Ειδήσεις

Η ιστορία οι μαρτυρίες και η τοποθέτηση γεγονότων δεν χωρούν αμφισβήτησης.
Είπαμε , ο καθένας μπορεί να αντιπαρατεθεί γόνιμα όχι με χλευασμό. Ο χλευασμός είναι το μόνο εύκολο από όλες τις πλευρές να γίνει.

 

Έχεις συνήθειο να απομονώνεις λέξεις από προτάσεις μου και να ειρωνεύεται πάνω σε αυτες . Σε αφήνω να το απολαύσεις . Δεν θα μου χαλάσει η διάθεση μου από αερολογιες . Θα συνεχίσω να απολαμβάνω το κοκτέιλ κι να διαβάζω τα ειδησεογραφικά κάτω από την δυνατή μουσική του μπαρ.

Τι ωραίο που είναι το καλοκαίρι
Καλό μεσημέρι είπαμε;;

 

Πάμε άλλη μια για εμπέδωση.

Ο

ή

ήταν ένας πορδόμαγκας όπως σωστά αναφέρθηκε πριν, ένας φασισταριό, ένας τενεκές ξεγάνωτος, μια πορδή βρωμερή, ο οποίος, άκουσον, άκουσον, είχε το θράσος, αυτό το ντουβάρι με πόδια, να υποστηρίξει σε ένα bdsm forum ότι η άμβλωση είναι φόνος ακόμα και αν η εγκυμοσύνη έχει προκύψει από βιασμό, με αποτέλεσμα να προσβάλλει μέλη εδώ που έχουν βιαστεί και να τα επανατραυματίσει...

Κατάλαβες;

Τέτοια άτομα δεν έχουν θέση στο Bdsm...

Γκε γκε;

Iagos

... by Iagos posted 27 March 2026 at 21:09

 

Αγαπητέ @Reinheit,

ο παραληρηματικός λόγος δεν είναι κατ΄ ανάγκη κάτι κακό, και ίσως κάποτε-κάποτε να ευοδώνει τους σκοπούς του παραληρούντα - τουλάχιστον έτσι θα λεγε ο Κάτων ο Πρεσβύτερος, Cathargo delenda est κλπ. κλπ. κλπ.

Αλλά δεν βοηθά στην επικοινωνία.

Να σας εξομολογηθώ κατ΄αρχήν, πως όταν ακούω κάποιον άγνωστό μου να δηλώνει έτσι ξερά "αναρχικός", το εισπράττω κάπως, πώς να το πω, σαν ένα ρέψιμο από μέρους του - με την έννοια ότι έχει αναγνωρίσιμο ήχο στ΄αυτιά μου, αλλά δεν μεταφέρει καθόλου σήμα, καθόλου πληροφορία, που να μου επιτρέπει να συζητήσω μαζί του πολιτικά.

Αν κάποιος μου πει ότι είναι "μαρξιστής" ή "φιλελεύθερος" υποθέτω αυτόματα κάποιες πολύ θεμελιώδεις προκείμενες πάνω στις οποίες μπορεί να χτιστεί μια κουβέντα π.χ. για την εργατική τάξη, την υπεραξία, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο ή τον ατομισμό, την ιδιοκτησία, τις ίσες ευκαιρίες - αντίστοιχα, ώστε να υπάρξει δλδ. μια συν-εννόηση, που ίσως οδηγήσει σε λαμπρές συμφωνίες ή κάθετες διαφωνίες - δεν παίζει ρόλο.

Αν κάποιος μου πει έτσι ξερά ότι είναι "αναρχικός" τί προκείμενες να υποθέσω για να μιλήσω μαζί του πολιτικά;

Μπορεί να είναι από μπαχαλο-τζαμαριοσπάστης (αυθόρμητος ή επί χρήμασι) μέχρι θεωρητικός της (ως σήμερα) Ουτοπίας, με όλες τις ενδιάμεσες θέσεις. Λόγω ηλικίας, επρόλαβαν να δουν τα μάτια μου αυτοπροσδιορισμούς όπως "αντιεξουσιαστική μαρξιστική-λενινιστική συλλογικότητα", αλλά και χαφιέδες της ασφάλειας να αυτοπροσδιορίζονται ως "αναρχικοί", με όχι δυσανάλογο μεταξύ τους κύρος στο "χώρο", που λένε.

