστές. Αν δεν κάνεις ότι θέλουν όπως το θέλουν ακριβώς η τιμωρία είναι βάναυση.
-Λένε ότι πας καλά, είσαι αφοσιωμένος.

Χαμογέλασα με περηφάνια.

-Ο θείος Γκρεγκ είναι πιο αυστηρός ε;
-Ο Αφέντης είναι πολύ δίκαιος.
-Ξέρεις ότι παλιά είχε υποτακτική;
-Όχι, πρώτη φορά το ακούω.
-Ναι και μάλιστα την είχε παντρευτεί. Μου είπε και ομολογουμένως ζήλεψα λιγάκι.
-Τι απέγινε; τον ρώτησα και με χαστούκισε.
-Τι απέγινε, Κύριε;

Χαμογέλασε τώρα.
-Την ελευθέρωσε όταν τον έκανε πατέρα.
Αυτή τη φορά δεν αποκρίθηκα. Περίμενα.
-Η Νατάσσα είναι σπουδαία γυναίκα μικρέ.
-Η Νατάσσα ήταν η υποτακτική του Κύριε Ντιμίτρι;
-Ναι, την ξέρεις;
-Με εκπαίδευσε πριν καιρό, δεν είπε τίποτα.

Ο Ντιμίτρι χαμογέλασε. Με πήρε στα χέρια του με φίλησε.
-Θέλω να απολαύσω τη πίπα σου τώρα, θα κάτσω στη πολυθρόνα. Ξεκίνα.
Γονάτισα μπροστά του, θαύμασα για λίγο το κορμί του. Αυτή τη φορά το έπαιρνα όλο μέσα μου με απόλυτη ηρεμία. Αργά αργά για να το απολαύσει.
-Θα έρθουν οι φίλοι μου σε μια ώρα. Τελικά θα σου τις βρέξουμε.
-Μάλιστα Κύριε.

 

Το θυμάμαι σαν χθες. Τελείωσε στο στόμα μου και με πήγε στο μπάνιο με έλουσε, με καθάρισε με στέγνωσε. Μύριζα υπέροχα. Μέχρι και τα μαλλιά μου στέγνωσε. Με πήγε μετά στο σαλόνι και οι φίλοι του ήρθαν μετά από δέκα λεπτά. Με άφησε εκεί, όρθιο γυμνό. Ήρθαν τρεις νεαροί. Οι δύο παχουλοί σχετικά και ο ένας γυμναστηριακός. Κάτι ποντίκια απίστευτα. Με κοίταζαν. Του έλεγαν πόσα μπράβο. Αυτοί οι τύποι εκτός από κολλητοί, μοιράζονταν και το ίδιο πάθος με τον σαδισμό αλλά δεν είχαν πώς να το εκφράσουν. Έλεγαν ιστορίες για εκδιδόμενα τρανς που έδερναν επί πληρωμή. Αλλά με όρια, ξύλιζαν με τα χέρια τους τους κώλους τους και τα πήδαγαν. Τίποτα σαν αυτό που ήθελαν πραγματικά.

Με πλησίασε ο ένας.
-Εσύ συμφωνείς να μας υπηρετήσεις;
-Μάλιστα Κύριε.
-Θα σε δείρουμε πολύ, μπορείς να πεις όχι να φύγεις.
-Θα σας υπηρετήσω όλους Σας Κύριε.
Ηρθε και ο άλλος ο γυμνασμένος.
-Είμαι ο Πέτρος μου
Μου είπε και μου έδωσε ένα γλωσσόφιλο, τέρμα παθιασμένο. Έπιασε τους όρχεις μου. Σφιχτά.
-Αυτά είναι γεμάτα. Πόσο καιρό τον έχουν κλειδωμένο Ντιμίτρι;
-Μήνες πολλούς μήνες σχεδόν επτά.
Του είπε.
-Τι επτά μήνες ρε μαλάκα; του είπε ο άλλος νεαρός που δεν είχε μιλήσει τόση ώρα.
-Χύνω το λιγότερο δύο φορές την ημέρα. Συμπλήρωσε.

Ήρθε δίπλα μου. Με χούφτωσε κι αυτός. Μου έστριψε τις ρώγες, τους όρχεις. Με έβαλε να σκύψω μπροστά. Είδε τη σούφρα μου.
-Τον γάμησες σήμερα;
-Όχι είπα να τον πηδήξουμε όλη παρέα
Ο Πέτρος ήρθε πίσω μου. Μου έβαλε δύο δάκτυλα. Βόγγηξα.
-Το στόμα του;
-Το έχυσα πριν λίγο, αλλά τον καθάρισα.

-Ωραία πήγαινε τον στο κρεβάτι, δέσε τον μπρούμυτα και πάμε να τον πονέσουμε. Θα ξεκινήσουμε με ζώνη. 50 στο κώλο ο καθένας.
-Αλύπητες είπαν και οι τρεις.
Δεν ξέρω γιατί αλλά άρχισα να φοβάμαι πολύ εκείνη τη στιγμή. Έτρεμα. Πανικοβλήθηκα. Ο Ντιμίτρι με άρπαξε από τα μαλλιά και με έσυρε στο κρεβάτι. Με έδεσε. Είδε που ίδρωσα.
-Θες να σταματήσουμε;
-Είμαι στο έλεος Σας Αφέντη.
-Είσαι ναι, αλλά μπορούμε να σταματήσουμε. Αν δεν μπορείς άλλο θα πεις Νατάσσα.
-Μάλιστα Αφέντη.


