Ποίηση της παρακμής. Η μοντερνιστική τομή.

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Dolmance, στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.

  1. lotus

    lotus Silence Contributor

    Ω, ναι θα συμφωνήσω :)
     
    Mscouple likes this.
  2. næturblóm

    næturblóm █̿̿̿̿̿█̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿̿̿ Contributor

    ..Το βλέμμα πηγαίνει από το άσπρο στο μωβ
    Παλινδρομεί
    Το μαύρο το πνίγει

    Κι αλλάζουμε πάτημα
    Πήδημα
    Βάθος
    Νερό
    Η αναπνοή γίνεται μέχρι το εξήντα
    Σιγή
    Για ένα λεπτό

    Μετά αρχίζουμε να κόβουμε ανάσα από
    Το γέλιο
    Το κλάμα
    Την ομιλία
    Την σιωπή
    ..



    Δίνουμε σάρκα
    Συλλέγουμε νου
    Αραδιάζουμε λέξεις
    Όλα αυτά συμβαίνουν τις
    Πρώτες

    Αυγερινές

    Σαρκοφάγες

    Λυκανθρώπινες
    Ώρες

    Γεωργία Τρούλη
     
  3. Aliki

    Aliki Regular Member

    "Να πιάσεις μια γωνία και να τη τραβήξεις
    να μαζέψεις τα γυαλιά από το στόμα σου
    και να φτύσεις τις απελπισίες που σου ζήτησε.

    Να σταθείς στις μύτες των ποδιών σου
    να σηκώσεις τα μάτια στη τροχιά του
    και να νιώσεις τη φωτιά που σου έκαψε.

    Έτσι θέλει να έρθει αυτός
    χωρίς να τον δεις
    να σκύψει το πρόσωπο του στα χέρια του
    να σε δέσει πριν χαθείς στο χαμόγελο του
    να ακούσεις μόνο τους ήχους από τα χείλη του
    και
    να λένε πως δε θα φύγεις ποτέ ξανά από εκεί."

    Β.Σ.
     
    Last edited: 4 Μαρτίου 2019
  4. Marqui

    Marqui sitting on a park bench Contributor

    Ας μου συγχωρεθεί η έξαρση μαύρου χιουμορ σε ένα ποιητικό νήμα, αλλά ....
    "Κι ήτανε τα στήθια σου άσπρα σαν τα γάλατα
    και μου 'λεγες "γαργάλα τα".
    Φερόμενος «ποιητής» Αθανασιαδης-Νόβας, Πρωθυπουργός
    Πλήρως παρακμιακοί στοίχοι και εποχή, και από μοντερνιστική τομή.... άλλο τίποτα.
     
    Last edited: 5 Μαρτίου 2019
  5. vautrin

    vautrin Contributor

    Γεια σου πουτάνα θάλασσα
    που σε γαμούν τα ψάρια
    που σε γαμεί κι ο κάβουρας
    με τα στραβά ποδάρια.

    Γιάννης Σκαρίμπας
     
    goodevil, lexy, dina and 2 others like this.
  6. lotus

    lotus Silence Contributor

    ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΑΓΡΥΠΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

    Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο
    εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες
    Η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός, τα δικά μου παράπονα
    στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα.

    Νύχτα κάτω από τους δυο. Κρύσταλλο οδύνης,
    έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα.
    Ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες
    πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο.

    Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι,
    τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι
    του αίματος τ’ αστείρευτου που χύνεται.

    Κι ο ήλιος μπήκε απ΄ το κλειστό μπαλκόνι
    και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του
    πάνω στην καρδιά μου τη σαβανωμένη.

    F.G. Lorca
     
    stratos83, Aliki and DARK-PYRAMID like this.
  7. næturblóm

    næturblóm █̿̿̿̿̿█̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿█̿̿̿̿̿̿̿̿̿ Contributor

    Όσο πιο ξεκίνημα τόσο πιο απροετοίμαστα.
    Τόσο πιο αυθεντικά.
    Και είναι πιο πρωί όσο πας πίσω.
    Στο πρωί της μέρας.
    Στο χάραμα.
    Στο πρωί της ζωής σου, όσο παλιά ήταν.
    Ο Καμύ έλεγε δεν αξίζει σ'όλους ο καφές.
    Εγώ λέω δεν αξίζει σε όλους η νύχτα,
    αλλά όλοι δικαιούνται ένα πρωί να ξεκαθαρίσουν τη ζωη τους. Κι ο καφές δεν είναι προνόμιο.
    Ο καφές είναι στιγμή και κατάσταση μαζί.
    Το πλασίμπο μαζί με παραμύθα.
    Πρέπει να το πιστέψεις.
    Ένα πλασίμπο που δουλεύει.
    Πρέπει ό,τι σου λένε να πιστεύεις, κι εσύ ποτέ δε θα προδωθείς.
    θα δεις πόσο αντιφατικά είναι όλα τα ναι που είπες
    και θα τους καταλάβεις.
    Ενώ αν πιστεύεις στα λίγα, τα δικά σου ,
    ή θα τυραννιέσαι από σκέψεις ή θα αμφισβητείς την ίδιαν ορθότητα.

