Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Ελευθερία

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Discussion' που ξεκίνησε από το μέλος Ηλίας, στις 20 Νοεμβρίου 2006.

  1. Ηλίας

    Ηλίας Guest

    Μία κραυγή και ένα κλάμα σηματοδοτεί το ξεκίνημα μας . Η πρώτη αντίδραση σε κάτι ξένο και μη οικείο . Πότε ξεκινάει ο άνθρωπος να φαντάζεται ; Από την στιγμή που αρχίζει να υπάρχει , πιθανόν . Τι φαντάζεται ; Τι είναι αυτό που του λείπει και ονειρεύεται να αποκτήσει ; Υπόδουλος της φαντασίας του ; Έρμαιο των φαντασιώσεών του ; Ποθεί και φαντασιώνεται ή φαντασιώνεται για να ποθεί ;

    Ηδονή , καταστροφική ή ευεργέτης για την επιβίωση του ; Προς τα πού οδηγεί η διαδρομή για τις ηδονές ; Όλη μας η ζωή μια ανάβαση προς την μέγιστη ηδονή ; Ποιος βάζει τα εμπόδια ; Τι μας κάνει το δρόμο δύσκολο ; Ποιος διαμορφώνει τις αντιστάσεις μας ; Ποιος μας φυλακίζει μακριά από αυτό που θέλουμε ; Σε μια ζωή μικρή , τι άραγε αξίζει πιότερο ;

    Η χώρα των ονείρων τις περισσότερες φορές είναι ορατή . Είναι εκεί έξω , είναι θέμα μιας απλής επιλογής . Μιας τολμηρής απόφασης , που λίγοι την λαμβάνουν . Γιατί ; Σε κάθε τι καινούριο οι άνθρωποι ενθουσιάζονται και κάνουν σαν μικρά παιδιά . Ώρα με την ώρα όμως ξεφυτρώνουν οι αυτοπεριορισμοί , μας αγκαλιάζουν και μας πνίγουν . Μια κόλαση επί της γης . Και το χαμόγελο πάλι σταδιακά σώνεται από την ψυχή μας . Γιατί ;

    Οι άνθρωποι πλάθουν μια εικόνα για να αξιώσουν αυτό που θέλουν . Μια εικόνα που αποκτάει πυκνότητα , βάρος και δεσμεύει . Η δυσκαμψία της βαπτίζεται αυτοκυριαρχία . Αυτοκυριαρχία στους πειρασμούς . Αντίσταση σε αυτό που θέλουν .
    Οι άνθρωποι λησμονούν να ζητούν . Να αναζητούν αυτό που θέλουν . Φοβούνται τη νύχτα και κλειδώνονται στα σπίτια τους . Οι πιο τολμηροί ρίχνουν κλεφτές ματιές έξω από τα παράθυρό τους και νιώθουν πικραμένοι . Και προσπαθούν να μειώσουν , να λιγοστέψουν αυτό που βλέπουν . Κάποιοι στην απελπισία τους φτάνουν μπροστά στη θύρα , αγγίζουν το κλειδί και νιώθουν την καρδιά να χτυπάει δυνατά . Λυγίζουν όμως από το βάρος . Το βάρος των σκέψεών τους , των όχι και γονατίζουν μπροστά στην πύλη και αγκαλιάζουν το πάτωμα . Σε μια πόλη που δείχνει να κοιμάται ήσυχα , με σπίτια που κρύβουν τους λυγμούς τους .

    Δέσμιοι των ίδιων των ονείρων . Κάποιος φτιάχνει ένα όνειρο . Μικρό , όμορφο και εύκολα εφικτό . Δεν τολμάει να το πραγματοποιήσει , δεν προλαβαίνει . Ένα πρωινό το αποφασίζει , μόνο που τότε το όνειρό του έχει μεγαλώσει και υποχωρεί πριν καν δοκιμάσει . Κυνηγάει το μεγαλύτερο όνειρο τότε , αυτοβελτιώνεται ψάχνει τις συνθήκες , δοκιμάζει και απογοητεύεται γιατί δεν ήταν έτσι όπως το φαντάστηκε . Μένει κλειδωμένος και περιμένει . Ζει λιγότερο από αυτά που θα μπορούσε αποφεύγοντας να βουτήξει στις μικρές λιμνούλες που περνούν από μπροστά του , γιατί αυτός αναζητά τη θάλασσα . Και οι λιμνούλες περνούν και κάθε φορά πιο ρηχές και κάθε φορά πιο μακριά και όταν στεναχωριέται , σηκώνει το ανάστημά του και στηρίζει ηθικά τον εαυτό του . Δεν έμοιαζαν αυτά με το όνειρο του . Δεν άξιζαν οι σταγόνες αυτές να κυλήσουν στο κορμί του . Και το σώμα του παραμένει στεγνό και μέρα με τη μέρα θυμίζει περισσότερο μια άνυδρη έρημο . Που διψάει και που κάποτε ξεχνά για πάντα τη γεύση του νερού και που τώρα δεν ξέρει καν ότι διψάει…

