Τι δίνεις;;

Η Κ. ξέρει οτι αυτό που της παραδινω δεν είναι απλα ο πόνος μου ή το γεγονός ότι υποφέρω.
Αυτο ειναι απλό και μονο του δε σημαίνει τίποτα απολύτως.
Δεν είναι αυτή η συνθήκη. Ξέρει οτι της δινω κατι πολυ περισσότερο. Δινω την απόλυτη εμπιστοσύνη ώστε να έχει τον απόλυτο έλεγχο. Η νομιμοποίηση αυτή αισθάνομαι οτι αυξάνει την αυτοπεποίθηση, την σταθερότητα και την αίσθηση ταυτότητα της .
Όσο βαθύτερη είναι η υποταγή μου τοσο νοιώθω οτι αντιλαμβάνεται την ευθύνη και το βάρος των αποφάσεων της.
Οι επιλογές της στο μετρό που με επηρεάζουν την βοηθάνε ώστε να ξέρει το βάρος που έχουν επάνω μου.
Υπακουω απο επιλογή συνειδητά και μένω στα πλαίσια της συμφωνίας και είμαι πολύ περήφανος.
Ξέρω οτι η παραδοση μου αυξάνει την δύναμη της αλλα και την ευθύνη της .
Η εξουσια της αναγνωρίζεται απο εμένα. Η παραδοση μου την ηρεμεί. Αντέχω δύσκολα συναισθήματα και ετσι τη νοιώθω να δυναμώνει. Ταυτόχρονα αντιλαμβάνομαι την ευθύνη της απέναντι μου . Γιατί της δινω περισσότερα και ετσι αισθάνεται πιο υπεύθυνη απέναντι μου. Η εξουσια της εσωτερικευεται γιατι την νοιώθω πιο ισχυρή. Δεν μικραίνω γιατι ειμαι ανισχυρος ή επειδή φοβάμαι. μεγαλώνει η δύναμη της επειδή επιβεβαιωνεται μεσα στην δυναμικη που συντηρείται και απο τους δύο.
Κρατάει την ένταση μου χωρίς να φοβάται και δε τη χρησιμοποιεί εναντίον μου
Η υποταγή μου δεν είναι παθητική και δεν την εκμεταλλεύεται, νοιώθω πιο ασφαλής ,γιατί καταλαβαίνει το βάρος της εμπιστοσυνης. Δεν εξαρτάται απο αυτήν γιατι ξέρει οτι είναι επιλογή μου και με σεβεται και με φροντίζει γιατι συνειδητοποιει το βάρος της ευθύνη της και της εμπιστοσυνης μου.' Η δύναμη της στηρίζεται στο γεγονός οτι μπορεί να κρατήσει με ασφάλεια αυτό που δινω. Έχει αντίκτυπο πάνω μου και γίνεται προσεκτική.
Αυτό είναι που την ξεχωρίζει, η φροντίδα.

 

Είναι ενεργητική ή ουδέτερη;
Υπάρχει μη παθητική υποταγή;

 

Ναι υπάρχει. Είναι ενεργητική πραξη βούλησης όχι αδράνεια. Επιλέγω συνειδητά να παραδώσω την εξουσία και συμμετέχω ενεργά στη σχέση μέσα απο αυτη την επιλογή.
Παίρνω πρωτοβουλίες, να υπηρετήσω, να προβλέψω ανάγκες, να ακολουθώ κανονες χωρίς υπενθύμιση, να μιλαω ειλικρινά για το τι βιωνω και προσπαθώ συνειδητά να ανταποκρινομαι στο πλαίσιο της σχέσης. Δεν είμαι αντικείμενο που περιμένει να του συμβούν πράγματα. Συμμετέχω στη δημιουργία δυναμικής.
Δεν είναι εύκολο αλλα έχουμε συμφωνήσει και Επιλέγω να παραμείνω σε αυτό.
Χρησιμοποιώ την αυτονομία μου για να αποφασίσω
Ενεργα κσι με πληρη συνείδηση που θα την περιορίσω.

 

Για εμένα στο εισαγωγικό μήνυμα του νήματος, μου είναι εμφανής η περιγραφή χειριστικής συμπεριφοράς, «φετιχιστή της υποταγής» με πρόθεση δημιουργίας σχέσης topping from the bottom.
Αν δε αυτή η «κυριαρχική» υπάρχει, διαβάζει και ανέχεται αυτά τα μηνύματα, καλά να πάθει.

 

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Αν μου επιτρέπεις τα έχεις μπλέξει λιγάκι. Η ενεργητική υποταγή δεν είναι topping from the bottom. Δεν σκηνοθετω την κυριαρχία ούτε παίρνω τον έλεγχο. Συμμετέχω συνειδητά στη δυναμικη, γνωρίζω τι παραδίδω και επιλέγω συνειδητά να ανταποκριθώ στο πλαίσιο που έχει συμφωνηθεί. Χρησιμοποιώ την αυτονομία μου για να συμμετασχω όσο πληρέστερα στην εξουσία που εχω επιλέξει να παραδώσω. Οι πρωτοβουλίες μου είναι με το σκεπτικό να την ευχαρίστησω.Η υποταγή μου δεν προκύπτει απο την απουσία βούλησης αλλα απο συνείδητη χρήση της βούλησης προς την κατεύθυνση της παράδοσης.
Η έλλειψη επιλογής είναι απλή παθητικοτητα.
Δεν είμαι αντικείμενο είμαι υποκείμενο που επιλέγει για αυτο η υποταγή εχει αξία.
Στέκομαι με ειλικρίνεια στην δυναμικη που έχουμε συμφωνήσει.
Δεν επιβάλλω σενάρια. Αποδέχομαι δύσκολα πράγματα επειδή το επιθυμεί .
Αγαπητέ φίλε, με ολο το σεβασμό με την ευθραυστη κυριαρχία πρόσεξε μη σκόνταψεις σε κάποιο ξεχασμένο ανθρώπινο επιπλο στο σπίτι σου .

