ok daddy

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Dapom, στις 23 Μαρτίου 2019.

  1. Dapom

    Dapom Contributor

    Η Δήμητρα είναι η μικρότερη κόρη από τα τρία παιδιά ενός πολύ καλού μου φίλου και την ξέρω από δυο χρονών. Ως τρίτο παιδί ήταν πιο κα(λ)κομαθημένο από τα τρία, με έναν ατίθασο χαρακτήρα που όσο μεγάλωνε αυτό εκφραζόταν με διάφορους τρόπους.

    Η Δήμητρα δεν ήταν brat όπως πολλοί θα φαντάζονταν καθώς ήταν ειλικρινώς ευγενική με τους μεγαλύτερους και όχι προσποιητά, αλλά είχε μια τσαχπινιά και έναν τρόπο έκφρασης που σου έδινε την εντύπωση ότι κοντραρίζονταν μέσα της μονίμως όλα αυτά.

    Πριν ένα μήνα ένα Σάββατο απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο πατέρας της. Μετά τις σχετικές χαιρετούρες και εθιμοτυπικές κουβέντες του στυλ «πως είσαι» και «και τι κάνεις» μου λέει ότι η Δημητρούλα έκλεισε τα 18 και απαίτησε απο του γονείς της να της βγάλουν εισιτήρια για να έρθει Αγγλία για μια με δύο εβδομάδες εντελώς μόνη της (αφού πλέον είναι ενήλικη) και να επισκεφτεί κάποια πανεπιστήμια που είχε βρει ότι έχουν το πτυχίο που ήθελε να σπουδάσει. Το σχέδιο της Δήμητρας ήταν να έρθει να μείνει Λονδίνο σε κάποιο hostel και ο λόγος που με πήρε τηλέφωνο ο πατέρας της ήταν για να μου ζητήσει αν μπορώ να την παραλάβω από το αεροδρόμιο και να την βοηθήσω να της εξηγήσω πως να κυκλοφορεί με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και φυσικά να είμαι κι ένας άνθρωπος όπου θα μπορεί να ζητήσει βοήθεια αν χρειαστεί μιας και είχε την άνεση μαζί μου αφού με γνωρίζει τόσα χρόνια.

    Όπως ήταν φυσικό με πολύ χαρά δέχτηκα να την βοηθήσω και προχωρήσαμε στις λεπτομέρειες για το πότε θα έρθει κλπ.

    Η πτήση της Δήμητρας έφτανε στις 18:10 και εγώ ήμουν ήδη στις αφίξεις μισή ώρα νωρίτερα να την περιμένω. Μόλις βγήκε από το αεροπλάνο όπως είχαμε συνεννοηθεί μου έστειλε μήνυμα στο viber «Γεια σας κύριε Γιώργο, έφτασα».

    Η Δήμητρα δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο σώμα, τσουπωτή θα την έλεγες, ήταν 1.60 σε ύψος αλλά είχε ένα πολύ όμορφο πρόσωπο και ξανθό μαλλί, με δύο πράσινα μάτια που σε συνδυασμό με το πονηρό (αυτή την εντύπωση μου έδινε πάντα εμένα) χαμόγελό της και την σχεδόν ψιθυριστεί φωνή της, με αποχρώσεις συστολής, σε αιχμαλώτιζαν.

    Όταν εμφανίστηκε στις αφίξεις και με είδε αμέσως στο πρόσωπό της διαγράφηκε αυτό το χαμόγελο και σαν να έσκυψε λίγο το κεφάλι της ενώ επιτάχυνε για να έρθει προς το μέρος μου.

    Μόλις έφτασε μπροστά μου έτεινε το χέρι της προς εμένα για χειραψία και με χαμηλωμένο το βλέμμα μου είπε «Γεια σας και από κοντά κύριε Γιώργο, σας ευχαριστώ πολύ».