Αυτά που μου έκαναν ήταν απίστευτα. Με έδερναν χωρίς έλεος. Έκλαιγα, κραύγαζα. Ο κώλος μου και τα μπούτια κατά κόκκινα. Με γάμησαν μετά τη ζώνη και οι 4. Δεν ήταν καθόλου ερωτικό, ήταν αργό και σκληρό. Μου έδωσαν νερό και μου έκαναν μαστίγιο στη πλάτη. Πολύ. Σταμάτησαν και συνέχισαν είτε με το στόμα μου είτε με τη σούφρα μου. Ειχα πολύ καιρό να μπω σε σαμπσπέης. Είδα που σκοτείνιασε. Μετά με περιποήθηκαν, κρέμες. Φαγητό, φιλιά, Με άφησαν να καθίσω γυμνός και γονατιστός μαζί τους. Έβλεπαν προκριματικά τσουλού και απλά είχαν έναν γυμνό άνδρα δαρμένο μπροστά τους, γονατιστό. Δεν μου έδωσαν καμία σημασία. Μιλούσαν, γελούσαν. Αυτά τα τυπάκια ήταν απίστευτα, διακριτικά. Δεν τους ξαναείδα.

Όταν έφυγαν ο Ντιμίτρι με έκανε μπάνιο και με άφησε να κοιμηθώ στην αγκαλιά του. Την άλλη μέρα μου είχε κάνει πρωινό. Μετά με έβαλε να συμμαζέψω και να κάνω γενική το σπίτι. Ξέρετε τα σπίτια στα χωριά είναι μεγάλα. Καθάρισα τα πάντα. Το έγλειψα το μέρος στη κυριολεξία αν και ήταν καθαρά.

-Θα σε κρατήσω δυο μέρες ακόμα και θα σε επιστρέψω.
Μου είπε κι εγώ ήθελα ήδη να επιστρέψω στα Αφεντικά μου. Με πήρε πολλές φορές. Καμία δεν ήταν ερωτική. Σκλήρυνε πολύ μαζί μου. Μάλλον κάτι κάνω πολύ λάθος.

 

Ο Εκνευρισμένος Κύριος Γκρεγκ

Πλέον τα έκανα όλα σωστά και στην εντέλεια. Σηκωνόμουν νωρίς το πρωί. Πήγαινα στο μπάνιο. Καθαριζόμουν. Τους ζέσταινα τα ρούχα στο καλοριφέρ. Τους έφτιαχνα πρωινό και το φαγητό τους. Τους ξύπναγα με πεοθηλασμό. Έκανα ότι μου ζητούσαν. Γονάτιζα. Δεν διαμαρτυρόμουν ποτέ. Ακόμα και στον πόνο έμαθα να αντέχω περισσότερο.

Ήταν μεσημέρι. Είχα μαγειρέψει φαγητό. Ο Κύριος Βλαντ είχε έρθει νωρίτερα. Του πρόσφερα ένα μασσάζ στα πόδια και το στόμα μου για εκτόνωση. Χτύπησε η πόρτα. Ήταν ο Αφέντης Γκρεγκ. Διαφορετικός από κάθε φορά. Νευρικός. Μπήκε μέσα και με χαστούκισε αμέσως. Με άρπαξε από το μαλλί και με πήγε στο κρεβάτι του. Με έδεσε μπρούμυτα κι άρχισε να με μαστιγώνει με αλόγιστη σκληράδα. Σύντομα έκλαιγα. Βογγούσα. Πόναγα πραγματικά. Δεν είχα άδεια να μιλήσω οπότε μόνο έκλαιγα και φώναζα. Με άφησε για λίγο. Επέστρεψε με βίτσα και συνέχισε με την ίδια μανία. Με έλυσε και με έστειλε να τους σερβίρω φαγητό. Δεν μιλούσαν.
Έτρωγαν αλλά όταν πέρασα από μπροστά του και γονάτισα δίπλα του με πλάκωσε στα χαστούκια ξανά.
«Γκρεγκ τι έχεις;»
«Είμαι εκνευρισμένος» απάντησε στον Κύριο Βλαντ.
«Με τον σκλάβο;»
«Όχι, αυτόν απλά τον δέρνω»
Ηρέμησα για λίγο.
Σέρβιρα γλυκό και μάζεψα κι έπλυνα τα πιάτα. Πήγαν στο σαλόνι. Μου ζήτησε ο Κύριος Γρεγκ να του πάρω πίπα. Το έκανα αμέσως. Δεν άργησε να εξελιχθεί σε γαμήσι λαιμού Εξακολουθούσε να είναι νευρικός. Δεν καταλάβαινα. Κατάπια όλα τα υγρά του. Έβαλα τα κλάματα.
«Μίλα σκλάβε» διέταξε
«Συγγνώμη που Σας απογοητεύω Αφέντη» του απάντησα. Ήταν η πρώτη φορά που με πήρε αγκαλιά σφιχτά.
«Εκνευρισμένος με τη δουλειά είμαι, όχι μαζί σου μικρό μου. Εσύ είσαι εδώ για να με υπηρετείς όμως κι εγώ θέλω να ξεσπάσω πάνω σου. Δεν είσαι υπό μου, είσαι σκλάβος μου.»
«Βλαντ πόσο καιρό έχει να χύσει;»
«Δέκα μήνες» του απάντησε κυνικά ο Βλαντ.
«Βγάλε του τη ζώνη»

Επιτέλους ήμουν ελεύθερος.