Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

ποίηση

Συζήτηση στο φόρουμ 'Τέχνη' που ξεκίνησε από το μέλος amira, στις 5 Απριλίου 2007.

  1. espimain

    espimain Contributor

  2. Jessie /C/

    Jessie /C/ New Member

    ΦΘΟΡΑ

    Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων,
    και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι.

    Καρυωτάκης
     
  3. Σεχραζατ

    Σεχραζατ https://youtu.be/VifSsnN_oiU Premium Member

    Αν ήταν ο γιος σου
    θα γέμιζες την θάλασσα
    με όλα τα πλοία του κόσμου.
    Θα ήθελες όλοι μαζί, μυριάδες,
    να γινόμασταν μια γέφυρα
    να περπατήσει πάνω μας
    και να περάσει απέναντι.
    Αν ήταν ο γιος σου
    δεν θα τον άφηνες μόνο του ποτέ.
    Θα σκίαζες προσεκτικά το πρόσωπό του
    να μην το κάψει ο ήλιος.
    Θα τον τύλιγες στην αγκαλιά σου
    να μη μουσκέψει από την αλμύρα της θάλασσας.
    Αν ήταν ο γιος σου,
    θα βούταγες στα κύματα,
    θα τα βαζες με τον ψαρά που δεν σας
    ανεβάζει στη βάρκα του.
    Θα φώναζες για βοήθεια,
    θα χτυπούσες τις πόρτες της εξουσίας
    για να αξιώσεις τη ζωή του.
    Αν ήταν ο γιος σου,
    σήμερα θα ήσουν βυθισμένος στο πένθος,
    θα 'φτανες να μισήσεις τον κόσμο,
    για τα δεμένα πλοία στα λιμάνια,
    για αυτούς που σας κρατούν μακριά,
    και για κείνους που σε λίγο,
    θα καλύψουν τα ουρλιαχτά με θαλασσινό νερό.
    Αν ήταν ο γιος σου,
    θα τους έλεγες απάνθρωπους, δειλούς,
    θα τους έφτυνες.
    Θα έπρεπε τότε να βρουν τρόπο να σε σταματήσουν, να σε κρατήσουν, να σε αποκλείσουν
    γιατί η ανεξέλεγκτη οργή σου θα σε έκανε
    να τους πάρεις μαζί σου στο βυθό της ίδιας θάλασσας.
    Αλλά μείνε ήσυχος, στο ζεστό σου σπιτάκι
    δεν είναι ο γιος σου… δεν είναι ο γιος σου…
    Μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα
    και πάνω από όλα ασφαλής.
    Δεν είναι ο γιος σου.
    Είναι απλώς ένα παιδί της χαμένης ανθρωπιάς,
    ένα παιδί της βρόμικης ανθρωπότητας, που δεν κάνει θόρυβο.
    Δεν είναι ο γιος σου… Δεν είναι ο γιος σου…
    Κοιμήσου ήσυχος, φυσικά
    δεν είναι ο δικός σου.
    Όχι ακόμα…
    | Sergio Guttilla | μετάφραση από τα ιταλικά: Andonis Theocharis Kioukas |
     
  4. espimain

    espimain Contributor

  5. Brt

    Brt #ολαπολυ

    Ο. Ελύτης – Εκ του πλησίον

    «Ψελλιστί παίρνεται ο υπνάκος μέσα σ’ ένα στεντόρειο μεσημέρι,
    γεμάτο τζιτζίκια που μαίνονται. Ιούλιος.
    Α, νάρθει η ώρα που θα
    δαγκώνεις το περγαμόντο και που ύστερα θα πίνεις δροσερό
    νερό, καφέδες, και σιγάρο ατελεύτητο σαν την Ελλάδα.»
     
  6. gaby_m

    gaby_m open for S/m discussion Premium Member Contributor

    Έπεσα για να κολυμπήσω
    κι άφησα την καρδιά μου πίσω

    Άφησα την καρδιά μου χάμω
    σαν το κοχύλι μας στην άμμο

    Πέρασαν όλες οι κοπέλες
    με τα μαγιό και τις ομπρέλες

    Ύστερα πέρασαν οι φίλοι
    κανείς δε βρήκε το κοχύλι

    Χρόνους και χρόνους κολυμπάω
    πού να ‘ν’ η αγάπη για να πάω

    Έφαγε η θάλασσα το βράχο
    κι έμεινε το νησί μονάχο

    Οδυσσέα Ελύτη - Από την ποιητική συλλογή "Τα ρω του έρωτα"
     
  7. Captain_Morgan

    Captain_Morgan https://www.youtube.com/watch?v=9wj6BqmyjM4

    Ουφ.... χμμμ ...δεκάδες...εκατοντάδες αγαπημένα ποιήματα... από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω....
    Ας ξεκινήσω με τον Λατρεμένο μου Νίκο Καββαδία... Το ποιήμα εκδόθηκε, ως κιμμάτι της ποιητικής συλλογής "ΜΑΡΑΜΠΟΥ" , ΤΟ 1933 και έχει ως γνωστόν Μελοποιηθεί απ το Γιάννη Σπανό κι έχει τραγουδηθεί σπαρακτικά απ τον Κώστα Κάραλη...

    Mal du départ (Πόνος της Φυγής)
    “Θὰ μείνω πάντα ἰδανικὸς κι ἀνάξιος ἐραστὴς
    τῶν μακρυσμένων ταξιδιῶν καὶ τῶν γαλάζιων πόντων,
    καὶ θὰ πεθάνω μία βραδιά, σὰν ὅλες τὶς βραδιές,
    χωρὶς νὰ σχίσω τὴ θολὴ γραμμὴ τῶν ὁριζόντων.


    Γιὰ τὸ Μαδράς, τὴ Σιγγαπούρ, τ᾿ Ἀλγέρι καὶ τὸ Σφὰξ
    θ᾿ ἀναχωροῦν σὰν πάντοτε περήφανα τὰ πλοῖα,
    κι ἐγώ, σκυφτὸς σ᾿ ἕνα γραφεῖο μὲ χάρτες ναυτικούς,
    θὰ κάνω ἀθροίσεις σὲ χοντρὰ λογιστικὰ βιβλία.


    Θὰ πάψω πιὰ γιὰ μακρινὰ ταξίδια νὰ μιλῶ
    οἱ φίλοι θὰ νομίζουνε πὼς τά ῾χω πιὰ ξεχάσει,
    κι ἡ μάνα μου, χαρούμενη, θὰ λέει σ᾿ ὅποιον ρωτᾶ
    «Ἦταν μία λόξα νεανική, μὰ τώρα ἔχει περάσει…»


    Μὰ ὁ ἑαυτός μου μία βραδιὰν ἐμπρός μου θὰ ὑψωθεῖ
    καὶ λόγο, ὡς ἕνας δικαστὴς στυγνός, θὰ μοῦ ζητήσει,
    κι αὐτὸ τὸ ἀνάξιο χέρι μου ποὺ τρέμει θὰ ὁπλιστεῖ,
    θὰ σημαδέψει, κι ἄφοβα τὸ φταίχτη θὰ χτυπήσει.


    Κι ἐγώ, ποὺ τόσο ἐπόθησα μία μέρα νὰ ταφῶ
    σὲ κάποια θάλασσα βαθιὰ στὶς μακρινὲς Ἰνδίες,
    θά ῾χω ἕνα θάνατο κοινὸ καὶ θλιβερὸ πολὺ
    καὶ μιὰ κηδεία σὰν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων τὶς κηδεῖες.”

    https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=2tWFdAqO1uU&embeds_referring_euri=https://www.artigo.gr/&source_ve_path=Mjg2NjY&feature=emb_logo


     
  8. Captain_Morgan

    Captain_Morgan https://www.youtube.com/watch?v=9wj6BqmyjM4

    Με αφορμή την σημερινή επέτειο θυμήθηκα ένα ποίημα του αγαπημένου Μιχάλη Κατσαρού

    "Για τούτο παρέμεινα με τα κουρέλια μου
    Όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση
    Όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων
    Όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία
    Ένας σκοτεινός συνωμότης. "

    19 Ιουλίου 1936 - 19 Ιουλίου 2023
    87 χρόνια από τις ανάσες ελευθερίας της Ισπανικής Επανάστασης
     
  9. Iagos

    Iagos Contributor

    +1
     
  10. Brt

    Brt #ολαπολυ

    Από το χαμόγελό σου πετάξανε
    δέκα πουλιά, στους ώμους μου επάνω.
    Το χαμόγελό σου το κρατάς

    όπως ένα παιδί τη ναυτική του ψάθα.

    Μια ανεμώνη τινάχτηκε
    μέσα στην αγκαλιά μου
    πίσω απ' τα παραθυρόφυλλα γελάει μια αχτίδα.

    Η θάλασσα αναμοχλεύει τ' άσπρα της χαλίκια

    όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.

    Δυο κόκκινες χάντρες κύλησαν
    από μιας κοπέλας το λαιμό.

    Οι λυγαριές αναστενάζουν μες στη ρεματιά
    χορεύουμε, χορεύουμε, η μουσική μας είναι η σελήνη

    όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.

    Όταν μεθάει το κρασί
    το πίνω μες στα χείλια σου
    ο ήλιος σηκώνεται προτού ξυπνήσει το φιλί.

    Η παλάμη σου ανοίγει όταν σκάει το σύκο
    όλες οι πεταλούδες φέρνουν τα χαμόγελά σου.

    Από το χαμόγελό σου πετάξανε
    δέκα πουλιά, στους ώμους μου επάνω.
    Το χαμόγελό σου το κρατάς

    όπως ένα παιδί τη ναυτική του ψάθα.

    Χαμόγελα - Μάτση Χατζηλαζάρου, «Ποιήματα 1944-1985», Ίκαρος, Αθήνα 1989
     
  11. espimain

    espimain Contributor

    Το μεγάλο χάπι του ORANGE

    Το μεγάλο χάπι του ORANGE
    είναι ένας ήλιος που ’πεσε στη θάλασσα είναι
    ένας τιτάνιος δίσκος που
    παλεύει να γλιτώσει απ’ το νερό τσιρίζει και
    αφρίζει
    αφήνοντας φωτός ένα χυμό.
    Το μεγάλο χάπι του ORANGE
    κυνηγημένο από πόνο κι ηδονή στριφογυρίζει
    ανεβο
    κατεβαίνει βράζει και
    σβήνει
    βάφοντας το νερό πορτοκαλί.
    Το μεγάλο χάπι του ORANGE
    ησύχασε∙
    διαλύοντας
    το σχήμα του που αντιστεκόταν
    ησύχασε
    κι είναι συμφιλιωμένο πια με το νερό
    με τον πνιγμό
    με όλα.
    Το μεγάλο χάπι του ORANGE
    ταξιδεύει τώρα στις φλέβες μου και
    χαίρονται
    τα αγαθά των βιταμινών
    όλοι οι κάτοικοι
    ως τ’ ακρότατα σύνορα του κορμιού μου.

    Από τη συλλογή Μανθρασπέντα (1977) του Γιάννη Υφαντή

    Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Υφαντή