    Άπλωσα το χέρι μου και έσφιξα το δικό της και κοιτώντας την της λέω… «Καλώς την, πως ήταν το ταξίδι σου Δημητρούλα;….Δεν σε αγκαλιάζω γιατί τώρα ποια είσαι ενήλικη και δεν θα θες αγκαλιές»

    Μεσα από ένα ανεπαίσθητο χαχάνισμα και λίγη τσαχπινιά, σήκωσε το κεφάλι της, με κάρφωσε με τα μάτια της και την άκουσα να μου λέει «Μα τι λέτε κύριε Γιώργο και ποια γυναίκα (αυτό το γυναίκα το είπε με λιγο εντονότερη φωνή σαν να ήθελε να με πείσει ότι πλέον ηταν γυναίκα) δεν της αρέσουν οι αγκαλιές;»

    Χωρίς να αντιδράσω, πήρα την βαλίτσα της και της λέω «Έλα μικρή μου, πάμε γιατί πρέπει να προλάβουμε το λεωφορείο που θα μας πάει στο κέντρο»

    Στην διαδρομή προς το κέντρο μέσα στο λεωφορείο της εξηγούσα πως θα κινείται τώρα με τα λεωφορεία και τα τρένα και ότι άλλο πίστευα ότι θα της ήταν χρήσιμο.

    Γύρω στις 10 το βράδυ φτάσαμε στο hostel που είχε κλείσει από μόνη της για να μείνει.

    «Εγώ εδώ τώρα θα σε αφήσω μικρή μου» της είπα. «Οτιδήποτε χρειαστείς έχεις το τηλέφωνό μου. Εύχομαι να περάσεις καλά»

    Χωρίς να το περιμένω, η Δημητρούλα με αγκαλιάζει από τη μέση και σφίχτηκε επάνω μου σαν να συνειδητοποίησε ότι πλέον για πρώτη φορά θα είναι εντελώς μόνη της και δεν ήθελε να με αφήσει.

    Έτσι όπως με είχε αγκαλιάσει, γύρισε το κεφάλι της προς τα πάνω να με κοιτάξει και μου λέει «Σας ευχαριστώ πολύ».

    «Αντε καληνύχτα Δημητρούλα, και όπως είπαμε. Ότι χρειαστείς πάρε με τηλέφωνο»

    Είχαν περάσει 4 μέρες από τότε που είχα αφήσει την Δήμητρα έξω από το hostel και απλά μάθαινα ότι ήταν καλά μέσω του πατέρα της γιατί δεν είχα κανένα λόγο να την ελέγξω.

    Την τέταρτη μέρα γύρω στις 8 το βράδυ χτύπησε το τηλέφωνο μου

    «Γεια σας κύριε Γιώργο, η Δήμητρα είμαι, ελπίζω να μην σας ενοχλώ» ακούστηκε η φωνή της όχι όπως την ήξερα αλλά σαν κάτι να την ενοχλούσε και κάπως σαν παγωμένη.

    «Ελα μικρή μου…τι θες; Συμβαίνει κάτι;» της απάντησα αμέσως.

    Ακόμα με αυτό το «παγωμένο» ύφος στη φωνή της η Δήμητρα μου απαντάει «Θα μπορούσα αν γίνεται μείνω στο σπίτι σας μέχρι να φύγω για Ελλάδα;»

    «Και βέβαια μπορείς Δημητρούλα μου, είναι όλα καλά; Τι συμβαίνει;»

    «Θα σας τα πω από κοντά. Θα μπορούσα να έρθω από απόψε;»

    Σε μία ωρα από το τηλεφώνημα βρέθηκα στον σταθμό του μετρό να περιμένω τη Δήμητρα να φτάσει για να την φέρω σπίτι.

    Το σπίτι μου είναι ένα μικρό διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο, ένα μπάνιο και μια κουζίνα ενιαία με το σαλόνι, οπότε έβγαλα ένα φουσκωτό διπλό στρώμα που είχα και το έβαλα στο σαλόνι και το ετοίμασα για την Δήμητρα να κοιμάται εκεί.

    Στον δρόμο για το σπίτι μου είπε ότι τελικά το hostel δεν ήταν όπως το περίμενε (καλομαθημένη βλέπεις) και στο δωμάτιο κοιμόντουσαν πολλά παιδια μαζί, και μύριζε, οι τουαλέτες και τα μπάνια ήταν κοινόχρηστα και δεν της άρεσε καθόλου.

    Αποτυχία η πρώτη προσπάθεια της Δημητρούλας να αποδείξει σε όλους ότι ενηλικιώθηκε και μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της σκέφτηκα και της λέω με κάπως αυστηρό και συγχρόνως περιπαικτικό ύφος «πολύ πριγκίπισσα μου είσαι Δημητρούλα, καλομαθημένη, ήθελες και hostel και να μένεις μονη».

    Στο άκουσμα αυτού η Δήμητρα έσκυψε το κεφάλι της και πετάει «Αφήστε με» τραβώντας το τελευταίο ε λίγο παραπάνω, δίνοντας μια νότα παιδική σαν να πειράχτηκε στην απάντηση της.

    «Λοιπόν, εδώ θα κοιμηθείς» της λέω δείχνοντάς της το στρώμα και με κάπως αυστηρό ύφος, «Ορίστε και σεντόνια. Πετσέτες έχεις, το μπάνιο όλο δικό σου να κάνεις ένα ντουζ. Εγω πάω να ξαπλώσω και θα τα πούμε το πρωί. Καληνύχτα μικρή μου»

    Η Δήμητρα καθόταν στον καναπέ ενώ εγώ ήμουν όρθιος μπροστά της όσο της μιλούσα και είχε σκυμμένο το κεφάλι. Μόλις γύρισα να παω προς το δωμάτιό μου την άκουσα να λέει με αυτή την ψιθυριστή και ολο νάζι φωνή της «Σας ευχαριστώ, καληνύχτα»

    Δεν ξέρω τι ώρα ήταν ακριβώς μέσα στην νύχτα, όταν ξύπνησα νιώθοντας ένα χέρι να με αγκαλιάζει απαλά και ένα γυναικείο σώμα να κολλάει στην πλάτη μου και να παίρνει την στάση του σώματος μου σαν να θέλει να ερθει όσο πιο κοντά γίνεται.

    Παντα κοιμάμαι μονο με το μποξεράκι μου οπότε ένιωσα αμέσως ότι αυτή που με αγκάλιασε είχε γυμνά τα ποδια της και το ίδιο τα χέρια της που σημαίνει ότι φορούσε κατι σαν φανελάκι καθώς το στήθος της που με ακουμπούσε στην πλάτη δεν ήταν γυμνό.

    Στα δευτερόλεπτα μέχρι να συνειδητοποιήσω μεσα στον υπνο μου τι γινόταν ένιωσα τον πουτσο μου να αντιδρά πρώτος και να σκληραίνει.

    Ανοίγω το φως που έχω δίπλα στο κρεβάτι και ανασηκώνομαι γυρνώντας προς το μέρος της Δήμητρας που είχε χωθεί στο κρεβάτι.

    «Τι είναι αυτό που κάνεις Δήμητρα;» της είπα με πολύ αυστηρό ύφος κοιτάζοντάς την έντονα μεσα στα μάτια.

    Ειδα τα χείλη της να κινούνται σαν ένα κρυφό χαμόγελο και τα ματια της και το κεφαλι της να χαμηλώνουν για να αποφύγει την ματιά μου οπότε και έχασα οπτική επαφή με το στόμα της.

    «Σήκω τώρα και πήγαινε στο κρεβάτι σου χωρίς δεύτερη κουβέντα» της είπα με ακόμα πιο αυστηρό ύφος.

    Χωρίς να κάνει καθόλου οπτική επαφή μαζί μου και χωρίς να πει κουβέντα σηκώθηκε και προχώρησε προς την πόρτα.

    Όντως φορούσε ένα λευκό thsirt με μισό μανίκι το οποίο ήταν σχετικά κοντό και άφηνε να φαίνεται καθαρά το βρακάκι της ένα κόκκινο brazilian το οποίο καθόταν πολύ ωραία στο κωλαράκι της.

    «Κλείσε την πόρτα και θα τα πουμε το πρωί»

    Η Δήμητρα βγήκε από το δωμάτιο χωρίς να με κοιτάξει καθόλου και έκλεισε πισω της την πορτα.

    Η επόμενη μέρα ήταν Σαββατο και ετσι δεν δούλευα.