Επανέρχομαι στην ερώτησή μου, που στόχευε να σας καταλάβω, επισημαίνοντας ξανά τί γράψατε και άρα τί διαβάσαμε:

Προκρίνετε δλδ. ως "σωστό", "ορθό" κλπ. ερώτημα προς τον κόσμο, τον "δήμο" που λέγανε παλιά, όχι ένα ερώτημα που διερευνά τη λογική, το θυμικό, την διαίσθηση, τους φόβους, τις ελπίδες κλπ. του υποκειμένου που ερωτάται όπως αυτό της MRB όπου οι πολίτες "εντέλλουν" τον εντολοδόχο (τους++) πρωθυπουργεύοντα τί ακριβώς να κάνει. (ουδετερότητα / να στηρίξει Αμερισραήλ / να στηρίξει Ιράν).

Αντιθέτως, εσείς προκρίνετε ένα ερώτημα το οποίο στην δεύτερη επιλογή προϋποθέτει ότι ο πρωθυπουργεύων

(α) είναι ικανός να διαβλέψει την εξέλιξη της σύρραξης εγκαίρως {ασχολίαστο από μένα αυτό το σημείο λόγω ΠΚ} και

(β) να βρει τα σωστά {κατά ποίον?} κριτήρια ώστε να πάρει εκείνες τις αποφάσεις ελάχιστης εμπλοκής που θα θωρακίσουν τα συμφέροντα {κατά ποίον?} της ελλάδας

Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε, αλλά αντικαθιστάτε ένα ερώτημα, που θυμίζει αμεσοδημοκρατία, επιπέδου δημοψηφίσματος μπορώ να πω, με ένα ερώτημα που έχει πλήρη χειραγώγηση (δεν γράφω "χειραφέτηση" επειδή είμαι σε λάπτοπ   ) προς την παροχή carte blanche στον πρωθυπουργεύοντα να πράξει με γνώμονα τα δικά του κριτήρια με επίδικο μια εμπλοκή σε σύρραξη που πιθανόν να οδηγήσει σε πόλεμο αρκεί η χώρα να έχει εξυπηρετήσει καλύτερα {κατά ποίον?} τα συμφέροντα της μετά!

Δεν είναι οι λέξεις "χώρα" και "ελλάδα" που με τρίγκαραν για να αναφερθώ σε Κράτος, είναι ότι βάζετε από το παράθυρο, σε ένα ερώτημα στο Δήμο, αυτή την λαϊκά νομιμοποιημένη σε real time εκχώρηση στον ανώτατο άρχοντα της Διοίκησης δλδ. του ΚΡΑΤΟΥΣ.

Κατά την αστική δημοκρατία, αυτός έχει την γραφειοκρατική ιεραρχία συμβούλων, διαβούλων και τριβούλων (ΚΡΑΤΟΣ), που θα "νομιμοποιήσουν" τη βούλησή του με κατάλληλες εισηγήσεις, οι οποίες θα προπαγανδιστούν από τα Μέσα δια της διαπλοκής Κράτους-Μέσων. Μιλάμε για μια παραλλαγη του L' etat c' est moi φυσικά, και δεν έχουμε δει και πολλά δείγματα από τον εν λόγω ότι δεν θα πάρει την επιλογή L' etat c' est moi.

Ορθώς έχει ανοίξει ήδη συζήτηση για το ότι ακόμη και σε αστική δημοκρατία χρειάζεται νόμος ή και συνταγματικός φραγμός που να ελέγχει έστω κάπως, τις εντολές εμπλοκής, έμμεσης ή άμεσης, σε ενεργή σύρραξη. Οχι βέβαια ότι αυτό θα σταματούσε έναν L' etat c' est moi αλλά τουλάχιστον θα τραβούσε την προσοχή του κόσμου σε μια πολιτειακή διαδικασία, με ελπίδες αφύπνισης προς δράση παρεμπόδισης.

Θα υπάρχουν και κρατιστές αναρχικοί, δεν θα υπάρχουν; Ποιά εξουσία θα τους σταματήσει; Και γιατί, εδώ που τα λέμε.

Απλώς ήθελα να βεβαιωθώ ότι καταλαβαίνω/ετε τί γράψατε.

Dream

ΥΓ. Για την ιστορία, σε προχτεσινή δημοσκόπηση του Fox News (δεν το λες και ιντιμίντια) το 58% των Αμερικανών ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΙΡΑΝ. Ειδικότερα, περί το 40% ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΣΦΟΔΡΑ την επίθεση.