Η Haotique φωτογραφίζει το γυμνό σώμα όπως είναι πραγματικά

 

Η φωτογραφική δουλειά της Πηγής Δανιηλίδη εξερευνά τη σχέση των γυναικών με το κορμί τους και δημιουργεί έναν χώρο όπου το γυμνό δεν είναι θέαμα αλλά φυσική κατάσταση.


H Πηγή Δανιηλίδη (aka Haotique) χρησιμοποιεί τη φωτογραφία ως μέσο για να εξερευνήσει το γυναικείο σώμα και τη σχέση του με το περιβάλλον. Την ενδιαφέρει να αποτυπώσει το σώμα όχι ως αντικείμενο προς θέαση αλλά ως μια ζωντανή φυσική παρουσία. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών των Ιωαννίνων και στη συνέχεια στράφηκε στη φωτογραφία γιατί ένιωσε ότι μέσα από αυτή μπορούσε να εκφράσει πιο άμεσα όσα την απασχολούσαν. «Η αφετηρία της δουλειάς μου ήταν προσωπική. Από μικρή με απασχολούσε η εικόνα του σώματός μου, γιατί δεν ένιωθα ότι ανταποκρινόταν στα πρότυπα που έβλεπα γύρω μου. Αυτό συνοδευόταν και από αρκετή κριτική, οπότε η σχέση μου με το σώμα μου δεν ήταν πάντα εύκολη. Κάπως έτσι ξεκίνησα να φωτογραφίζω τον εαυτό μου. Ήταν ένας τρόπος να τον παρατηρήσω διαφορετικά, έξω από τη ματιά της σύγκρισης.

Στη συνέχεια άρχισα να φωτογραφίζω φίλες μου και μέσα από τις συζητήσεις που κάναμε συνειδητοποίησα κάτι πολύ σημαντικό: είτε μια γυναίκα έχει το λεγόμενο “συμβατικά όμορφο” σώμα είτε όχι, σχεδόν όλες κουβαλούν ανασφάλειες και έχουν βιώσει κριτική ή πίεση γύρω από την εμφάνισή τους. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική αναζήτηση ήταν στην πραγματικότητα μια συλλογική εμπειρία. Η σχέση των γυναικών με το σώμα τους δεν διαμορφώνεται μόνο από τις ίδιες αλλά και από τον τρόπο που η κοινωνία τις κοιτάζει, τις σχολιάζει και συχνά τις σεξουαλικοποιεί. Έτσι, η δουλειά μου έπαψε να αφορά μόνο τη δική μου ιστορία και έγινε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου περισσότερες γυναίκες μπορούν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους», λέει η ίδια.

«Ξαφνικά αρχίσαμε να βλέπουμε μεγαλύτερη ποικιλομορφία στα σώματα και να συνειδητοποιούμε ότι υπάρχει ομορφιά πολύ πέρα από το πρότυπο που μας είχαν μάθει».

— Πότε ένα γυμνό σώμα παύει να είναι εικόνα και γίνεται ανθρώπινη παρουσία;
Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει όταν σταματάμε να το κοιτάμε ως αντικείμενο και αρχίζουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο που υπάρχει μέσα σε αυτό. Ένα γυμνό σώμα δεν είναι από μόνο του ούτε προκλητικό ούτε ιδανικό, αποκτά αυτό το νόημα μέσα από το βλέμμα με το οποίο το προσεγγίζουμε. Προσπαθώ να δημιουργώ εικόνες στις οποίες το γυμνό δεν λειτουργεί ως θέαμα αλλά ως μια φυσική κατάσταση ύπαρξης. Με ενδιαφέρει περισσότερο η στάση του σώματος, η σχέση του με το τοπίο, η αίσθηση της ηρεμίας ή της ευαλωτότητας. Εκεί πιστεύω ότι το σώμα παύει να είναι απλώς μια εικόνα και γίνεται μια ανθρώπινη παρουσία με ιστορία, συναίσθημα και προσωπικότητα.

..........

Πηγή: Lifo