καθημερινές πράξεις εντός/εκτός D/s

Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής και να καταλάβω αν πρόκειται για υγιείς "συνέπειες" του BDSM ή αν θα έπρεπε κάποιος που βιώνει αντίστοιχα συναισθήματα να απέχει. Θα χρησιμοποιήσω ενικό αριθμό για να μην κάνω υπόθεση ότι η πρόταση ισχύει για όλα τα υποτακτικά άτομα.

Έστω ένα άτομο υποτακτικής ψυχολογίας. Έχει την ανάγκη να παραδώσει σε κάποιον Κ την ελευθερία του και κατά συνέπεια την ελευθερία των επιλογών του.
Εάν ο Κ ορίσει ένα τάδε καθημερινό και απαραίτητο πράγμα (π.χ. σκούπισμα), τότε το υ θα το κάνει με μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση επειδή ακριβώς είναι κάτι που του ορίστηκε και ικανοποιεί τον Κ.
Εάν όμως ο Κ δεν ορίσει το τάδε σκούπισμα, το υ αδιαφορεί παντελώς για την απαραίτητη δουλειά, και δεν την κάνει, γιατί δεν θέλει και γιατί δεν του προσφέρει καμία απόλαυση.

Προσωπικά, έχω τη γνώμη ότι δεν είναι "φυσιολογικό" αυτό το άτομο (το υ) να μην μπορεί να κάνει το τάδε σκούπισμα εάν δεν υπάρχει κάποιος να το επιβάλλει. Μήπως βλέπει το BDSM σαν έναν τρόπο να βγει από μια προσωπική μαύρη τρύπα; Είναι αυτό θεμιτό;

Ο Κ δεν είναι ούτε μπαμπάς, ούτε και μπαμπούλας. Γράφεται συχνά ότι πολλά tasks του υ δίνονται από τον Κ με σκοπό την εξέλιξη του υ. Όμως είναι πραγματική εξέλιξη εάν μετά την λήξη (της σειράς των τασκ ή πιθανόν και της σχέσης) το υ επανέρχεται στις "εργοστασιακές ρυθμίσεις" ; Μήπως αυτό το υ δεν "πρέπει" να κάνει bdsm;

 

Συγνώμη αλλά ποιος σου είπε ότι το υ θα ζει μέσα στην μπίχλα αν το Κ δεν του πει να καθαρίσει το σπίτι ;
Άνθρωπος είναι δεν είναι κάποιο AI …