Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Ερωτική Ποίηση

Συζήτηση στο φόρουμ 'Τέχνη' που ξεκίνησε από το μέλος espimain, στις 18 Δεκεμβρίου 2016.

  1. espimain

    espimain Contributor

    Νυχτερινό

    Ακόμα μια νύχτα σπαταλημένη.
    Ακόμα μια νύχτα κάτω από τους ίδιους αστερισμούς.
    Ακόμα μια νύχτα θα σφίξω τα χέρια σου·
    τα μάτια σου είναι γατίσια σα μια ταράτσα φθινοπωρινού ξενοδοχείου
    ο ουρανός υπόσχεται βροχή και ξέρεις
    πόσο χλομιάζουν οι ώρες, τα τρένα αρχίζουν χειμερινά δρομολόγια
    κι ύστερα δεν ξέρω αν θ’ ακούω για πάντα
    εκείνη τη ραγισματιά στη φωνή, εσένα μονάχα ή ένα γράμμα
    δίχως καν σκέψη ανταπόκρισης
    Ακόμα μια νύχτα σπαταλημένη, χαμένος σε παιδικές χορωδίες
    θυμάμαι ένα κλάμα παιδιού όταν οι δρόμοι χαμηλώνουν τα φώτα

    Nίκος – Αλέξης Ασλάνογλου, Δύσκολος θάνατος, Κοχλίας, Θεσσαλονίκη 1954
     
  2. espimain

    espimain Contributor

    Κι όταν όλος ο κόσμος έφευγε
    και μέναμε οι δυο μας
    ανάμεσα σε άδεια ποτήρια και βρώμικα σταχτοδοχεία,
    τι όμορφο που ήταν να ξέρω πως βρισκόσουν
    εδώ σαν μια όαση,
    μόνη μαζί μου στην άκρη της νύχτας,
    και πως διαρκούσες, ήσουν περισσότερη από το χρόνο,
    ήσουν αυτή που δεν έφευγε
    διότι ένα κοινό μαξιλάρι
    και μια κοινή ζεστασιά
    θα μας καλούσαν ξανά
    να ξυπνήσουμε την επόμενη ημέρα,
    μαζί, γελώντας, ξεχτένιστοι.
    | Χούλιο Κορτάσαρ | Μετά τις γιορτές | μετάφραση Νάταλι Φύτρου |
     
  3. espimain

    espimain Contributor

    [ ... ]
    Αν έρθεις απόψε στην κάμαρά μου,
    θα ρίξω το πεινασμένο κοπάδι των πόθων μου
    σε κάθε γωνιά του κορμιού σου,
    σε κάθε μυστικόπαθη κοιλότητά του θα σκάψω
    το καυτό πέρασμα της λύτρωσης,
    στη γλώσσα σου θα πω ψιθυριστά χίλια τραγούδια,
    στις ρίζες των μαλλιών σου
    θα σπείρω ένα σμάρι επιθυμίες,
    στις κόρες των ματιών σου θα σκαλίσω
    τον πόθο μιας νέας συνάντησης
    και στα χείλη σου θα ζωγραφίσω
    ένα μόνιμο και απόλυτα δικό σου χαμόγελο.
    [ ... ]
    | Τα κεραμίδια στάζουν | ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ | εκδόσεις ΓΡΑΜΜΑΤΑ | Δεκέμβριος 1991