    Το Bdsm ξεκίνησε από ένα τέτοιο όνειρο . Κάποιος ονειρεύτηκε τον άνθρωπο εκείνο που θα τον πάρει από το χέρι και θα τον ταξιδεύσει δίχως να του επιτρέπει το δικαίωμα της αντίστασης , σε αυτό που ονειρευόταν. Που θα τον σύρει σε κολασμένα μονοπάτια ηδονής δίχως να τον ρωτήσει . Γιατί αν τον ρωτούσε υπήρχε ο κίνδυνος να πει το όχι για άλλη μια φορά . Κάποιος φαντάστηκε τον θεό στο σώμα ενός άλλου . Το θεό που θα τον χρησιμοποιήσει σαν μαριονέτα στο μεγάλο του έργο και έτσι επιτέλους θα ζήσει . Και θα πάψει να είναι θεατής .
    Κάποιος άλλος φαντάστηκε την μαριονέτα . Που δίχως αντιρρήσεις θα έπαιζε στο έργο που είχε φανταστεί . Και έτσι θα ζούσε το δικό του όνειρο .

    Και έτσι ξεκίνησαν όλα . Και στην αρχή σαν κάθε τι καινούριο οι μεγάλοι έγιναν παιδιά . Και γέμισαν ενθουσιασμό . Όμως άσχημα τα χόρτα δεν λησμόνησαν τον τρόπο που φυτρώνουν και βγήκαν πάλι δειλά στην αρχή . Ενθαρρύνθηκαν και από αυτούς που βρίσκονταν στην παιδική χαρά , αλλά οι αντιστάσεις τους ήταν τέτοιες που το χέρι δεν άπλωναν . Και η παιδική χαρά κινδυνεύει από την αλλοτρίωση . Από την άρνηση προς την διαδρομή της ελευθερίας .

    Γιατί το πιο σημαντικό πρόβλημα βρίσκεται πάντα εκεί . Στο φόβο , στον τρόμο , στο τρέμουλο που μπορεί να γεννήσει η υποψία και μόνο . Ότι σήμερα ξημέρωσε μια νέα μέρα . Όπου τα όρια της ελευθερίας δεν υπάρχουν πια . Όπου οι αντιστάσεις δεν υφίστανται . Όπου όλα είναι εφικτά , όπου όλοι ήμαστε γυμνοί , διάφανοι και φαινόμαστε . Όπου οι βαθύτερες εικόνες βγήκαν στην επιφάνεια και χορεύουν γύρω από τη φωτιά εκστασιασμένες . Όπου τώρα δεν υπάρχουν φύλακες για να περιορίσουν την φύση μας . Όπου τίποτα δεν μπορεί να αποτρέψει τα ίδια μας τα θέλω από την δράση . Όπου τώρα κάνουμε αβίαστα ότι έχουμε φανταστεί . Μία μέρα που μία θα είναι η θεότητα που κυβερνά τις συνειδήσεις . Και το όνομα της Ελευθερία…
     
  2. Ηλίας

    Ηλίας Guest

    Από την άλλη όμως μπορεί να είναι μόνο η άποψή μου . Τι λέτε ;
    Ίσως πάλι όμως , να είμαι άλλος ένας ρομαντικός...
     
    Last edited by a moderator: 20 Νοεμβρίου 2006
  3. Louis112

    Louis112 New Member

    Απάντηση: Ελευθερία

    "Ειμαστε εδω σε ανθρωπινη μορφη για να διδαχθουμε απο τα ανθρωπινα ιερογλυφικα της αγαπης και των βασανων. Δεν υπαρχει καμια ενταση αγαπης η συναισθηματος που δεν ενεχει το ρισκο του πονου που μπορει να σε αφησει αναπηρο. Εχουμε καθηκον να παρουμε αυτο το ρισκο, να αγαπησουμε και να αισθανθουμε χωρις αμυνες η επιφυλαξεις" William Burroughs
     
  4. sapfw

    sapfw Hard to handle Contributor

    Απάντηση: Ελευθερία

    Ηλία... αφιερωμένο  


    Εγώ φοβούμενος τα τετριμμένα
    πολλούς μου λόγους αποσιωπώ.
    Εν τη καρδία μου είναι γραμμένα
    πολλά ποιήματα· και τα θαμμένα
    εκείνα άσματά μου αγαπώ.

    Ω πρώτη, αγνή, μόνη ελευθερία
    της ήβης προς την ηδονήν ροπή!
    Ω μέθη των αισθήσεων γλυκεία!
    Τας θείας σας μορφάς κοινοτοπία
    φοβούμαι μη υβρίση ποταπή.



    (Καβάφης, από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877-1923, Ίκαρος 1993)
     
  5. Ηλίας

    Ηλίας Guest

    Σε ευχαριστώ ζουμερή μου...
     
  6. camera_obscura

    camera_obscura Regular Member

    Old good wine

    Don't Fence Me In

    [nomedia=""]YouTube - Broadcast Yourself.[/nomedia]

    Η ελευθερία είναι μέθη.
     
    Last edited by a moderator: 17 Απριλίου 2014
  7. dora_salonica

    dora_salonica Contributor

     
    Last edited by a moderator: 17 Απριλίου 2014