    Ξύπνησα κατά τις 8 και η Δήμητρα κοιμόταν ακόμα. Πηγα στο μπάνιο και έριξα λίγο νερό στο πρόσωπο μου να ξυπνήσω και επειδή δεν ήθελα να κάνω θόρυβο και την ξυπνήσω, αποφάσισα να ξαπλώσω λίγο στο κρεβάτι να διαβάσω το βιβλίο μου μέχρι να σηκωθεί και να κάνουμε πρωινό.

    Κάποια στιγμή ανοίγει απότομα η πόρτα και μπαίνει μέσα η Δήμητρα με το φανελάκι και το βρακάκι. Λίγο χοροπηδώντας, λίγο χορεύοντας μέσα στην τρελή χαρά σαν να μην είχε γινει τίποτα το βραδύ.

    «Καλημέρα κύριε Γιώργο, θέλετε να σας φτιάξω πρωινό;» φώναξε η Δήμητρα κάπως τραγουδιστά

    «Καταρχήν να πας να ντυθείς, δεν μπορείς να γυρνάς έτσι» της είπα πολύ αυστηρά «και ναι να μου φτιάξεις πρωινο και να κατσουμε να μιλήσουμε»

    «Μάλιστα κυριε Γιώργο» απάντησε μεσα στην τρελή χαρά σαν να μην την ένοιαζε που της μιλούσα αυστηρά και βγήκε από το δωμάτιο.

    Ντύθηκα και πήγα κι εγω στην κουζίνα. Η Δήμητρα ήταν ήδη πάνω από τα μάτια της κουζίνας και έφτιαχνε μια ομελέτα. Φορούσε ένα στενό και πολύ κοντό μακό σορτσακι και αντίστοιχα ένα μακό στενό tshirt από πάνω και κουνιόταν ολοκληρη σαν να χορεύει.

    «Δήμητρα, αυτό που έκανες εχθές το βράδυ δεν πρέπει να το ξανακάνεις. Είμαι μπαμπάς σου» της είπα ενώ καθόμουν στο τραπέζι και την κοιτούσα που μαγείρευε χορεύοντας.

    «Yes daddy» μου αποκρίθηκε χωρίς καν να γυρίσει να με κοιτάξει και συνεχίζοντας να κανει ότι έκανε.

    Φάγαμε πρωινό και η κουβέντα μας επικεντρώθηκε κυρίως για τα πανεπιστήμια που έψαχνε και γενικότερα για την ζωή στο Λονδίνο.

    «Εγω θα βγω τώρα και θα παω έξω για κάποιες δουλειές και εσύ κάνεις ότι θες τώρα αφου πλέον είσαι ενήλικας μικρή μου. Αν βγεις απλά στείλε μου ένα μήνυμα και πάρε τα κλειδιά αυτά για να έχεις να μπεις όταν γυρίσεις» της λέω καθώς σηκωνόμουν από το τραπέζι και δίνοντας της τα κλειδια.

    «ok daddy» μου απαντάει με ναζιάρικο ύφος σαν να θέλει να με πειράξει και καθως σηκωνόταν και αυτή μαζευοντας τα πιάτα.

    Όταν γύρισα σπίτι είχε ήδη σκοτεινιάσει και μπαίνοντας μέσα ήταν σκοτεινό. Μουσική ακουγόταν χαμηλά να έρχεται από το δωμάτιό μου.

    Μπαίνω στο δωμάτιο το οποίο φωτιζόταν λίγο από το μικρό φως που έχω δίπλα από το κρεβάτι και επάνω στο κρεβάτι ήταν ξαπλωμένη η Δήμητρα φορώντας μόνο εάν ροζ δαντελωτό μικροσκοπικό βρακάκι και τίποτα άλλο και η οποία κοίταζε το κινητό της.

    Κώλωσα μπροστά σε αυτή την εικόνα και έμεινα για λίγα δευτερόλεπτα παγωμένος στην πόρτα του δωματίου μου να την κοιτάζω.

    Η Δήμητρα δεν κουνήθηκε καθόλου ούτε αντέδρασε από την παρουσία μου. Σαν μην ήμουν εκεί.