    Κι αυτό είναι ό,τι καλύτερο και χωρίζεται απ'το ό,τι χειρότερο από μια λεπτή κλωστή νευρώνων.
    Κι έναν καφέ που να σε βρεί αδύναμο και να σε σκίσει στα δύο.
    Όλοι χρειάζονται ένα χάδι ,απροετοίμαστο.
    Μια μοναξιά προετοιμασμένοι.

    Linam Kerotany
     
  8. rea..

    rea.. Contributor

    Το ρηχό κοπυπεϊστάκι

    Είμαι ένα κοπυπεϊστάκι
    Κάνε μου ένα likeάκι
    ένα - ένα τα μαζεύω
    τόση ποιότητα παιδεύω!

    Είμαι ευγενική ψυχούλα
    δες με την ευαισθητούλα
    είμαι μια ρομαντικούλα
    που αγναντεύει ακρογυαλιές.

    Μα όταν like δε μου κάνεις
    σε ποιον δαίμονα με φτάνεις!
    Στο πριβέ θα σε μαλώνω
    τόσο Λαπαθιώτη λιώνω!
    Αδικα κοπυπειστάρω?
    Στο κρανίο θα τα πάρω.

    Δεν έχω ούτε φωνή ούτε θέση
    μόνο η μεγαλομανία μ αρέσει
    δίχως like δεν αντέχω
    τον καημό μου κατατρέχω.
    Και την τέχνη όλη πουλάω
    και τους ποιητές πηδάω
    για τα like που λαχταράω!

    Και όποιος διαφωνεί μαζί μου
    παίρνει την απαξίωση μου
    μπας και νιώσω μια αξία
    Δεν με νοιάζει η ουσία.
    Έχω στόμφο και σνομπάρω
    και όλο κοπυπεϊστάρω.

    Κάνω κοπυπεϊστ κι άλλο
    είμαι ένα μυαλό μεγάλο.
    Έχω μια τρανή κουλτούρα
    και ας μια πιάνει μια θολούρα
    σε όποιον δεν μου κάνει like
    και ορμάω στα πριβέ του με θυμό.

    Και όποιος διαφωνεί μαζί μου
    νιώθω ακόμα πιο σπουδαία
    με μανία να χτυπιέμαι στα πριβέ.
    Ενοχλώ όλα τα μέλη
    που το δήθεν μου δεν θέλει,
    θα σκυλιάζω θα μανιάζω
    και μετά ignore.

    Είμαι ένα κοπυπεϊστάκι
    κάνε μου και άλλο like
    για να νιώσω ω! σπουδαία
    και ας μην έχω ούτε ιδέα.

    Και ας είμαι μια απάτη,
    Του γιατρού πετάω το χάπι.
    Μόνο εγώ τα ξέρω όλα
    Η αλήθεια θέλει φόλα.

    Δεν χρειάζομαι να ζήσω
    δεν χρειάζομαι να μάθω,
    είμαι ήδη μια σοφή
    και η κούνια μου χρυσή.

    Αδαή μικροαστέ,
    όλη η σκέψη είναι πασέ.
    Η φαυλότητα αξίζει
    και το like σας ορίζει.

    Κάνε ένα likeάκι
    στο ρηχό κοπυπεϊστάκι.
    δώσε στην ψευτιά μου βήμα
    να ξεχνώ πως είμαι βλήμα.
     
  9. gazza

    gazza Contributor

    xaxaxaxa το καλυτερο ποιημα ever......
    upload_2019-3-13_0-25-44.jpeg
     
    D Q Juls and rea.. like this.
  10. dark-light

    dark-light Regular Member

    Προσκυνώ...

    Φωτογράφιση κανονική..

    Και θα συμπληρώσω εγώ...

    Αν δεν μου κάνει like το μαντρί δεν θα το βγάλω για βοσκη..

    Αν δεν μου κάνουν like τα προβατάκια θα τα μαλώσω τα ατιμακια...
     
  11. D Q Juls

    D Q Juls Αρχή...Διαδρομή...Ηδονή...

    Του δε πόιντ...
    :ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO:
     
    Seras Victoria and rea.. like this.
  12. stratos83

    stratos83 Contributor

    Έβγαλα τη μάσκα

    Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα.

    Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…

    Αυτό είναι το πλεονέκτημα
    το να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.

    Είμαστε πάντα παιδιά,
    το παρελθόν που ήταν το παιδί αυτό.

    Είναι καλύτερα έτσι/ έτσι χωρίς μάσκα.

    Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου,
    όπως στης γραμμής το τέλος.

    Φερνάντο Πεσσόα
     
    Aliki, DARK-PYRAMID, lotus and 2 others like this.