Η Κυριαρχία Της Κυρίας μου

Η Κυριαρχία της Κυρίας @Goldie_666 είναι κάτι που δεν είναι μέσα στα πλαίσια του BDSM όπως το πίστευα πως είναι. Δεν βασίζεται στην σεξουαλική υποταγή, δεν βασίζεται στην ικανοποίηση φαντασιώσεων. Είναι βαθειά, διαφορετική, ξεβολευτική. Δεν σκοπεύει μόνο στην καλυτέρευση της ζωής Της Κυρίας μου, αλλά και στην καλυτέρευση της ποιότητας του σκλάβου Της ώστε η χρησιμότητα του να γίνεται αρτιότερη. Σας υπακούω, Σας σέβομαι, λειτουργώ μόνο με τις εντολές Σας. Δεν είμαι άβουλος, είμαι δικός Σας. Είμαι συνειδητά δικός Σας. Επιλέγω κάθε στιγμή να Σας υπακούω, να είμαι σκλάβος Σας.

Είχε ζητήσει μερικά πράγματα. Ένα κολάρο, ένα μαστίγιο, ένα κλουβάκι, ένα φίμωτρο κι ένα μεγάλο στραπ ον. Τα είχα πάρει όλα αν και είχα δυσκολευτεί τι να διαλέξω. Γιατί από τη μία ήταν η επιθυμία Της κι από την άλλη το κορμί μου. Δεν σκέφτηκα το κορμί μου.

Την περίμενα γυμνός και γονατιστός στο δωμάτιο μπροστά από την πόρτα. Τα φώτα σχεδόν σβηστά, έμπαινε λίγο φως από το παράθυρο που κοίταζε στη πόλη. Όσο την περίμενα ένιωθα παράξενα. Ένιωθα την μοναξιά του γονατίσματος. Προσπαθούσα να μη κουνιέμαι πολύ λες και υπήρχε κάμερα και με παρακολουθούσε όλη την ώρα. Τα γόνατα μου άρχισαν να πονάνε, να πονάνε πολύ. Κοίταζα το ρολόι απέναντι μου ήμουν ήδη μία ώρα γονατιστός.

«Θα μείνεις δύο ώρες γονατιστός» είχε πει κι επειδή ξέρω ακριβώς πως είναι όταν το είχα πρωτακούσει είχα νιώσει ήδη τον πόνο στα γόνατα μου. Ήξερα ότι θα με ελέγξει και τα γόνατα λένε πάντοντε την αλήθεια. Πονούσα πλέον, πολύ.

Πέρασαν οι δύο ώρες. Είχα ιδρώσει, είχα αλλάξει ελαφρώς στάση. Άκουσα το κλειδί να γυρνάει. Ξαφνικά πέρασαν όλα. Μπήκε στο δωμάτιο. Δεν κουνήθηκα. Μύρισα το άρωμα της. Ήρθε τόσο κοντά μου που το ύφασμα από το παντελόνι της με άγγιξε. Ένιωσα την ζεστασιά της. «Μικρό μου...» είπε και ήταν τόσο λυτρωτικό. Πως ήταν εκεί παρ΄όλο που ήξερα πως πρόκειται να με τιμωρήσει βάναυσα.

Με βοήθησε να σηκωθώ. Το κεφάλι μου σκυμμένο προς τα κάτω, κοίταζα το πάτωμα. Είδε τα γόνατα μου. Πρέπει να χάρηκε. Μόνο την άκουγα. Μόνο την άκουγα γιατί μου έβαλε κάτι στα μάτια. Μου τα έκλεισε. Ήξερε ότι αυτό ήταν όριο του υποτακτικού Της, όχι του σκλάβου Της. Πρώτη φορά που μου έδεναν τα μάτια και δεν φοβόμουν, Μαζί Της πρώτη φορά σε όλα.

