Η αναγκαιότητα της Ανταλλαγής Ισχύος: Γιατί «το BDSM είναι για όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς"»

Αυτό ισχύει   

Σωστά και αυτό κάνει ακόμα μεγαλύτερη την αξία της κοινότητας που "αγκαλιάζει" το άτομο.
Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την ωραία συζήτηση  

 

Το "δεν μπορώ αλλιώς" είναι η αίσθηση που υ και σ άτομα βιώνουν κατά την διάρκεια της πανίσχυρης ενεργειακά σύνδεσης Κ/υ.
Δεν είναι θεωρία, είναι βίωμα χειροπιαστό.
Σαν θεωρία ή σαν κανόνας δεν έχει καμία αξία αν δεν βιώνεται στην καθημερινότητα. Με λίγα λόγια αν νιώθεις ότι μπορείς και αλλιώς δεν είσαι σε θέση υποταγής.

Συχνά απόπειρες Κ/υ σε κάθε κατηγορία ελέγχου καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα γιατί η θεωρία μένει στην θεωρία. Γίνεται μια αυθυποβολή του "πρέπει" να νιώθεις έτσι, χωρίς όμως να υπάρχει ή ισχυρή αυτή ενέργεια της Κυριαρχίας πάνω σου. Και τότε είναι ό,τι πιο ψυχοφθόρο όπως κάθε πράξη που δεν φτάνει την βάση της θεωρίας.

Γιου κεν και παρακέν αλλιώς αν δεν μπορείς να καλύψεις αυτήν την ανάγκη σου από το να βάζεις τον εαυτό σου σε ένα ρόλο.

Και δεν είναι μια ανάγκη που μπορείς να καλύψεις μόνη/ος σου με ένα δήθεν μάστερ και ντομ σαν γκεστ σταρ στο γονάτισμά σου.

Για όσα υ και σ ζείτε τις θέσεις σας επί της ουσίας, είστε σε θέση απόλυτης πληρότητας.. Ω ζήστε το ανελέητα!.. Αλλά για τα αδέσποτα είναι μια δύσκολη αναζήτηση και ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Είναι το όλα ή τίποτα. Χρειάζεται να βιώνεται πέρα από καύλα και συναίσθημα το "δεν μπορώ αλλιώς", σε βαθιά φυσική ανάγκη που ελευθερώνεται και εκπληρώνεται σε ολοκλήρωση.

Απ όσα έχω ζήσει και έχω δει δεν υπάρχουν μεσοβέζικοι δρόμοι. Αν δεν φτάνει εκεί, στο δεν μπορώ αλλιώς, δεν είναι πάρα μια σπατάλη ζωής, ένα χάσιμο χρόνου που μόνο σαν πάθημα - μάθημα εξυπηρετεί.

Τα υ και τα σ είμαστε πλάσματα του ηδονισμού. Η χαρά και η απόλαυση είναι state of mind, είναι η Κύρια κατεύθυνση της αντίληψης μας. Σε ό,τι μας ανοίγει σε αυτή την κατεύθυνση μας κάνει και για όσο είμαστε καλά σε αυτό η ψυχή μας παίρνει από αυτό. Είναι στην φύση μας η αναγκαιότητα να δινόμαστε με τα μπούνια, μόνο έτσι παίρνουμε γεύσεις και ποιότητες υψηλών αισθήσεων.

Το γονάτισμα σαφώς και παραμένει μια ανάγκη αλλά είναι αισθητικά αυστηρά επιλεκτική και απωθείται από τα ημίμετρα και τους ρόλους. Δεν αρκεί η παναγιώταινα σε αυτό το σπορ.

Με λίγα λόγια εντός θέσης υποταγής δεν μπορείς αλλιώς και δεν γίνεται αλλιώς, η πορεία σου είναι η παράδοση ελέγχου και ιδιοκτησίας.

Αξίζει να ειπωθεί και το εκτός θέσης, όπου τα πράγματα κάπως αλλάζουν. Οι επιλογές να χαρείς και να απολαύσεις την ζωή σου με αλήθεια και ουσία προφανώς και υπάρχουν εντός και εκτός βδσμ. Η πορεία σου είναι ο ηδονισμός.

Στα πέριξ έχω δει ανθρώπους είτε να ταλαιπωρούνται και να μαραζώνουν στα δήθεν Κ/υ, είτε να απομονώνονται απογοητευμένοι και να κλείνουν την πόρτα της απόλαυσης. Να γίνεται το βδσμ τελικά μια τραυματική εμπειρία.

Διαφωνώ κάθετα με αυτήν την στάση ματαιότητας. Το βδσμ ανοίγει δρόμους. Αν είσαι σε αδιέξοδο αδικείς τον εαυτό σου, όσα έζησες και όσα είσαι.

Μένουμε σε τροχιά ηδονισμού και αυθεντικότητας.. αυτό είναι το μόνο αλλιώς που και το αξίζουμε και το δικαιούμαστε. Η αναζήτηση σου για το "δεν μπορώ αλλιώς" γονάτισμα, μπορεί να είναι ένα μαγικό ταξίδι που αξίζει να ζήσεις και να γνωρίσεις υπέροχους κόσμους – ανθρώπους - στιγμές.

 

Αληθινό, ρεαλιστικό, ατόφιο. Εξαίσιο.

 

!!!!!
   

 

Με χαρά σε αναμονή για τα σχόλια σας.

 

Κρατάω αυτό: Μόνο οι αποδημήσαντες εις Κύριον δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Τούτου λεχθέντος: Το "άντε και μπορώ μετά κόπων και βασάνων αλλιώς" συνορεύει με συναισθηματική/ψυχική/σεξουαλική/βιολογική επιβίωση και μπορεί η επιβίωση να είναι αυτοσκοπός κάθε ζώντος οργανισμού, αλλά από μόνη της δεν είναι αρκετή· πολλώ δε μάλλον για πλάσματα με συνείδηση της ύπαρξής τους, όπως εμείς, καλή ώρα.

Και μπορεί η ζωή να τραβάει την ανηφόρα με σημαίες, αλλά χρειάζεται και τα ρημάδια τα ταμπούρλα.

Kudos, κωλόγαυρε!