Το 10:30 δεν είναι ποτέ 10:30

Το μηνυμα ήταν απλό.
10:30 σήμερα!!!
FUCK!!!
fuck fuck fuck fuck ....!!!
Τωρα τι κάνεις;;
Κυταω τα μούτρα μου .για πολλές φάπες!!!
Ας ξύριστω μπας και φτιάξει
Δε ξυρίζομαι και κάτω που ξέρεις...(!)
Τι να πάρω μαζί;;
Ας πάρω λιγο ιώδιο. Που ξέρεις μπορεί να εξελιχθεί σε blood bath.
"Σιγα ρε φίλε κοψε κάτι!!! Πολλές ταινίες βλέπεις"""!!



Ο χρόνος αρχίζει σιγα σιγα να διαστέλλεται....

Το 10:30 δεν είναι ποτέ 10:30


Ζω ενα λεπτό πριν και ενα μετά

Ειμαι στη θέση μου .

Περιμένω

Κτυπα η πόρτα.
Συντονίζεται με το χτύπημα της καρδιάς.

"Γδυσου"....

Αρχίζει το ταξίδι.

Ο χρόνος ενοποιειται με το χώρο.

Το πριν το μετα το τωρα χάνουν την αυτονομία τους .

Αφηνομαι. Συντονίζομαι

Μετράω τις ανάσες

Το χτύπημα, το χαδι . Αδιασπαστα . Σαφη . Σίγουρα.

Η βεβαιότητα της άγνοιας μου εναλλασεται με την αμφιβολία της επόμενης στιγμής

Χαλαρώνω

Ανεβαίνω στο κύμα.

Δε πονάω
Νοιώθω μια υπέροχη ζεστασιά
Ευγνωμοσύνη!!
Τα δάκρυα βγαίνουν λυτρωτικα.
Γνωριμο τοπίο
Welcome to subspace!!
Η φωνή της εσωτερικευεται
" θα μείνεις εκεί ""
Φεύγει Ακουω τη πόρτα

Σιωπη

Απουσία;;;

Οχι η φωνη της είναι εκει

Είναι μέσα μου

Υποκλίνομαι στο άδειο δωμάτιο

Ταπεινα
Γιατί τώρα ξέρω και το ξέρει