 

Είναι πολύ πιθανόν να τα έχω μπλέξει όπως λέτε.
Εξάλλου η εμπειρία μου σε αυτά τα πράγματα δεν είναι και τόσο μεγάλη, για να θεωρούμαι επαρκής στο να καταλαβαίνω, αν κάτι δεν πάει πολύ καλά.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μια υποτακτική μου, θα νοιαζόταν πώς να με κάνει «να συνειδητοποιώ το βάρος της ευθύνης μου».
Πάντα θεωρούσα προβληματικές για εμένα, όσες είχαν δεύτερη σκέψη (παρά μόνο για την ικανοποίηση του Κυρίου τους).

 

Αγαπητέ μου φίλε δεν ειπα οτι δουλειά της υποτακτικης να σε κάνει να συνειδητοποιεις το βαρος της ευθύνης σου . Είπα η εμπιστοσύνη και η εξουσία που σου παραδίδει δημιουργεί ευθύνη για το κυριαρχο.
Ένας άνθρωπος χωρίς δεύτερη σκέψη, κρίση, εσωτερική σύγκρουση, ανάγκες, η αυτοπαρατηρηση δεν είναι υποτακτικος είναι λιγότερο παρών σαν υποκείμενο.
Έχει αξία επειδή υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να αντισταθεί και επιλέγει να παραδοθεί.
Δε διορθώνω την Κ ουτε της εξηγώ είμαι αρκετά συνειδητος να λεω ναι σαν άνθρωπος που καταλαβαίνει τι δίνει γιατί επιλέγω να παραδοθώ παραμένοντας ολοκληρος
Αν η απουσία δεύτερης σκέψης είναι προϋπόθεση τότε κάνουμε κάτι λάθος
Με πολυ αγάπη.

 

Αγαπητέ μου ,αν μου επιτρέπεις, το bdsm δεν είναι απο μονο του ουτε αγάπη ουτε απουσία αγάπης. Είναι ενας τρόπος οργάνωσης επιθυμίας ,εξουσίας ,εμπιστοσύνης ,ρόλων και τελετουργία. Για τον sub εκφράζεται ως εμπιστοσύνη, αφοσίωση, επιθυμία να υπηρετήσει, να παραδοθεί, να είναι χρήσιμος ,να ανήκει. Για τον Top εκφράζεται ως φροντίδα, ευθύνη, προστασία, προσοχή στα όρια και σοβαρότητα απέναντι στην εξουσία που του παραδίδεται. Η αγάπη δεν αναιρεί την κυριαρχία και η κυριαρχία δεν αναιρεί την αγάπη. Ένας Top μπορεί να αγαπά βαθιά και ταυτόχρονα να είναι αυστηρός. Ένας sub να αγαπά και να παραδίδεται. Η τρυφερότητα και η εξουσία δεν είναι αντίθετα.
Αγάπη δε σημαίνει να αντέχεις τα πάντα. Η αξία σου δεν εξαρτάται απο το ποσό υποφέρεις. Σου εμπιστεύομαι ενα ευάλωτο κομμάτι μου και ξέρω οτι εσυ δε θα χρησιμοποιήσεις αυτό απερισκεπτα..

 

Έχετε δίκιο έτσι είναι.

 

Αλλά μπορεί να είναι κι έτσι.

 

Αγαπητέ μου φίλε. Αυτό είναι για μένα. Δεν κατεχω την αλήθεια. Ενας γελοίος είμαι και ηρθα εδω γιατί υπάρχουν άτομα που πονάνε. Πονάμε μια ζωή και είμαστε μόνοι μας. Για μια μικρή στιγμή ίσως οι εικόνες που μας πονάνε γίνουν χαδι και χαμόγελο ή ενα υπεροχο χαστούκι.
Λεω μπούρδες και ψάχνομαι μια ζωή. Μια ζωη που ακροβατω, που ρισκάρω, που χάνω. Πάντα χάνω φίλε μου καλέ είναι μοιραιο ,το ξέρω, και μενω μονος στο σκοτάδι παρέα με τους εφιάλτες μου. Τους αγαπάω, τους φροντίζω γιατί ξέρω ότι στο σκοτάδι κρύβεται εκείνος που τρέφεται με το πονο μου ,την απελπισία μου.
Αλλα παντα έρχεται ενα πρωινό που λεω καριόλη στην έσκασα και σήμερα.
Ίσως μόνο για σήμερα αλλα εχω το πρωινό που είναι δικό μου και ο ηλιος θα στεγνώσει τα δάκρυα μου
Καληνύχτα φίλε μου καλέ