Μου έδωσε να πιω λίγο νερό. Ένιωσα το άγγιγμα της παντού επάνω μου. Άκουσα τα βήματα της. Πήγε προς το κρεβάτι. Είχα απλώσει ότι Της έφερα. Ένιωθα να τα βλέπει, να τα επεξεργάζεται. Την ένιωσα πάλι δίπλα μου.
«Βρήκες κλουβάκι για ένα τόσο μικρό πουλί σαν το δικό σου» γέλασε ενώ έπιασε τους όρχεις στα χέρια Της Τους έσφιξε δυνατά παίρνοντας το πρώτο άααχχ της βραδιάς από το στόμα μου.

Μου σήκωσε τη μάσκα των ματιών μου. Έβλεπα τα χέρια της, μου έβαζε το κλουβί. Σφικτό. Μία νέα φυλακή. Μου έδωσε ένα απαλό φιλί στο μάγουλο.
«Θα σε γαμήσω σήμερα» μου ψιθύρισε στο αυτί. Δεν μιλάει ποτέ έτσι. Φοβήθηκα ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Έκλεισα τα μάτια μου από μόνος μου. Γέλαγε.

Μου ζήτησε να φέρω το στραπ ον. Το πήρα στα χέρια μου, είκοσι εκατοστά. Έβγαλε τα ρούχα της μπροστά μου, απαλά, σιγά, μαγευτικά. Το υπέροχο σώμα της αποκαλύπτονταν μπροστά μου, γυμνή είναι τόσο δυνατή. Αισθάνεται ασφαλής με τη θέα του κορμιού της, δυνατή, μοναδική. Το νιώθω πως είναι. Αλλά τώρα ήταν πολύ περισσότερα. Τώρα ήταν Θεά, Ιέρεια του Κρόνου, Αφέντρα.

Της έβαλα το στραπ ον. Το έδεσα προσεκτικά. Την ακούμπησα στο γυμνό της κορμί. Όχι επίτηδες, αλλά ένιωσα τη ζεστασιά του δέρματος της. Μόνο που...

«Με άγγιξες χωρίς άδεια;» Γύρισε προς το μέρος μου. Με άρπαξε από το αυτί. Με χαστούκισε δυνατά. Απέναντι ήταν το παντελόνι μου, το άρπαξε κι έβγαλε τη δερμάτινη ζώνη που μου είχε χαρίσει Εκείνη. Με έβαλε να γονατίσω όπως με βρήκε.

«Δεν σου έχω πει δεν θα με αγγίζεις χωρίς άδεια, βρωμιάρη;» Με χτύπαγε με μανία στη πλάτη, στους γλουτούς παντού. Με ασύλληπτη δύναμη. Εκείνη δεν χτυπάει ποτέ τόσο δυνατά, τόσο απότομα. Δεν μπορούσα να ελέγξω την ανάσα μου, μικρά βογγητά. Σταμάτησε.

«Βγάλε τον σκασμό και δέξου το» μου είπε πριν ξεκινήσει πάλι με την ίδια ένταση. Γεμάτος πόνος. Η πλάτη μου είχε πάρει φωτιά. Ένιωθα τ τα χτυπήματα, ένα ένα και το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να την ευχαριστώ, από μέσα μου που με έδερνε που είχε βρει το κουράγιο να με συγχωρέσει για όλα αυτά τα ψέμματα.

Σταμάτησε. Η πλάτη μου πρέπει να είχε γίνει κατακόκκινη. Δεν μπορούσα να τη δω, αλλά πόναγε πόναγε τόσο πολύ.
Με άρπαξε από το μαλλί με σήκωσε προς τα πάνω.
«Άνοιξε το στόμα σου, πουτάνα» η φωνή της δεν είχε κανένα έλεος. Έκανα ότι πρόσταξε. Έβαλε το πλαστικό ομοίωμα μέσα μου, βαθειά χωρίς προειδοποίηση. Πνιγόμουν. Είχε βάλει τα γέλια.
«Κι εδώ εκπαίδευση χρειάζεσαι» είπε. Το έβγαλε με χαστούκισε δυνατά συνεχόμενα.
«Στα τέσσερα στο κρεβάτι, Τώρα!!»

Ήταν αυτή η Κυρία μου, είχα πανικοβληθεί κι όμως Εκείνη ήταν και τότε και πάντα.

Με την άδεια Της,

@Goldie_666