    Την κοίταζα κι ένιωθα τον πουτσο μου να σκληραίνει.

    «Hello daddy» την ακουσα να λέει χωρίς να πάρει το κινητό από το πρόσωπο της. «Πως περάσατε;»

    Πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα μέχρι να συγκεντρωθώ και με πολύ αυστηρό υφος και δυνατά της λέω «Τι είναι αυτά Δήμητρα; Πήγαινε ντύσου αμέσως»

    Η Δήμητρα σαν να μην είχε γίνει τίποτα σηκώθηκε με αργές κινήσεις κοιτάζοντας συνέχεια το κινητό της ενώ εγω είχα χαζέψει πάνω στο γυμνό της σώμα το οποίο το κουνούσε προκλητικά καθώς περπατούσε προς το μέρος μου.

    Μόλις έφτασε μπροστά μου σταμάτησε με κοίταξε με αυτό το πονηρό της βλέμμα και χαμογελο στα μάτια και δίνοντας μου το κινητό της μου λέει «θέλω να μου πείτε τη γνώμη σας για αυτές τις φωτογραφίες ποια σας αρέσει. Αυτή είναι η τελευταία» δείχνοντάς την με το δάχτυλό της «και έτσι τις προχωράτε να δείτε και τις άλλες» κάνοντας την χαρακτηριστική κίνηση με το δάχτυλο της πως να κάνω στην οθόνη του κινητού.

    Στις φωτογραφίες ηταν η Δήμητρα πότε ολογυμνη και πότε με εσώρουχα επάνω στο κρεβάτι μου όπου έπαιρνε διάφορες προκλητικές ή αισθησιακές πόζες.

    Ένιωσα μια ανατριχίλα στο σβέρκο και τον πούτσο μου να σκληραίνει

    «Τι μου κάνει το μαλακισμένο» σκεφτηκα από μέσα μου και σηκώνοντας το κεφάλι μου να την κοιτάξω σηκώνω και το δεξί μου χέρι και της αστράφτω ένα δυνατό σκαμπίλι.

    Με το που έφαγε το σκαμπίλι με κοίταξε στα μάτια και στιγμιαία εμφανίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο της το οποίο αμέσως μετά σκυθρώπιασε και πήρε ένα λυπημένο ύφος.

    «Τι είναι αυτές οι φωτογραφίες; Και γιατί μου τις δείχνεις;» της είπα φωνάζοντας με πολύ άγριο ύφος και καθώς της έδινα άλλη μια σφαλιάρα.

    Στη δεύτερη σφαλιάρα είδα πάλι αυτό το στιγμιαίο χαμόγελο και αυτή την φορά ένιωσα κι εγώ ένα περίεργο συναίσθημα ευχαρίστησης να με γεμίζει.

    «Τις έβγαλα για εσάς, για να σας δείξω ότι πλέον είμαι γυναίκα» μου απάντησε η Δήμητρα με έναν τόνο στη φωνή τους που εκδήλωνε ευχαρίστηση, καύλα και ναζι μαζί.

    Άφησα το κινητό σε ένα μικρό γραφείο που έχω δίπλα στην πόρτα του δωματίου μου και ίσως γιατί ήθελα να επιβεβαιώσω την ευχαρίστηση που ένιωσα με την πριν σφαλιάρα, ίσως γιατί δεν ήξερα τι να πω, ίσως γιατί με καύλωσε το παλιοκόριτσο της έριξα μια σφαλιάρα ακόμα.

    Εκείνη με κοίταζε στα μάτια ακόμα…την είδα να δακρύζει με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο στα χείλη της και αυτό με φούντωσε ακόμα περισσότερο.

    «Παλιοκόριτσο» μπόρεσα να πω μόνο κοιτώντας την, ενώ μέσα μου ένιωθα μια ηδονή κάθε φορά που την χτύπαγα και συγκράτησα τον εαυτό μου μόνο με αυτήν την έκφραση.

    «Ναι είμαι ένα παλιοκόριτσο…βρίστε με» είπε η Δήμητρα και γονάτισε μπροστά μου και αγκάλιασε τα πόδια μου ακουμπώντας το μάγουλο της ακριβώς πάνω στον πούτσο μου που άρχισε να σκληραίνει.

