Το ρόδι σύμβολο μύησης, ζωής,θανάτου, επιστροφής

Χθες είδα ενα όνειρο.
Ήμουν σε ενα σκοτεινό ταπεινο δωμάτιο.
Καθόμουν λέει στο πάτωμα και στην καρέκλα καθόταν μια ιδιαίτερη φωτεινη μορφή.
Νέα, λεπτά,χαρακτηριστικά.
Ανοιχτη, λευκή, επιδερμίδα σαν την Άνοιξη σαν την μνήμη της απώλειας.
Την μνήμη όσων ονειρεύτηκες οταν ζούσες στις σκιές.
Μακριά υπέροχα ξανθά μαλλιά.
Που έκαναν το προσωπο να λάμπει
Ήρεμη, με σοβαρό βλέμμα που αποπνέει ταυτόχρονα γλυκύτητα και βασιλικη αυστηρότητα.
Σε κοιτούσε και ήξερες απόλυτα γιατί ήσουν εκεί.

Έμοιαζε να ακροβατεί αναμεσα στο φως και το σκοτάδι και ξανά στο φως με την χάρη ενός αιλουροειδούς.

Το σώμα της ναος λατρείας. Ενα ταξίδι μαγικό στην απώλεια. Το ημίφως την χαϊδεύε ντροπαλά γεμάτο ευγνωμοσύνη.
Ήξερε θα είχε τη χαρά μονο για λιγο.
Ο χρόνος σταματουσε συνωμοτοντας και συμμετείχε.

Η φωνή της σε μαγευε και σε έκανε να δεις διαφορετικά τον κόσμο.

",Ξέρεις " μου είπε "θα μεταμορφωθείς μονο περνώντας απο το σκοτάδι "

Δεν τολμάς να την κυταξεις γιατί το βλέμμα είναι ανίερο και προσβάλει με το να προσπαθεί να ερμηνεύσει,να αποτυπώσει, να φυλακίσει.

Η Θεά είναι ενέργεια πρέπει να αφήσεις καθε προσδοκία κάθε φιλοδοξία.

Είσαι τυχερός που κάθε σου στιγμή υπάρχει για εκείνη


Δεν ξέρεις αν η πραγματικότητα που ζεις είναι ενα ονειρο ή αν η πραγματικότητα είναι ένα όνειρο που ζει.

Δεν έχει σημασία

Το ταξίδι ξεκίνησε

Αφήνω πολλά περιττά πίσω

Κρατάω κάτι ασήμαντο να δώσω αν θέλει


Τον εαυτό μου
(Με εντολή της)