    «Βρίστε με και άλλο…είμαι μια βρωμιάρα» είπε…ενώ εγω έχω μείνει παγωμένος. Από τη μία έχω την κόρη του φίλου μου που την φιλοξενώ και θα μπορούσε να είναι παιδί μου από διαφορά ηλικίας και από την άλλη έχω μια γυναίκα που με τις αντιδράσεις της με καυλώνει.

    Την νιωθω να σφίγγει την αγκαλιά της επάνω μου και να τρίβει ελαφρα το πρόσωπο της στον πούτσο μου. Νιώθω διάφορα συναισθηματα τα οποία με ζαλίζουν.

    Μεσα στην παραζάλη μου την πιανω από το μαλλί και την τραβάω να σηκωθεί και έτσι όπως είναι την σπρώχνω με δύναμη και την πετάω στο κρεβάτι όπου πέφτει ανάσκελα η μισή επάνω και η μισή κάτω.

    «Τι με κοιτάς παλιοκόριτσο» της λέω και πιανω τα πόδια της απότομα και την γυρνάω μπρούμυτα.

    Με μια κίνηση κατεβάζω το βρακί της στα γόνατά της και με το άλλο χέρι ξεκουμπώνω τη ζώνη μου και την βγάζω.

    Σκαει η πρώτη με την ζώνη στον λευκό της κώλο και αφήνει μια κόκκινη λωρίδα ενώ μια πνιχτή κραυγή βγαίνει από το στόμα της.

    «Μην ακούσω κιχ καργιόλα» της φωνάζω άγρια ενώ ρίχνω δεύτερη.

    Συνέχισα κάμποσα λεπτά να την βαράω με την ζώνη και να την βρίζω μέχρι που από την ένταση ένιωσα κούραση. Πέταξα τη ζώνη κάτω και πέφτω ανάσκελα δίπλα της στο κρεβάτι με κλειστά μάτια και με διάφορες σκέψεις στο μυαλό μου μπερδεμένες.

    «Σας ευχαριστώ, μου άξιζε» την άκουσα να λέει και ανοίγοντας τα μάτια γύρισα να την κοιτάξω.

    Είχε σηκώσει το κεφάλι της και με κοίταζε και αυτή…το πρόσωπο της ήταν γεμάτο δάκρυα και πρώτη φορά το έβλεπα τόσο γλυκό και ήρεμο στολισμένο με αυτό το ωραίο της χαμόγελο.

    «Σας ευχαριστώ πολύ» μου λέει πάλι και σκύβει και μου δίνει ένα φιλί στα χείλη.

    «Πως θα μπορούσα να σας το ανταποδώσω κι εγώ;»……….

    __________________________________________________________________________

    Η παραπανω ιστορία δεν είναι εντελώς φανταστική
     
    Last edited: 23 Μαρτίου 2019
    First, Mission, zaratoustras and 17 others like this.
  2. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Ααααααχ...
     
    dina likes this.
  3. Dapom

    Dapom Contributor

    Την Δήμητρα χτύπαγα εσύ πόνεσες;
     
  4. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Έχει και άλλες αναγνώσεις το ααααααχ.
     
  5. Dapom

    Dapom Contributor

    Όπως;
     
  6. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Απόλαυσης.
     
    Dapom likes this.
  7. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Θα έχει συνέχεια;
     
    dina likes this.
  8. Dapom

    Dapom Contributor

    Θα δείξει...
     
    Kurabiye and Arioch like this.
  9. sweet_release

    sweet_release ~she looks like the moon~ Contributor

    Συνεχίστε daddy! :shy:
     
    Mission, Kurabiye, red&black and 7 others like this.
  10. D Q Juls

    D Q Juls Αρχή...Διαδρομή...Ηδονή...

    Ελπίζω να έχει κι άλλο!!!
     
    loutcia, Arioch and dina like this.
  11. φουστάνι

    φουστάνι Regular Member

  12. Katemou

    Katemou You kill me

    Αυτά τα σημερινά 18χρονα...
    Ωραιος!